روزنامه
ایران دیروز ویژهنامه نوروزی خود را با نام «رمز عبور» در تهران و امروز در شهرستان‌ها منتشر کرد. این ویژهنامه روایتی خواندنی است از فرازهای مهم تاریخ سیاسی 3 دهه انقلاب اسلامی در 192 صفحه. در این ویژهنامه به فراخور هر سال از 30 سال انقلاب، صفحاتی به موضوعات مهم آن سال اختصاص یافته است. از ویژگی‌های مهم این ویژهنامه می‌توان به عکس‌های ویژه و مصاحبه‌های جنجالی آن اشاره کرد.
گفتنی است، روزنامه ایران روز چهارشنبه دومین ویژهنامه نوروزی خود را در 176 صفحه و مشتمل بر مطالب متنوع در حوزه‌های فرهنگی، ورزشی، زندگی، ایران‌زمین، اقتصادی و... منتشر خواهد کرد.
سلاح دوگانه
روزنامه
جوان سرمقاله خود را به موضوع خنثی‌سازی شبکه‌های جنگ سایبری با عنوان «جنگ نرم در فاز تن به تن» اختصاص داده و آورده است: انتشار خبر دستگیری 30 عضو شبکه‌های جنگ سایبری علیه کشورمان بیان‌کننده حقیقت اوج گرفتن درگیری‌ها در خاکریزهای میدان نبرد نرم است؛ نبردی که هر روز ابعاد جدیدتری از آن افشا و در کنار آن خبرهای پیشرفت سنگر‌به‌سنگر نیروهای خودی منتشر می‌شود. در بخش دیگری از این مطلب آمده است: در زمان نواخته شدن مارش جنگ نرم توسط دشمنان، سلاح‌های گوناگونی توسط دشمنان علیه جمهوری اسلامی ایران به کار گرفته شد و حتی ابعاد کار به حدی جدی شد که دشمنان با سازماندهی تمامی امکانات خود نبرد تن‌به‌تن را از طریق نیروهای داخلی آغاز کردند؛ نیروهایی که پیش از این در جریان ادامه قدرت نرم دشمن ذهن‌هایشان به اسارت درآمده بود و با مسخ‌شدن افکارشان به عنوان سربازان جبهه مقابل، فعالیتی تخریبی را علیه نظام درپیش گرفته بودند. اما سؤال اصلی این است که ستاد فرماندهی جنگ نرم دشمن چگونه درحالت جنگی با این نیروهای داخلی ارتباط برقرار می‌کند؟ جواب سؤال را می‌توان در پشت دستگاه‌های رایانه‌ای که امروز به عنوان سلاحی دوگانه از آن بهره برده می‌شود، یافت و آن چیزی نیست جز شاهراه ارتباطی اینترنت. بدون شک شبکه جهانی اینترنت که در این اواخر حوزه توسعه خود را به خانه اکثر ایرانیان رسانده است یکی از راه‌های انتقال دستورات به نیروهای نفوذی در داخل ایران است اما این تمامی ماجرا نیست، چرا که طرف مقابل نیز با وقوع این جریانات بیکار ننشسته و درصدد پدافند و متوقف کردن این حملات برآمده و مانع انتقال پیام مستقیم به نیروهای داخلی دشمن می‌شود. از این‌رو عملیات آفند و پدافند نیروهای خودی و نیروهای دشمن با شدت هرچه بیشتر در جبهه شبکه اینترنت ادامه دارد. در ادامه این مطلب می‌خوانیم: اما در این میان نبرد به آفند و پدافند در اینترنت محصور نمی‌شود، بلکه نیروهای داخلی با استفاده از سلسله عملیات‌های پیچیده امنیتی در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات برخی از متهمان و عناصر مرتبط و مؤثر با این حمله را شناسایی و دستگیر می‌کنند که از جمله نمونه‌های بارز آن می‌توان به دستگیری اعضای شبکه مضلین که در زمینه سایت‌های ضداخلاقی فعالیت می‌کردند یا دستگیری 30 عضو شبکه‌های جنگ سایبری که اخیراً خبر آن منتشر شد، اشاره کرد. نویسنده در پایان می‌نویسد: بدون شک قدرت نیروهای داخلی برای متوقف کردن آفندهای جنگ نرم در حوزه اینترنت به‌حدی زیاد است که خود مدیران و گردانندگان این شبکه عظیم جهانی را نیز به تعجب واداشته است. این موضوع نشان‌دهنده اشراف و برتری کامل نیروهای امنیتی ایران چه در حوزه جنگ‌های واقعی و چه در حوزه جنگ‌های سایبری است که در سایه هشدارهای لحظه‌شناسانه رهبر معظم انقلاب پیرامون جنگ‌نرم تحقق پیدا کرده است.
