
رضا فرخی: نگاه داشتن پول و مدیریت مالی در خانه ایرانیان همیشه بر عهده زنان بوده است. آنچنان که این موضوع تا به امروز نقش جدی در سروسامان یافتن زندگی هر زوجی داشته است. ماجرا همیشه آنقدر جدی بوده است که یکی از ملاکهای انتخاب همسر برای پسران جامعه از سوی والدینشان، چگونگی مدیریت منابع مالی از سوی دختر مورد نظر بوده است. در این میان چند وقتی است که در نسل جدید و در میان برخی دختران ایرانی، پدیدهای به نام خریدهای ماهوارهای به مد تبدیل شده است، به این صورت که آنها به دلیل تماشای حجم زیادی از برنامههای ماهوارهای در معرض تماشای تبلیغات کالاهای گوناگون این شبکهها قرار میگیرند.
این در حالی است که فروشندگان این کالاها یا در داخل ایران هستند یا نمایندگانی در ایران دارند، همین هم سبب میشود تا با یک تماس کالا را به در خانه مشتری برده و پول نقد را از مشتری دریافت کنند. این موضوع باعث شده است تا خانمها به دلیل احساسهای کاذب تبلیغاتی به خرید اینگونه کالاها متمایل شوند. تاکتیک روانی ـ رسانهای این برنامهها براین اساس است تا در زن ایرانی نیاز کاذب به وجود آورند و به دنبال آن وی را آنقدر تشویق به خرید میکنند که مشتری ایرانی در صورت نخریدن کالا، احساس خلأ و کمبود میکند. گاه شرایطی پیش میآید که بسیاری از این گروه بانوان ایرانی، در روز چندین بار از طریق تبلیغات ماهوارهای خرید میکنند، کالاهایی که بسیاری از آنها یک بار مصرف است و حتی پس از چند بار استفاده از آنها به دلیل اینکه نیاز به داشتن آنها کاذب بوده است، خستهکننده شده و بیمصرف رها میشوند.
همین رفتار نادرست سبب شده است تا این دسته از بانوان بخش زیادی از حقوق و درآمد همسران خود را که با سختی به دست میآید صرف خرید اینگونه کالاها کنند. جالب آنکه به طور معمول اینگونه کالاها از کیفیت پایینی برخوردارند، گارانتی مناسبی هم ندارند و در نهایت پس از فروش به مشتری، فروشندگان غیبشان خواهد زد. این نوع خرید در شرایطی مطرح میشود که استفاده از کالاهای متناسب با نیاز، در بسیاری از کشورهای توسعهیافته تبدیل به فرهنگ شده و دراین کشورها خانوادهها برای تنظیم زندگی خود متناسب با درآمدشان خرج میکنند. همچنین نباید فراموش کرد که عوامل اقتصادی یکی از دلایل اصلی رشد 15 درصدی طلاق در چند سال گذشته عنوان شده است. عوامل اقتصادی که در صورت مدیریت منابع مالی از سوی زن خانواده میتوانست رخ ندهد و جامعه شاهد این حجم طلاق اقتصادی نباشد.