سریال «زن بابا» یک کمدی شخصیت‌محور است یعنی به همان اندازه که پیرنگ اصلی داستان تکراری است و از شخصیت «جواد جلالی» (با بازی مرحوم هادی اسلامی) در فیلم خواستگاری (مهدی فخیم‌زاده)گرته برداری شده، ماجراهایی عجیب و خنده‌دار را در دل یک خانواده روایت می‌کند، کاراکترهای این سریال برپایه شخصیت‌های درونی انسان‌ها شکل گرفته و کاراکترهایی عجیب و کاملا متفاوت با یکدیگر هستند و گویی هر کدام از آنها متعلق به یک خانواده هستند.
در این میان کاراکترها «فریدون» که توسط «مهران غفوریان» ایفا شده از همه عجیب‌تر است؛ جوانی است چاق و کمی زرنگ با چاشنی حماقت که عقبه‌ای از او را نمی‌بینیم اما به هر کاری دست می‌زند تا سرمایه «عزیز بنی آدم» پدر همسرش را از آن خود کند! اجرای مهران غفوریان از این شخصیت مبتنی بر یک نوع بازی انفجاری یا برون‌فکنانه است که بسیار زیاد به بازی خود همین بازیگر در کمدی «زیر آسمان شهر» شباهت دارد. البته به نظر نمی‌رسد که غفوریان با تاثیرپذیری مستقیم از کاراکتر «بهروز پیر پکاجکی» به ایفای این نقش پرداخته باشد زیرا در این چند ساله آنقدر اجراهای این بازیگر متفاوت شده که به طرز قابل چشمگیری قابل لمس است. طرز نگاه به دوربین و حتی لحن حرف زدن این بازیگر کاملا متفاوت با دیگر همتایانش است. «زن‌بابا» توسط سعید آقاخانی کارگردانی شده‌است که پیش از این آثاری بسیاری را نوشته و کارگردانی کرده است.
سال گذشته با سریال «عید امسال» تقریبا با همین ترکیب و زوج موفق علی صادقی و مهران غفوریان کمدی ترکیبی بسیار خوبی را ساخته بود. در سریال «عید امسال» هر چند این 2 لحظاتی خاص و ویژه داشتند اما هیچ‌کدام در اجرای 2نفره خود روانی و صراحت سریال زن بابا را نداشتند. فیلمنامه «زن بابا» به وسیله علیرضا کاظمی‌پور و سعید جلالی به رشته تحریر درآمده است؛ این 2 در نگارش فیلمنامه «زن بابا» بسیار کوشیده‌اند تا جزئیات سریال و مشاهدات کاراکترها را در قالب یک سلسله دیالوگ‌های کاملا ویژه به نمایش بگذارند و شاید همین عامل سبب شده این سریال بسیار مورد توجه واقع شود.
