صهیونیست‌ها تاکنون سازمان‌ها و گروه‌های خاصی را برای قتل و ترور و کشتار مخالفان و دشمنان خود در سطح دنیا و فلسطینیان بویژه رهبران و اعضای مقاومت تشکیل داده‌اند. در زیر به مهم‌ترین این سازمان‌ها اشاره می‌کنیم.
هاشومیر (نگهبان):
یک سازمان نظامی صهیونیستی است که در سال 1909 در فلسطین تشکیل شد و افرادی چون یتسحاق تسفی، اسرائیل گلعادی، الکساندر زید و اسرائیل شوحط مسؤولان این سازمان به شمار می‌آمدند. بیشتر اعضای این سازمان نظامی از حزب کار و از نخستین مهاجران روسی به فلسطین اشغالی هستند. با این وجود، هاشومیر با نظارت مستقیم حزب کار بر این سازمان مخالفت کرده است. هدف این سازمان تامین امنیت شهرک‌های یهودی‌نشین و حمایت از آنها اعلام شده است.
بیتار :
این کلمه برگرفته از عبارت عبری «بریت یوسف ترومبلدور» به معنی «دوران ترومبلدور» یا «پیمان ترومبلدور» است. بیتار سازمانی اصلاح‌طلبانه و متشکل از جوانان صهیونیست است که یوسف ترومبلدور در سال 1923 آن را در هلند تاسیس کرد. هدف این سازمان آموزش اصول کشاورزی و علوم به جوانان یهود برای آماده ساختن آنها جهت زندگی در فلسطین بود. البته در آموزش این افراد روی آموزش نظامی و زبان عبری تاکید خاصی می‌شد. اعضای این سازمان یک نوع ایدئولوژی متاثر از فاشیسم را آموزش می‌دیدند. اندیشه فاشیسم در آن زمان حاکم بر اروپا بود. به این جوانان تلقین می‌شد که انسان 2 راه پیش رو دارد که سومی ندارد؛ «یا مرگ یا جنگ». بیتار مدام به اعضای خود یادآور می‌شد که هر کشور دارای رسالت و اهداف خاص، با زور شمشیر تشکیل شده است. در کل باید گفت این سازمان افکار و اندیشه‌های جابوتنسکی از رهبران صهیونیسم را یدک می‌کشد.
نوتریم:
کلمه‌ای عبری و به معنی نگهبان و محافظ است. این سازمان عبارت است از پلیس احتیاط یهودی که نیروهای قیموميت انگلستان با همکاری هاگانا و برای قلع و قمع انتفاضه ملت فلسطین 1939 - 1936 تشکیل دادند و در این راستا صدها یهودی در شهر‌ها و شهرک‌ها به عضویت آن درآمدند و برای حمایت از شهرک‌های واقع در منطقه پست اردن اعزام شدند. نیروهای نوتریم ابتدا یکهزار و 550 نفر بودند که حقوق و هزینه زندگی 750 نفر آنان را انگلستان و حقوق بقیه (1800) را رهبری شهرک‌های یهودی متکفل شده بودند. در ژوئن 1936ميلادي با توجه به شدت گرفتن تظاهرات فلسطینیان یکهزار و 240 نیرویی که «نگهبانان ذخیره» نام داشتند، به عضویت این سازمان درآمدند.
سپاه یهود:
سپاه یهود تشکیلاتی نظامی و متشکل از داوطلبان یهودی است که در جریان جنگ اول جهانی در کنار نیروهای انگلیس و متفقین جنگیدند. گردان یهودی شماره 38 که در میان سال‌های
1917 ـ 1915 تشکیل شد و گردان 39 که بن‌گوریون و بن‌تسفی در سال‌های
1918 ـ 1917 در آمریکا آن را تاسیس کردند و گردان 40 (که در فلسطین تشکیل شد) و گردان‌های «یورش تفنگ‌های پادشاهی» نیروهای تشکیل‌دهنده این سازمان هستند.
تعداد نیروهای همه این گردان‌ها مجموعا 6 هزار و400 مرد بود که همه آنها سپاه یهود نامیده می‌شدند. اندیشه تاسیس این سپاه از آنجا نشات می‌گیرد که صهیونیست‌ها با توجه به قدرت استعماری بالاي بریتانیا بر خود لازم می‌دانستند که برای رسیدن به هدف خود یعنی تاسیس وطنی ملی برای یهودیان به نیروهای انگلیسی کمک کنند.
