آزاده شهریاری:
فرانسه روز گذشته انتخابات شوراهای محلی خود را برگزار کرد. پیش‌بینی می‌شد که نتایج این انتخابات تنبیهی برای نیکلا سارکوزی، رئیس‌جمهور این کشور و حزب متبوع وی باشد. بنابر گزارش‌های دريافتي مردم در این انتخابات مشارکت بسیار سردی داشته‌اند و حزب سارکوزی شانس بسیار اندکی برای پیروزی در این رای‌گیری‌ها دارد. صاحبنظران و کارشناسان معتقدند که پس از شوکی که بحران جهانی اقتصاد به مردم این کشور وارد کرده، آنها درصددند تا حزب UMP را در دور دوم رای‌گیری که 21مارس برگزار می‌شود، به سختی تنبیه کنند. در اولین انتخابات برگزار شده پس از رکود اقتصادی در فرانسه و همچنین افزایش نرخ بیکاری در این کشور که حدود 3 میلیون نفر را بيكار کرد و نرخ بیکاری را طی چندین دهه در این کشور به بالاترین رقم رساند، مردم سعی می‌کنند تا از دولت انتقام بگیرند. طبق گزارش‌های اعلام شده، حزب مخالف و رقیب سارکوزی در نظرسنجی‌های این انتخابات با حدود 32 درصد آرا از حزب اتحاد برای جنبش مردمی (UMP) با 29 درصد آرا، پیش است. قابل توجه اینکه حزب سارکوزی در انتخاباتی که 6 سال گذشته برگزار شد نیز تنها در 2 منطقه توانست به پیروزی دست یابد. درصورتی که در این انتخابات منطقه‌ای، سوسیالیست‌ها در بخش‌های زیادی به پیروزی برسند، رهبر حزب سوسیالیست می‌تواند در انتخابات آینده ریاست‌جمهوری با سارکوزی رقابت کند. سارکوزی اعلام کرده که به نتایج انتخابات روز گذشته توجه بسیار خواهد کرد و اگر مردم با آرای خود اعلام کنند که از روند برنامه‌های وی ناراضی هستند، سرعت اجرای برنامه اصلاحاتش را کند‌تر خواهد کرد. این سخنان نشان‌دهنده نگرانی سارکوزی از چرخش افکار عمومی این کشور به سمت احزاب چپ و دور شدن از حزب سارکوزی است. فسادهای مالی و اخلاقی نیکلا سارکوزی و همسرش یکی دیگر از دلایل عدم اقبال مردم به سارکوزی است که رسانه‌های این کشور نیز توجه خاصی به آن نشان داده‌اند. از سوی دیگر سیاست‌هایی که سارکوزی در قبال رابطه با آمریکا و سیاست خارجی این کشور اتخاذ کرده است نیز موجبات خشم مردم را فراهم آورد تا جایی که اعلام کرده بودند رفتار وی شأن و عزت ملی فرانسوی‌ها را در دنیا پایین آورده است. زیرپا گذاشتن مشی ژنرال دوگل که دکترین خاصی را در روابط خارجی الیزه به وجوده آورده نیز یکی دیگر از دلایل عدم محبوبیت سارکوزی شده است. دکترین شارل دوگل به حدی در سیاست خارجی فرانسه محبوب است که حتی سوسیالیست‌هایی مانند فرانسوا میتران نیز سعی می‌کردند از این الگو استفاده و پیروی کنند.