مشاور رئیس‌‌جمهوری در امور ایثارگران گفت: معتقدم اگر مسؤولان در هر رده‌ای سالی یک روز روی ویلچر زندگی کنند، به عمق مشکلات جانبازان ویلچری و معلولان پی می‌برند. مجتبی رحماندوست در گفت‌وگو با فارس با اشاره به مناسب‌سازی محیط شهری برای جانبازان و معلولان اظهار داشت: من از قدیم از صاحبان درد و از رنجنامه‌گویان این ماجرا هستم به خاطر اینکه می‌دانم این موضوع از نظر قوانین و مقررات چیزی کم ندارد. وی با بیان اینکه در حال حاضر شهر تهران، یک شهر معلول است، بیان داشت: معلولان در حقیقت، معلول نیستند بلکه دچار یک محدودیت فیزیکی هستند. وی افزود: در ایتالیا اگر پارکی برای معلولان متناسب‌سازی نشده باشد، شهردار آن منطقه را 5 هزار یورو جریمه می‌کنند. آن وقت ما در کشورمان چنین چیزی را رعایت نمی‌کنیم. رحماندوست تصریح کرد: من چندی پیش به رئیس‌‌جمهوری پیشنهادی دادم که همه مسؤولان در همه رده‌ها سالی یک بار، روی ویلچر زندگی کنند. از شخص رئیس‌‌جمهور گرفته تا وزرا، معاونان وزرا و شهرداران یک روز روی ویلچر بنشینند به شرط اینکه اگر در مسیر حرکت به یک جوی آب رسیدند از ویلچر پیاده نشوند تا از روی جوی رد شوند و دوباره روی ویلچر بنشینند. وی با اشاره به طرح‌های مناسب‌سازی شده در شهر تهران گفت: تعویض سنگفرش پیاده‌روها در برخی نقاط موجب شده تا عرض باقیمانده برای عبور عابر پیاده به اندازه‌ای نباشد که یک فرد ویلچری براحتی از آن عبور کند. برای اینکه در یک طرف دیوار است و طرف دیگر با سطل زباله محصور شده است و امکان آن هم نیست که فرد معلول ویلچری با برخورد به این موانع وارد خیابان شود و بعد دوباره مسیرش را در پیاده‌رو ادامه دهد. مشاور رئیس‌‌جمهوری در امور ایثارگران اظهار داشت: برخی بی‌توجهی‌ها و کم‌کاری‌ها در مناسب‌سازی فضای شهر شاید برای گروهی از معلولان قابل رفع باشد و مشکل جدی ایجاد نکند اما برای جانبازان ویلچری همین میزان هم مقدور نیست. مشاور رئیس‌‌جمهوری در امور ایثارگران با اشاره به نقص‌های موجود در برخی طرح‌های متناسب‌سازی بیان داشت: مهندسی‌ها با محاسبات درستی انجام نشده و شیب‌ها خیلی تند است یا کنارش نرده کشیده نشده که فرد دستش را بگیرد یا در مکانی احداث شده ولی چون بندرت استفاده شده مانع جلویش گذاشته‌اند و راهش را بسته‌اند و این فکر را نمی‌کنند که اگر از هر 10 هزار نفر یک نفر به استفاده از این مکان احتیاج داشته باشد، این نیاز قطعی او است. وی اظهار داشت: مشکل اینجاست که متأسفانه به طرح‌های متناسب‌سازی صوری نگاه می‌شود و تصور می‌کنند که اگر یک متر از پله را بردارند و به جایش سطح شیب‌دار بزنند دیگر کار تمام است و اگر به مسؤولی بگوییم خودت روی ویلچر بنشین و از این شیب بالا یا پایین برو، خواهید دید که نمی‌تواند. رحماندوست گفت: مشکل دیگر به صدا و سیما بازمی‌گردد. صدا و سیما دانشگاه عمومی است و قرار است که فرهنگسازی کند و یکی از نیازهایی که برای آموزش فرهنگ عمومی وجود دارد، این است که به جامعه بیاموزیم در اماکنی که احداث می‌کنند به فضای مناسب برای تسهیل تردد جانبازان ویلچری و معلولان توجه کنند. رحماندوست گفت: امیدوارم که هیچ‌وقت هیچ فردی به این مشکل مبتلا نشود اما مساله اینجاست که برخی از مسؤولان زمانی به عمق فاجعه پی می‌برند و نیاز حقیقی این قشر را متوجه می‌شوند که خودشان مجبور شوند روی ویلچر زندگی کنند. وی بیان داشت: بنیاد شهید و سازمان بهزیستی بیشترین مدعیان حافظان حقوق معلولان و جانبازان هستند و در این باره باید نقش اجرایی ایفا کنند؛ همان‌طور که زمان جنگ بنیاد شهید و امور ایثارگران که آن زمان بنیاد جانبازان نام داشت، برای دانشگاه‌ها آسانسور ساخت اما الان نمی‌دانم که تا چه حد جزو برنامه‌های اجرایی‌اش است. مشاور رئیس‌‌جمهوری در امور ایثارگران اظهار داشت: البته شهرداری‌ها بیشترین دست‌اندرکار متناسب‌سازی در اماکن مهم عمومی و دولتی و پیاده‌روها و در کل مبلمان شهری هستند اما بی‌شک بنیاد شهید و بهزیستی هم در این زمینه مؤثرند.