حامد بهداد
در سینما که جای خود را باز کرده و به واسطه جنس بازیاش طرفدار ثابت و پروپاقرص دارد اما در سال 88 برای نخستینبار پا در کفش تئاتریها کرد (هرچند که تحصیلکرده این رشته در دانشگاه هنرهای زیباست) و در نخستین تجربه نمایشی خود در تئاتر «سگ سکوت» به کارگردانی آروند دشتآرای در تماشاخانه ایرانشهر جلوی دیدگان خیل طرفدارانش روی صحنه رفت. «سگ سکوت» نوشته طلا معتضدی و به کارگردانی آروند دشتآرای یک تئاتر صرفا تجربی بود که حامد بهداد در آن با باران کوثری و پانتهآ بهرام همبازی بود. بهداد بعد از گذشت چیزی حدود
10 اجرا از نمایش «سگ سکوت» به یک جشنواره فیلم کوتاه در تورنتوی کانادا دعوت شد و به همین خاطر جای خود را به بابک حمیدیان داد. حمیدیان 15 اجرا را تا بازگشت بهداد انجام داد. بهداد بعد از پایان اجرایش در مصاحبهای گفت: «تئاتر انرژی و تمرکز بسیار زیادی میخواهد و من این تمرکز را ندارم». «هفت دقیقه تا پاییز»، «آدمکش»، «لطفا مزاحم نشوید»،«کیمیا و خاک» و «محاکمه در خیابان» برخی از آثار سینمایی بهداد در سال88 بودند.
داریوش فرهنگ
پس از 30 سال شنیدن این خبر جالب به نظر میرسد:«داریوش فرهنگ به صحنه بازمیگردد». آخرین نمایشی که فرهنگ روی صحنه برد «دایره گچی قفقازی» بود که 30 سال پیش آن را اجرا کرد. حالا او بعد از گذشت سالها دوباره و این بار با نمایشنامه برتولت برشت به تئاتر بازگشته است. او درباره انتخاب «گالیله»، اثری از برشت میگوید: «من قبل از انقلاب فقط کار تئاتر میکردم و اصلا به سراغ تلویزیون و سینما نرفتم و فکر نکنید با تئاتر و برشت ناآشنا هستم. من جزو نخستین کسانی هستم که برشت را در تئاتر ایران شناساندم». گالیله، برداشتی آزاد از اثر برشت است و داریوش فرهنگ به ضرس قاطع از نمایشش دفاع میکند و میگوید: «نسخه قبلی نمایشنامه «گالیله» مناسب فضای جامعه امروزی ما نبود، به همین دلیل من به همراه سعید شاهسواری نسخه اصلی آن را با رعایت مسائل پایهای نمایش و درام و متناسب با فضای جامعه بازنویسی کردیم؛ چرا که ما در جامعهای زندگی میکنیم كه هر روز پر از حادثه است.»
ستاره پسیانی
ستاره پسیانی سالهاست به همراه پدر در گروه تئاتر «بازی» به هنرنمایی میپردازد و همچنان علاقه چندانی به دیده شدن در سینما و تلویزیون ندارد. تئاتر خانه پدری اوست که کنار آتیلا پسیانی در تئاترهای متفاوت بازی میکند و همیشه نیز با اقبال فراوانی از طرف منتقدان تئاتر مواجه میشود.ستاره پسیانی در ابتدای سال با حضور در«کشتی شیطان» پدرش بازی نسبتا خوبی ارائه داد و بعد از آن در تئاتر «خانه» کیومرث مرادی ایفای نقش کرد. این اواخر نیز در تئاتر «مکاشفه در باب یک میهمانی خاموش » روی صحنه است. ستاره پسیانی تقریبا 14 سال است سابقه فعالیت در تئاتر ایران را دارد. او در جشنواره بیست و هشتم تئاتر فجر موفق به دریافت تندیس بلورین بهترین بازیگر زن شد. وی به تدریج در گروه تئاتر«بازی» با پدرش در کارگردانی نیز همراه شد. پسیانی خود درباره کارگردانیاش میگوید: « از کودکی به مدیریت کردن علاقه داشتم، مادرم میگوید تو باید در دانشگاه مدیریت میخواندی! از اداره و هدایت کردن آدمها خوشم میآید، شاید برای همین در ۱۳سالگی به ذهنم رسید کارگردان شوم!»
سیامک صفری
سیامک صفری از آن تئاتریهایی است که شاید از چهره آنچنانی برخوردار نباشد، اما در تیپسازی مهارت چشمگیری دارد. او امسال در سریال «گاوصندوق» مازیار میری ایفای نقش کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت. صفری امسال هم در تئاتر مثل همیشه پرکار بود. او در تئاترهای «اهل قبور»، « رومولوس کبیر» و «جنگیر» ایفای نقش کرد. وی در هرکدام از آنها یک تیپ جداگانه طراحی کرد. خصوصیتی که جزو خصیصههای مثبت او به شمار میآید این است که او در هر تئاتری که بازی میکند مورد توجه قرار میگیرد و در پایان اجرا همه درباره بازی او صحبت میکنند. او درباره آینده کاریاش اینچنین میگوید: «در تلاش هستم میان برنامههای تئاتری و تصویری هماهنگیهای لازم را بهوجود بیاورم. گرچه پیش از این کمتر در عرصه تصویر حضور داشتم اما امسال قصد دارم حضور بیشتری در آثار تصویری داشته باشم چرا که اینگونه فعالیت آرامشی را فراهم میکند و پس از آن با انرژی و شرایط بهتری میتوانم فعالیتهای تئاتریام را ادامه بدهم».