گروه اجتماعی:
با وجود آنکه روز گذشته، معاون دریایی سازمان حفاظت محیط زیست درباره خطر آلایندههای پایدار در آبهای جنوبی ایران خبر داده بود، تاکنون برای کاهش و حذف این آلایندهها در آبهای ایران اقدامی انجام نشده است. فرهاد عربها، کارشناس ارشد آلودگیهای دریایی معاونت دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با بیان این مطلب گفت: در ابتدا باید میزان تجمع آلایندههای پایدار بررسی شود تا ببینیم به لحاظ اقتصادی حذف آنها به صرفه هست یا خیر، در عین حال تاکنون اقدام ویژهای در این زمینه انجام نشده است. این در حالی است که سروش مدبری، مدیر دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست نیز در تایید این مطلب عنوان کرده است که نخستین اقدام برای حذف آلایندههای آلی، شناسایی آنها در منابع آب و خاک است اما تاکنون مطالعه جامعی در اینباره انجام نشده است. با این حال به گفته عربها، یکی از بهترین روشها برای حذف این آلایندهها، کاهش و حذف از طریق بیولوژیکی است. وي تاکید کرد که در حال حاضر همکاری دانشگاهها برای شناسایی و اندازهگیری آلایندههای پایدار مورد نیاز است. نگرانی از پخش و تجمع آلایندهها در دریا زمانی شدت میگیرد که اخیرا در خبری اعلام شد تعداد زیادی لابستر در آبهای کانادا در اثر پخش نوعی حشرهکش مردهاند. کارشناسان معتقدند حذف آلایندههای پایدار در آب و خاک، اقدامی پرهزینه است و بهترین راه مقابله با آنها پیشگیری از پخش آنها در محیط است، در عین حال برخی اوقات به طور اتفاقی و در اثر تصادف در محیط منتشر و موجب آسیب به جانداران میشوند. برای مثال چندی قبل تعداد زيادي از ماهیهای دریاچه زریوار در استان کردستان در اثر یک سانحه برای کامیونی که آلایندههای پایدار را حمل میکرد، تلف شدند. در حالی که عربها گفت اساسا بهترین راه پیشگیری و نه درمان است، مدبری در عین حال گفت که اتفاقات اینچنینی مانند رها شدن حشرهکشها اتفاقی میافتند و به طور قطع نمیتوان از پخش آنها پیشگیری کرد، اما در دیگر کشورهای جهان اقداماتی برای حذف و کاهش آلایندههای پایدار در آب و خاک انجام میشود. مدبری درباره راهکارهایی که میتوان برای حذف آلایندههای پخش شده در محیط انجام داد، گفت: رودخانهها میتوانند خودپالایی انجام دهند اما در دیگر موارد پایش با صرف هزینههای زیاد ممکن است انجام شود. او درباره اقداماتی که در دیگر نقاط دنیا برای حذف این آلایندهها از محیط بویژه از آب انجام میشود، گفت که در یکی از روشها، پاکسازی از طریق میکروبهای بومی و سازگار با محیط میتواند انجام شود که این آلایندهها را به آب و دیاکسیدکربن تجزیه میکنند.