امسال آثار بسیاری روی صحنه رفت اما در این میان از دید منتقدان و اهالی تئاتر برخی آثار
با اقبال بیشتری مواجه شد. برخی از این آثار را
مرور می‌کنیم.
اهل قبور
این نمایش به کارگردانی حسین کیانی یکی از بهترین تئاترهای اجرا شده در سال 88 بود. «اهل قبور» بیشتر بر پایه گریم و طراحی صحنه و لباس بود و از این لحاظ نیز یکی از برترین آثار نمایشی امسال نام می‌گیرد. «اهل قبور» در زمره آثاری است که فقط به وقایع اجتماعی پرداخت اما به سبکی تقریبا روحوضی اجرا شد.
***
گالیله
بازگشت داریوش فرهنگ پس از 30 سال به صحنه تئاتر یکی از خوش‌ترین خبرهای تئاتری امسال بود. داریوش فرهنگ که در گذشته با گروه تئاتر «پیاده» بهترین تئاترهای آن زمان را روی صحنه برده بود، به همراه امین تارخ، مسعود کرامتی و رحیم نوروزی «گالیله» را با رویکردی خلاقانه روی صحنه برد. داریوش فرهنگ و امین تارخ در جشنواره تئاتر فجر مورد تقدیر قرار گرفتند که در آن مراسم هر دو نفر گلایه‌هایشان را از تئاتر ایران عنوان کردند.
***
مادرمانده
در ابتدا بود «مادر، مانده. ما،درمانده» و بعد شد «مادر مانده». این تئاتر هم از لحاظ بازی هم از لحاظ کارگردانی و میزانسن‌های ترتیبی و مهم‌تر از همه از لحاظ دکور، کاری حرفه‌ای بود. حمیدرضا آذرنگ به همراه نیما دهقان کارگردانی این تئاتر را برعهده داشت.آنچه مادرمانده را متمایز کرده نوع دیالوگ‌هایی است که در این تئاتر نوشته شده بود. ديالوگ‌ها مدام از حالت کوچه بازاری به ادبی و از طنز به درام تغییر حالت می‌داد. آذرنگ، شهرام حقیقت‌دوست، علیرضا محمدی، شبنم مقدمی و... بازیگران این نمایش بودند.
***
مرثیه‌ای برای یک سبک وزن
این تئاتر به کارگردانی ایوب آقاخانی نیز یکی از بهترین تئاترهای امسال به شمار می‌رود. هدایت و افشین هاشمی در این اثر مثل همیشه یکی از بهترین بازی‌های خود را ارائه دادند. این تئاتر در زمان اجرای خود انتقادات بسیاری را در پی داشت. موقعیت داستانی کنایه‌آمیز و زبان طنزی که با زمان اجرای این نمایش همخوانی کامل دارد از نکات قابل توجه این اثر است.
***
خشکسالی و دروغ
خشکسالی و دروغ به کارگردانی محمد یعقوبی، یکی از کارگردانان باسابقه و مدرس تئاتر، مرداد ماه روی صحنه رفت. در این تئاتر بازی بازیگران یکی از نقاط شاخص بود بویژه علی سرابی که با بازی خوب خود در این تئاتر باعث بالا رفتن کیفیت نمایش شد. اکسسوار ثابت و میزانسن‌هایی که تغییر چندانی نمی‌کند و بازیگراني كه مدام در حالت روبه‌رو با هم دیالوگ برقرار می‌کنند، «خشکسالی و دروغ » را از باقی آثار متمایز می‌کند.
***
عاشقیت در پاورقی
تئاترهای مونولوگ در ایران خیلی کم اجرا می‌شود. «عاشقیت در پاورقی» یکی از مونولوگ‌هایی بود که به کارگردانی لیلی رشیدی و بازی شبنم فرشادجو نخستین‌بار در خانه هنرمندان اجرا شد و بعد از آن نیز در مجموعه تئاترشهر روی صحنه رفت. این نمایش بر اساس داستانی به همین نام نوشته مهسا محبعلی برای اجرا تنظیم شده بود. «عاشقیت در پاورقی» از معدود آثاری است که در ادبیات عاشقانه زنانه به سمت سانتی مانتالیسم و احساس گرایی نرفته و همین نقطه قوت آن محسوب می‌شود.
***
خنکای ختم خاطره
نیما دهقان و حمیدرضا آذرنگ برای این تئاتر جایزه بهترین نوشته وکارگردانی را از آن خود کردند. روایت متقاطع و البته شیرین این نمایش با بازی خوب و روان حمیدرضا آذرنگ، علی سرابی و هنگامه قاضیانی همراه شده بود. در بخش موسیقی (فرشاد فزونی) و طراحی صحنه (منوچهر شجاع)هم تندیس‌های جشنواره به این نمایش اهدا شد.
***
مکاشفه در باب یک میهمانی خاموش
این نمایش برای نخستین‌بار با حامی مالی و اسپانسر معتبر روی صحنه رفت. مکاشفه در باب یک میهمانی خاموش باز هم یک اثر تجربی به نوشته آتیلا پسیانی و کارگردانی رضا حداد بود. تیزر تبلیغاتی این نمایش برای نخستین‌بار از تلویزیون پخش شد. بازیگران شناخته شده‌ای مثل سیامک انصاری، روناک یونسی، برزو ارجمند، ستاره پسیانی و... در این اثر حضور داشتند.