لشکر یهود :
یک سازمان نظامی یهودی است که در زبان عبری «هاهیل» نام دارد. این سازمان در سال 1944 به دستور حکومت بریتانیا و برای کمک به نیروهای متفقین در جریان جنگ دوم جهانی تشکیل شد اما در اصل تشکیل لشکر یهود به سال 1939 یعنی در جریان جنگ دوم جهانی- که رهبران شهرک‌های یهودی در فلسطین راه را برای رسیدن به آرزوی خود در تشکیل دولت با مساعدت متفقین هموار می‌دیدند- بازمی‌گردد. در همین سال حدود 130 هزار شهرک‌نشین یهود در فلسطین برای جنگ با متحدین داوطلب شدند.
هاگانا:
هاگانا کلمه‌ای عبری به معنی «دفاع» و سازمانی نظامی و متعلق به شهرک‌نشینان صهیونیست است. این سازمان در سال 1920ميلادي به جای سازمان «هاشومیر» تشکیل شد. هاگانا ابتدا وابسته به اتحادیه کارگران و سپس حزب مابی و هستدروت بود. در سال 1929ميلادي هاگانا در سرکوب انتقاضه فلسطینیان مشارکت و به خانه‌ها و مستغلات عرب‌ها حمله کرد و راهپیمایی‌هایی را بری تحریک شهروندان عرب و ارعاب آنها به راه انداخت. همچنین این سازمان در امر شهرک‌سازی بویژه در ابداع شیوه «حصار و برج محافظت» برای شهرک‌های صهیونیست‌نشین مشارکت فعالی داشت و علاوه بر آن از زمان تاسیس همواره در راستای تامین امنیت شهرک‌های صهیونیستی تلاش کرده است. سال‌های انتفاضه فلسطینیان از 1936 تا 1939 شاهد همکاری گسترده هاگانا با نیروهای اشغالگر انگلیس بود و این همکاری با انتصاب چارلز وینجیت به عنوان افسر سازمان امنیت انگلستان در فلسطین به سال 1939 توسعه یافت. نامبرده بر ایجاد تیم‌های ویژه شبانه و گروهان‌های سیار و هماهنگی میان سازمان اطلاعات و امنیت انگلستان و بخش امنیتی هاگانا معروف به «شی» نظارت داشت. همچنین نیروهای بریتانیا و هاگانا در تشکیل پلیس ویژه حفاظت از شهرک‌های یهودی همکاری داشتند و بیشتر اعضای آن از نیروهای هاگانا تشکیل شد. با پایان جنگ دوم جهانی نبرد جدیدی روی داد و هاگانا با همکاری «لیحی» و «اتسل» تاسیسات انگلیس و پل‌ها و خطوط راه‌آهن را تخریب کرد. این عملیات‌ها «جنبش مقاومت عبری» نامیده شدند. با برپایی دولت اسرائیل نیروهای هاگانا هسته‌های اصلی ارتش صهیونیستی را تشکیل دادند.
اتسل :
اتسل اختصار «سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل» و نام دیگر آن آرگون است. اتسل سازمانی نظامی و صهیونیستی است که در سال 1931ميلادي با همکاری اعضای قدیمی هاگانا (که از سازمان مادر جدا شده بودند) و گروه‌های مسلح از سازمان بیتار تاسیس شد. افکار و اندیشه‌های ولادیمیر جابوتنسکی مبنی بر ضرورت قدرت تسلیحاتی یهود برای تشکیل دولت و حق هر یهودی در ورود به فلسطین شالوده طرح‌ها و برنامه‌های این سازمان را تشکیل می‌دهد. آرم این سازمان عبارت بود از یک دست که سلاحی را گرفته و روی آن عبارت «فقط ین» نوشته شده بود. در سال 1937 آبراهام یتهومی، رئیس وقت اتسل با هاگانا به توافق رسید که این 2 سازمان در هم ادغام شوند. این مساله باعث تجزیه اتسل شد؛ زیرا کمتر از نیمی از اعضای 3 هزار نفری آن با این امر موافق بودند و اکثریت بر ضرورت حفظ استقلال سازمان تاکید داشتند. در سال 1940ميلادي بری دومین‌بار این سازمان تجزیه شد و این بار گروه «آبراهام شتیرن» از آن فاصله گرفت و سازمان لیحی را تشکیل داد. علت این تجزیه هم به اختلاف این گروه با بقیه نیروهای اتسل درباره اتخاذ موضع مناسب در قبال همکاری با نیروهای درگیر در جنگ دوم جهانی بازمی‌گردد. هواداران شتیرن بر ضرورت حمایت از آلمان نازی برای شکست بریتانیا و به تبع آن خروج نیروهای این کشور از فلسطین و تشکیل دولت اسرائیل تاکید می‌کردند، در حالی که سازمان مادر خواستار همکاری با نیروهای انگلیسی بویژه در زمینه مسائل امنیتی بود. اتسل با عملیات‌های تروریستی خود نقشی عمده در کوچاندن کشاورزان فلسطینی داشت. همچنین این سازمان با همکاری سازمان تروریستی «لیحی» و حمایت هاگانا به خودروهای فلسطینیان حمله می‌کرد و به کشتار معروف دیر یاسین در 9 آوریل 1948 دست زدند.