«زن بابا»؛ سریالی مفرح بود که با سرعتی بسیار داستان خود را بازگو کرد. مقدمه‌چینی سریال بر پایه عناصر کمیک و کاراکترها شکل گرفته و به دنبال تمام موقعیت‌های خلق شده توسط فیلمنامه‌نویسان چاشنی بداهه بازیگران بدان افزوده می‌شود. حتی دیالوگ‌های سریال نیز کاملا طنازانه نوشته شده‌اند و خط به خط آنها به بالا بردن بار کمیک سریال کمک می‌کند، البته این موضوع سبب نشده که فیلم از فضای واقع‌گرایانه فاصله بگیرد. پرداخت کاراکترعزیز آقا و دوران کهنسالی و دعوای ورثه او بخش رئالیستی این ماجراهاست و مخاطب نسبت به وقایع عجیب و مضحک و حتی جدی رخ‌داده در سریال واکنش نشان می‌دهد. اما اشاره جدی سریال زن بابا به بحران تنهایی در کهنسالی است، فیلمنامه‌نویسان بیشترین خلاقیت را به خرج داده‌اند و سعی کرده‌اند برای جذاب‌تر کردن سریال، شخصیت‌هایی کاملا متضاد با یکدیگر را به کار گیرند؛ فریدون با کارکردن در شیرینی پزی پدر همسرش تقریبا حکم یک داماد سرخانه را دارد که آرزوی صاحب شدن اموال پدر همسرش را در سر می‌پروراند، بهبود(علی صادقی) یک جوان عاشق پیشه دم بخت است که حسرت ازدواج و تشکیل خانواده را دارد، برادر همسر عزیز نیز در پی ارث و مایملکی است که از خواهرش برایش مانده و تمام این ماجرا‌ها سبب می‌شود کاراکتری که چرخ حرکتی قصه را به حرکت درمی‌آورد در مرکز ثقل داستان قرار گیرد. عزیز بنی‌آدم که احساس تنهایی می‌کند با این همه هیاهو و شلوغی می‌خواهد از بحران تنهایی نجات پیدا کند و ماجراهای او و ماهی خانم نیز بعد دیگری به این داستان طنز می‌دهد. در اين میان دوئل وسترن‌گونه کمدی – کلامی بخشی از بار طنز روایت را بر دوش می‌کشد. عزیز آقا تصمیم می‌گیرد با مادر فریدون ازدواج کند و بعد از این تصمیم تمام اعضای خانواده علیه و له یکدیگر می‌شوند و در کنار همه رویدادهای عجیب و خنده‌داری که در سریال روی می‌دهد به نظر می‌رسد کارگردان قصد داشته تعارضات رفتاری کاراکترهایش و تاثیرگذاری این اتفاق بر تغییر رفتاری آنها را نیز به نمایش بگذارد، این مساله شگرد سعید آقاخانی در بازشناسی و معرفی کاراکترهایش به حساب می‌آید،زیرا در ابتدای فیلم می‌بینیم که هر کدام از شخصیت‌ها مشکلات خاص خود را دارند و تلاش می‌کنند خود را شناخته و تا حد ممکن به رفع مشکلات رفتاری خویش بپردازند، البته سعید آقاخانی در هدایت این کاراکترها و تاثیرپذیری آنها بر روال قصه شگرد خاصی دارد که نمی‌توان از آن چشم پوشی کرد.فارغ از مجموعه حوادثی که رخ می‌دهد، آنچه بسیار زیاد موجب دل‌انگیز شدن فضای سریال شده است، آن است که سناریو طوری نگارش شده که همه جزئیات آن کاملا قابل درک هستند. در فیلم حوادث عجیب و غریبی رخ می‌دهد اما به دلیل اینکه این حوادث برای شخصیت‌هايي کاملا ملموس به‌وقوع می‌پیوندد، مخاطب براحتی با سریال ارتباط برقرار می‌کند. کاراکترهایی که به این سریال تزریق شده‌اند نه زیاد پر دل و جرات‌اند نه زیاد ترسو، نه زیاد حرف می‌زنند نه کاملا گوشه‌گیر! به جرات می‌توان گفت غافلگیری «زن بابا» تنها در یک یا چند صحنه معدود آن خلاصه نشده و داستان فیلم طوری پیش می‌رود که هر قسمت از آن یک غافلگیری واقعی است. این سریال صحنه‌های خنده‌دار بسیاری دارد و اغلب سعی شده از عناصری مؤدبانه برای خنداندن مخاطب استفاده شود نه عناصری جلف و سبکسرانه! فرشاد ارج‌گل، فیلمبردار سریال هم کار یکدستی را ارائه کرده و در رقابتی تنگاتنگ با امیر معقولی (چاردیواری) و امیرکریمی (دارا و ندار) کار متفاوتی را ارائه کرده است. سریال زن بابا خوشبختانه سریال مضحک و سطحی نبود و در این سریال سیروس گرجستانی ارائه ماندگار و بی‌نظیر دیگری را به کارنامه‌اش افزود.