نسبتی روحانی
روزنامه
رسالت در نکته‌ای با عنوان «نسبت سیاست خارجی و سیاست داخلی!» به نقد مصاحبه حسن روحانی، دبیر اسبق شورایعالی امنیت ملی با ویژهنامه همشهری پرداخت. در این مطلب آمده است: دکتر در این مصاحبه ضمن بررسی تحولات سیاست خارجی کشور در چند سال گذشته اعلام نموده است: گاهی متاسفانه در مقاطعی سیاست خارجی ابزاری برای پیشبرد سیاست داخلی می‌شود؛ این همان چیزی است که می‌تواند برای کشور و برای روابط خارجی خطرناک باشد. اگر بخواهیم با ابزار سیاست خارجی با رقیب سیاسی داخلی مبارزه کنیم یا او را حذف کنیم، اینها مواردی است که قابل قبول نیست. سیاست خارجی باید بر مبنای اصول و بر مبنای منافع ملی ما باشد. اگر روزی سیاست خارجی بر مبنای فردگرایی یا جناح‌گرایی باشد، حتما کشور ضرر می‌کند، چرا که سیاست خارجی ورای شخص و حزب و جناح است و باید مبنای آن اصول اعتقادی، قانون اساسی و منافع ملی باشد. در ادامه این مطلب می‌خوانیم: اگرچه نقد کامل سخنان دکتر روحانی در این مصاحبه مفصل مجالی مفصل‌تر می‌طلبد اما با تمرکز بر همین قسمت از اظهارات وی می‌توان 3 نکته مهم را مدنظر قرار داد... . آقای روحانی باید به این سوال پاسخ صریح دهد که چه جریانی در انتخابات با تکیه به حمایت خارجی درصدد بود رقیب را در داخل از میدان به در ببرد؟! آیا این سخنان هیلاری کلینتون محصول خلق تهدیدات مجازی در ذهن برخی سیاستمداران ایرانی است؟ آیا این تهدیدات نوعی عینیت غیرقابل انکار نیست؟ از سوی دیگر، باید با این تهدید چگونه برخورد کرد؟ مگر 4 جنگ عراق، افغانستان، غزه و لبنان طی کمتر از یک دهه اخیر محصول خیالپردازی و بزرگنمایی تهدید دشمنان بوده است؟ نویسنده در ادامه این مطلب می‌نویسد: به نظر می‌رسد آقای دکتر روحانی باید مصادیق برخی سخنان خود را به صورتی آشکار بیان نماید تا بتوان درباره مصادیق و رفتارهای عینی به بحث و تبادل نظر پرداخت. ایشان باید به طور شفاف مقصود عینی خود از اینکه «اگر بخواهیم با ابزار سیاست خارجی با رقیب سیاسی داخلی مبارزه یا او را حذف کنیم» یا اینکه «گاهی در مقاطعی سیاست خارجی ابزاری برای پیشبرد سیاست داخلی می‌شود» و «اگر سیاست خارجی بر مبنای فردگرایی باشد حتما کشور ضرر خواهد کرد» را مشخص نماید. اگرچه می‌توان کلیات سخنان آقای روحانی را درباره نسبت میان سیاست داخلی و خارجی با توجه به شرایط خاص منطقه و نظام بین‌الملل مورد نقد قرار دارد اما بیان شفاف مصادیق از سوی ایشان منجر به ایجاد پرسش و پاسخ‌هایی دقیق و غیرکلی خواهد شد.