لیحی (شتیرن):
این کلمه اختصار جمله «مبارزان راه آزادی اسرائیل» است. لیحی سازمانی نظامی و سری است که آبراهام شتیرن در سال 1940 به دنبال کنارگیری خود و هوادارانش از سازمان اتسل تاسیس کرد. از سال 1942 این سازمان به دنبال کشته شدن بنیانگذار آن «شیترن» به دست نیروهای انگلیسی به نام خود وی معروف شد. در سال 1943ميلادي رهبری این سازمان را مناخیم بگین برعهده گرفت. مهم‌ترین عملیات‌های تروریستی این سازمان عبارتند از:
1ـ قتل فولک برنادوت، میانجیگر بین‌المللی
2- بمبگذاری در هتل ملک داوود در قدس اشغالی و انهدام آن.
موساد :
به وسیله هاگانا یک سازمان سری ویژه تشکیل شد که دفتر اطلاعات موسوم به «شی» نام گرفت. در سال 1937 نیز هاگانا سازمان موساد لیالیفی بیت به معنی دفتر مهاجرت را تشکیل داد. این نخستین اسم این سازمان بود. سازمان اطلاعات اسرائیل در سال 1951 وقتی برای اولین‌بار به صورت رسمی اعلام موجودیت کرد، این اسم را به یدک کشید و شبکه‌های جاسوسی آن نیز از آن زمان موساد نامیده می‌شوند. با توجه به تعداد سازمان‌های جاسوسی رژیم صهیونیستی، رهبری این رژیم تصمیم گرفت سازمان ویژه برای هماهنگی میان فعالیت‌های این سازمان‌ها تاسیس کند. این سازمان «دژ مستحکم برای خدمت به اسرائیل» نام گرفت و مسؤولیت تاسیس آن به روفین شیلوح واگذار شد. نامبرده کسی بود که پس از تشکیل موساد رسما ریاست آن را عهده‌دار شد. با توجه به گزارشی که در سال 1996 منتشر شد، شمار کارکنان موساد حدودا به یکهزار و200 تا یکهزار و500 نفر از جمله 500 افسر می‌رسید و هر کدام از آنها در سن 52 سالگی بازنشسته می‌شدند. موساد شبکه‌ای گسترده از مزدوران در سراسر دنیا در اختیار داشته و هم‌اکنون بیش از 35 هزار عضو (20 هزار کارمند و بقیه موقتی) دارد. موساد داری چند شاخه اصلی است که هر کدام از آنها ماموریت خاصی دارد. می‌توان گفت ماموریت این شاخه‌ها به ترتیب زیر است:
1ـ جمع‌آوری اطلاعات
2ـ دسته‌بندی داده‌ها
3ـ بررسی و ارزیابی این اطلاعات
4ـ نظارت و جاسوسی
5ـ عضوگیری و اجرای عملیات در خارج از فلسطین از جمله قتل و تصفیه مخالفان
6ـ بخش ویژه فیلمبرداری، جعل، رمزیابی و دستگاه‌های ارتباطی
7- بخش ویژه آموزش، برنامه‌ریزی و افزایش کارآیی کارکنان موساد
8ـ بخش ضداطلاعات و نفوذ نیروهای غیرخودی
9ـ بخش عملیات
