سریال «چاردیواری» یکی از پربیننده‌ترین سریال‌های نوروز 89 بود. سیروس مقدم پس از «پیامک از دیارباقی» تجربه نوروزی 2 سال گذشته‌اش که تجربه‌ای تقریبا ناموفق در کارنامه‌اش محسوب می‌شود، دومین ساخته نوروزی‌اش که تفاوت‌های بسیاری با سریال گذشته‌اش داشت را روی آنتن برد. «چاردیواری» قرار بوده است طنزی خانوادگی باشد که در تعطیلات مردم را سرگرم کند. نویسنده‌های این سریال محسن تنابنده و سعید آقاخانی هستند که اولی در درام‌نویسی و دومی در طنزنویسی تبحر دارند و ترکیب قلم این دو، فیلمنامه جاندار «چاردیواری» شده بود. «چاردیواری» داستانی پرتعلیق دارد که گاه تا مرز موش و گربه بازی نیز پیش می‌رود. گره داستان همان ازدواج پنهانی نادر و مریم است اما تا 13 روز کش پیدا می‌کند. این سریال برخلاف دیگر سریال‌های نوروزی بیشتر متکی بر کاراکتر است تا بازیگر و این یکی از نکات مثبت این سریال است. حتی نوع دیالوگ‌گویی و شوخی و خنده‌هایشان هم از نوع یک خانواده سطح پایین و البته سنتی بود. این نشان از فکر و دقتی است که سیروس مقدم و نویسنده‌های این سریال برای تولید و ساخت آن گذاشته‌اند تا مخاطب با لذت هرچه بیشتر به تماشای این سریال بنشیند. لوکیشن‌های سریال مرتب تغییر پیدا می‌کرد و در هر قسمت کات‌های بسیاری را شاهد بودیم که این مساله لوکیشن‌های مختلفی را می‌طلبد و نکته قابل تامل اینجاست که «چاردیواری» از این حیث چشمان مخاطب را آزار نمی‌دهد. مقدم با توجه به فیلمنامه هرجا که لازم باشد از بازیگرانش استفاده می‌کند، حتی اگر آن بازیگر آتیلا پسیانی باشد که از لحاظ حرفه‌ای وزنه این سریال محسوب می‌شود. امیر جعفری یکی از امتیازهای سریال محبوب «چاردیواری» بود که یکی از بهترین بازی‌های تلویزیونی خود را در این مجموعه ارائه داده است. پسر آس و پاسی که مدرک تغذیه دارد اما وردست آشپز رستوران است و با خانواده دائما مشکل پیدا می‌کند و متهم به دزدی می‌شود. در سینما و تلویزیون ایران کمتر پیش می‌آید که زوج هم‌جنس مناسب با هم همکاری کنند اما در این سریال خیری و نادر زوج بسیار موفقی بودند که خیلی خوب با هم پیوند خورده بودند. آتیلا پسیانی بازی غافلگیرکننده‌ای را داشت. این غافلگیرکننده بودن به معنای نگاه ارزشی به بازی پسیانی نیست بلکه صرفا بازی پسیانی نوعی غافلگیری را به همراه داشت و در این سریال نوع خاصی از بازی را به منصه ظهور گذاشت. هرچند طیف وسیعی از مخاطبان با بازی آتیلا پسیانی در این سریال موافق بودند اما از نظر نگارنده «تقی تاکسی» یک تیپ بوده که لهجه‌اش آنچنان که باید توسط پسیانی در نیامده (بویژه در قسمت‌های ابتدایی) و این به ما یادآوری می‌کند که پسیانی در ابداع کاراکترهای رئال خیلی با کیفیت‌تر عمل می‌کند هرچند که شخصیت تقی تاکسی و دیالوگ‌های خاصش سرگرم‌کننده و گاهی هم بسیار خنده‌دار بود. یکی دیگر از نکات مثبت سریال حضور آریا عظیمی‌نژاد به عنوان آهنگساز این سریال بود که با ساخت موسیقی متن بجا و تیتراژ بسیار خوب و ریتمیک توانست خیلی از توجه‌ها را به خود جلب کند بویژه اینکه او در ساخت این موسیقی‌ها و ترانه آخر از تلفیق سبک‌های موسیقی جنوبی و بختیاری استفاده کرده بود. از توانایی‌های سیروس مقدم نمی‌توان براحتی گذشت او که گویا یک کارخانه سریال‌سازی افتتاح کرده است پرکارتر از همیشه به کار خود ادامه می‌دهد اما دور از انصاف است که بخواهیم او را به ساخت کارهای سطح پایین متهم کنیم. او دیگر پوست انداخته و سریال‌هایش همیشه مخاطب عام و اغلب مخاطب خاص را هم راضی می‌کند هرچند که چاردیواری با پايان شاد خود در روز 13 بدر مخاطب را راضي نگه‌داشت و در نهايت همه شخصيت‌هاي داستان به رستگاري رسيدند اما در مقایسه با سریال‌های شبکه‌های دیگر از جایگاه نسبتا قابل قبولی بین سریال‌های نوروزی برخوردار بود.