بخش عملیات مهم‌ترین شاخه موساد محسوب می‌شود و ماموریت آن سازماندهای فعالیت جاسوسان و مزدوران این سازمان در گوشه و کنار جهان است. همچنین یک نیروی خارجی دیگر موسوم به «عل» به معنی عالیرتبه وجود دارد که کار آن جمع‌آوری اطلاعاتی از داخل آمریکا درباره کشورهای عربی است و سفرها و دیدارهایی هیات‌های سیاسی را کنترل می‌کند. موساد دارای یک کمیته دیگر موسوم به «وادات» است که کار آن هماهنگی سری با خارج و داخل اسرائیل است و به صورت هفتگی نشستی برگزار می‌کند. رئیس وادات همان رئیس موساد است که همکارانش او را «مامون» صدا می‌کنند اما اعضای کمیته وادات عبارتند از اشخاص زیر:
1ـ مدیر سازمان اطلاعات نظامی موسوم به «امان»
2ـ مدیر سازمان اطلاعات داخلی «شین‌بت»
3ـ مدیر سازمان امنیت عمومی «شاباک»
4- مدیر مرکز مطالعات راهبردی و برنامه‌ریزی وزارت خارجه (این مرکز در زمینه جاسوسی سیاسی یا دیپلماتیک تخصص دارد)
5ـ مدیر بخش عملیات ویژه پلیس موسوم به «ماتام»
6ـ مشاوران خصوصی نخست‌وزیر در امور سیاسی، نظامی، امنیتی و مبارزه با تروریسم . در جریان این نشست هفتگی چارچوب سیاست امنیت داخلی و خارجی اسرائیل ترسیم می‌شود. از سوی دیگر، موساد یک شعبه مطالعاتی با 5 بخش و 15 دفتر برای انجام مطالعات سری درباره کشورهای عربی و برخی کشورهای جهان دارد.
شین‌بت (شاباک):
هنگام تاسیس دولت عبری تعداد ماموران اطلاعاتی و امنیتی آن 184 نفر بود. این افراد در آن زمان به دستور مقامات نظامی یک یگان نظامی موسوم به «شین‌بت» وابسته به ارتش صهیونیستی تشکیل دادند. شین‌بت خلاصه کلمه «خدمت به امنیت» است. یسرهرئیل از زمان شکل‌گیری این سازمان تا سال 1952م. رئیس آن بود. نامبرده بعدها به ریاست موساد هم رسید. شین‌بت در دهه اول شکل‌گیری رژیم صهیونیستی مراقب تحرکات دشمنان حزب کار که تا سال 1977 بر اسرائیل حکومت می‌کرد، بود. حزب کار در این سال‌های طولانی توانست شین‌بت را به یک سازمان اسطوره برای حمایت از رژیم صهیونیستی در مقابل توطئه‌های داخلی و جاسوسان شوروی و فدائیان عرب که با پشت‌سر گذاشتن سیم‌های خاردار وارد سرزمین‌های اشغالی می‌شدند، تبدیل کند. فعالیت‌های شین‌بت کاملا سری بود و حتی مردم اسم رئیس آن را هم نمی‌دانستند و سال‌ها تحت نظارت و مسؤولیت دفتر نخست‌وزیر فعالیت می‌کرد. کلمه شین‌بت اندک اندک جای خود را به شاباک داد. شاباک به معنی امنیت عمومی یا شین‌بت عمومی است. بعد از رسویی ماموران شاباک در پرونده «اتوبوس 300» در سال 1986، آبراهام شالوم، رئیس آن استعفا داد. پس از این ماجرا روایت‌های مختلفی درباره شاباک و موساد بر سر زبان‌ها افتاد و پژوهشگران و حتی مسؤولان قبلی این سازمان‌ها مطالبی به رشته تحریر درآوردند.
یگان عرب‌نماها :
اولین عرب‌نمای عضو ارتش صهیونیستی اسرائیل عبدو بن یهودا نام داشت که در ژوئن 1999 فوت کرد. وی پدر «عرب‌نماها» خوانده می‌شد. فعالیت‌های وی در فلسطین در جریان جنگ 1948 آغاز شد و یگان عرب‌نماها را فرماندهی کرد. این یگان همچنان به قوت خود به فعالیت‌هایش ادامه می‌دهد. قبل از این یوسی میلمان، روزنامه‌نگار صهیونیست با انتشار گزارشی از فعالیت این یگان در میان عرب‌های اسرائیل پرده برداشت. وی در گزارش خود آورده بود که اعضای این یگان در روستاهای فلسطینی با معرفی خود به عنوان عرب زندگی و حتی با دختران فلسطینی نیز ازدواج می‌کنند. اسحاق رابین، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در انتفاضه اول یگان ویژه موسوم به عرب‌نماها را تشکیل داد. این یگان شامل 4 بخش است:
1ـ دوفدوفان برای فعالیت در کرانه باختری
2ـ شمشون برای فعالیت در نوار غزه
3ـ گدعونیم وابسته به یگان مرزبانان برای فعالیت گسترده در کرانه باختری
4ـ بخش وابسته به پلیس صهیونیستی و دایره فعالیت آن منطقه قدس است. مهم‌ترین و خطرناک‌ترین این یگان‌ها یگان دوفدوفان است. این یگان آموزش‌های نظامی و روانی مخصوصی می‌بینند و اعضای آن به قاتلانی حرفه‌ای که کشتار و قتل نزد آنان بسیار آسان و مثل آب خوردن است، تبدیل می‌شوند. این اشخاص لباس عربی به تن می‌کنند و در اصل 2 نوع زندگی دارند؛ یکی زندگی طبیعی خود در میان یهودیان و دیگری زندگی در میان فلسطینیان و عرب‌ها. بدین وسیله باید لباس عربی بپوشند و لهجات و سرودها و آداب و رسوم عرب‌ها را به دقت بیاموزند تا براحتی بتوانند در درون جامعه فلسطینی نفوذ کنند و فلسطینیان آنها را شناسایی نکرده و حملاتشان را خنثی نکنند. با توجه به گزارش‌های مختلف اسرائیل و با استناد به قرائن و شواهد موجود، مهم‌ترین ماموریت و هدف این یگان‌ها فعالیت گسترده در قلب مناطق مسکونی فلسطین و تحقق اهدافی است که عادتا یگان‌های نظامی قادر به دستیابی به آنها نیستند. کار این یگان‌ها شناسایی و بازداشت افراد تحت تعقیب، رهبران و فعالان انتفاضه و ترور آنهاست. جمع‌آوری اطلاعات، فتنه‌انگیزی و برهم زدن اوضاع از دیگر وظیف این سازمان است.
امان :
یکی از نهادهای سازمان اطلاعات اسرائیل است و از لحاظ اداری وابسته به فرماندهی ستاد مشترک ارتش صهیونیستی و تحت نظارت فرمانده این ستاد است اما در کل مجری تصمیمات شورایعالی امنیت ملی رژیم صهیونیستی است. به عبارت دیگر می‌توان گفت که این سازمان شبیه دایره اطلاعات نظامی و مشابه آن در ارتش‌های دنیاست. کلمه امان مشتق از عبارت عبری «اغاف مودیعین» و معنی آن دفتر اطلاعات و امنیت است و مخصوص امنیت نیروهای مسلح و جمع‌آوری اطلاعات مهم نظامی، تاکتیکی و عملیاتی درباره نیروهای مسلح عربی و توان سیاسی و اقتصادی‌ـ که شاید بتوان برای کمک به نیروهای نظامی و پیشبرد اهداف در عملیات‌ها از آن استفاده کرد ـ است. امان با تجزیه و تحلیل این معلومات و اطلاعات، نتیجه را به اطلاع مقامات عالیرتبه می‌رساند. این سازمان در تدوین طرح‌های جنگی و هماهنگی با دیگر سازمان‌ها نقش فعالی دارد و از افسران اطلاعاتی مستقر در مرزها و مناطق عملیاتی و افسران شناسایی‌ـ که از وسایل و ادوات ماهواره‌ای صنعتی، بی‌سیم و سیستم‌های الکترونی برای شناسایی و نظارت هوایی، دریایی و زمینی استفاده می‌کنند- اطلاعات جمع‌آوری می‌کند. این مربوط به مرزها بود، اما اطلاعات خارجی از طریق وابسته‌های نظامی امان و کارکنان آن در سفارتخانه‌های اسرائیل در دیگر کشورها به داخل ارسال می‌شود. همچنین شبکه‌های جاسوسی فعال در خارج از جمله سازمان اطلاعات وابسته به کشورهای همپیمان اسرائیل اطلاعات نظامی را جمع‌آوری و نتیجه فعالیت‌های تجسسی خود را به امان در داخل فلسطین اشغالی ارسال می‌کنند.
امان دارای بخش‌های زیادی است:
1ـ اطلاعات تاکتیکی
2ـ اطلاعات زمینی
3ـ اطلاعات هوایی
4ـ اطلاعات دریایی
5ـ بخش مخصوص انجام مطالعات راهبردی درباره ارزیابی توان سیاسی و نظامی کشورهای عربی و مواضع سیاسی آنها
6ـ بخش اطلاع‌رسانی که ارتباط تنگاتنگی با نمایندگان رسانه‌های خارجی (بویژه خبرنگارانی که تحولات مربوط به جنگ را پوشش می‌دهند) در داخل اسرائیل دارد. این بخش بر هر مطلبی که به نقل از ارتش یا درباره ارتش صهیونیستی منتشر می‌شود، نظارت کامل دارد.
مهم‌ترین حادثه که در این سازمان روی داد، پاکسازی نیروهای آن و انجام اقدامات لازم برای پیشرفت سازمان به دنبال عدم پیش‌بینی جنگ اکتبر 1973 بود. گفتنی است امان در گزارش‌های خود به هیچ‌وجه جنگ اکتبر 1973 را پیش‌بینی نکرده بود.
گردان لافیه :
گردان لافیه از خطرناک‌ترین و وحشی‌ترین سازمان‌های جاسوسی و تروریستی اسرائیل است که به عملیات تصفیه و ترور و بازداشت فلسطینیان دست می‌زند. این سازمان در مناطق مسکونی فعالیت می‌کند و برای ترور مسؤولان و رهبران مقاومت آموزش‌های ویژه‌ای می‌بیند. گردان لافیه به دستور شائول موفاز، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش صهیونیستی و وزیر جنگ کنونی اسرائیل و با هدف جایگزین کردن یگان‌های نظامی به جای نیروهای ذخیره تشکیل شد. این اقدام در حالی صورت گرفت که ارتش صهیونیستی مجبور به استفاده از نیروهای احتیاط به مدت 25 روز در سال شد. منابع صهیونیستی اعلام کرده‌اند منطقه جنوب کوه الخلیل تنها در یک سال به فعالیت 18 گردان ذخیره در آن نیاز پیدا کرد، ولی این تعداد به دنبال تمدید دوران خدمت نظامی نیروهای احتیاط به 12یگان ذخیره کاهش یافت. همین منابع تاکید می‌کنند که میانگین هزینه خدمت روزانه هر نظامی احتیاطی 400 شیکل است و به‌رغم کارآیی و تجربه کافی نیروهای ذخیره اما شناخت آنها از منطقه به اندازه گردان نیروهای نظامی مستقر در منطقه نیست. این منابع افزودند، شیوه تشکیل این گردان مشابه گردان‌های عملیاتی ارتش صهیونیستی «نخشون، شمشون، دوخیفت و خروب» و گردان «نیتساح یهودا» (نظامیان وابسته به جریان مذهبی متعصب که در منطقه پست اردن مستقر هستند) است که حوزه فعالیت همیشگی آنها اطراف شهرهای فلسطینی است. گروهبان یهودا، فرمانده گردان لافیه می‌گوید: «از چگونگی تشکیل گردان‌های قبلی تجارب زیادی کسب کردیم و گردان لافیه را به عنوان گردانی پیاده‌نظام و مخصوص اجری عملیات‌های نظامی و امنیتی تشکیل دادیم. این گردان شبانگاه در ساعات خاصی که با شرایط منطقه و ساکنان آن مناسب باشد، وارد مناطق مسکونی می‌شود و به شکار طعمه‌های خود می‌پردازد». فرماندهی این گردان‌ها از میان گردان‌های پیاده نظام ارتش اسرائیل انتخاب می‌شود. به عنوان مثال یهودا، فرمانده گردان، معاون فرمانده گردان 890 نیروهای چترباز و معاونش، سلیم (دروزی) فرمانده سری گردان نخشون بود، اما افسر گردان و افسران گروهان‌ها از فارغ‌التحصیلان یگان‌های چترباز «ناحال» و «جولانی» هستند. ستوان یکم آسی، فرمانده گردان «الف» می‌گوید: «برخی نظامیان خواستار عضویت در این گردان شده و برخی دیگر هم به این گردان‌ها انتقال یافته‌اند. باید دیگران را نیز قانع کرد که اهمیت این گردان کمتر از تیپ‌های نظامی نیست». وی می‌افزید: «به اطلاع آنها رساندم که خودم شخصا از گردان گرانیت آمده و به عضویت این گردان جدید درآمدم چرا که می‌دانستم فعالیت آن با فعالیت تیپ پیاده‌نظام یکی است و تفاوتی ندارد».