ابوت و کاستلو
در طول تاریخ سینما کمدی، نمایش‌های گروهی همواره نقش عمده‌ای را در توفیق فیلم‌های این ژانر ایفا کرده‌اند. اشاره‌ای به نام‌های مطرحی همچون «لورل و هاردی»، «برادران مارکس»، «دین مارتین و جری لوییس» و حتی «بود اسپنسر و ترنس هیل» و آثار به‌یادماندنی آنها، می‌تواند بیانگر همین اهمیت باشد. اما در این میان هرگز نمی‌توان «ابوت و کاستلو» را از یاد برد بویژه در این روز که پنجاه و یکمین سالگرد درگذشت لو کاستلو است.
لو کاستلو:
لوییس فرانسیس کریستیلو ملقب به «لو کاستلو» در روز ششم مارچ 1906 در پترسون نیوجرزی ایالات متحده متولد شد. در دوران مدرسه لوییس نشان داد که از استعداد ورزشی بالایی بویژه در بسکتبال و بوکس برخوردار است. همین امر بعدها عاملی بود تا او بتواند در برخی از فیلم‌ها به‌عنوان بدلکار از این مهارت‌ها استفاده کند. او در زمان نوجوانی و تحت نام لو کینگ به ورزش بوکس مشغول بود و حتی در یکی از فیلم‌های لورل و هاردی با نام «نبرد قرن» در کنار رینگ به چشم می‌خورد. کاستلو در سال 1927 برای تبدیل شدن به هنرپیشه راهی هالیوود می‌شود اما تنها چیزی که در این میانه به دست می‌آورد چند نقش جزئی در شرکت‌های مترو گلدن مایر و برادران وارنر بود که بیشتر ریشه در همان مهارت‌های ورزشی داشت. این موفقیت کمرنگ با بازگشت کاستلو به خانه و دوران رکود اقتصادی آمریکا همراه بود. اما سرانجام و در دهه 1930 وی با مردی با استعداد به نام بود ابوت آشنا می‌شود تا به این ترتیب یکی از موفق‌ترین گروه‌های کمدی تاریخ سینما شکل گیرد. لو کاستلو سرانجام در 3 مارچ 1959 و زمانی که تنها 3 روز با تولد 53 سالگی‌اش فاصله داشت در بورلی هیلز بر اثر سکته قلبی درگذشت.
بود ابوت:
ویلیام الکساندر ابوت که به بود ابوت شهرت یافت در 2 اکتبر 1895 در نیوجرسی متولد شد. او در خانواده‌ای به دنیا آمد که نمایش در آن یک حرفه محسوب می‌شد. با شکل‌گیری گروه ابوت و کاستلو وی عهده‌دار ایفای نقش «کاراکتر جدی» شد و در حالی‌که کاستلو کاراکتر کمیک ایفا می‌کرد. کاراکتر جدی در گروه‌های کمدی در واقع همان فردی است که منطقی‌تر به نظر می‌رسد. البته این به معنی خالی بودن این کاراکتر از طنز نیست. کاراکتر جدی در بسیاری از مواقع با واکنش‌های منطقی، کنایه‌آمیز و حتی برتری‌جویانه خود در برابر کنش‌های ساده‌دلانه و اشتباهات کاراکتر کمیک دست به طنازی می‌زند و در مقابل کاراکتر کمیک از هوشی پایین‌تر برخوردار است و بامزه‌تر به نظر می‌رسد. علاوه بر نقش‌آفرینی‌های ابوت و کاستلو، اولیور هاردی و استن لورل نیز از ممتازترین هنرمندانی به شمار می‌آیند که توانستند در نهایت استادی چنین نقش‌هایی را ایفا کنند. بود ابوت سرانجام در 24 آوریل 1974در کالیفرنیا درگذشت. نام بزرگی چون گروچو مارکس از او به عنوان بزرگ‌ترین کاراکتر جدی تمام دوران یاد می‌کند.
ابوت و کاستلو:
این 2 کاراکتر در دهه 1940 به پرطرفدارترین و گرانقیمت‌ترین گروه‌های کمدی در جهان تبدیل شدند. نخستین حضور مهم رادیویی آنها را می‌توان در سال‌های پایانی دهه 1930 جست‌وجو کرد. البته در ابتدا و هنگامی که این 2 هنرمند با سرعت در حال حرف زدن بودند تشخیص آنها از یکدیگر دشوار بود چراکه هر 2 با لهجه نیوجرزی صحبت می‌کردند، اما بعدها با تغییری که کاستلو در لحن خود داد این مشکل برطرف شد. در اوایل دهه 1940 ابوت و کاستلو برای بازی در فیلم، همکاری خود را با کمپانی پارمونت آغاز کردند. حضور آنها در عرصه سینما با استقبال همراه شد و فیلم‌های آنها در صدر فهرست فیلم‌های پرفروش جای گرفت. البته تلویزیون نیز شاهد هنرنمایی این 2 کمدین بود. یکی دیگر از جنبه‌های به یادماندنی این گروه، جمله معروف «هی ابوت» بود که لو کاستلو آن را در زمانی‌که کاراکتر او در تنگنا قرار داشت بر زبان می‌آورد. همچنین کاراکتر معروف انیمیشنی توییتی نیز در پویانمایی‌هایی بر اساس نمایش ابوت و کاستلو معرفی شد. اما پس از مدتی موفقیت این 2 کاراکتر با چالش روبه‌رو شد. برخی ظهور تیم کمدی افسانه‌ای دین مارتین و جری لوییس را از عوامل مهم این چالش می‌دانستند و برخی دیگر نیز از روتین شدن نمایش آنها به‌عنوان عاملی دیگر یاد می‌کردند. در ادامه و به گفته برخی منابع مسائل مرتبط با مالیات موجب شد این گروه 2 نفره از یکدیگر جدا شوند. همچنین گفته می‌شود یکی از دلایل جدایی ابوت و کاستلو حقوق آنها بود در سال‌های آغازین فعالیت مشترک به صورت 60 درصد برای آبوت و40 درصد برای کاستلو تقسیم می‌شد چراکه به اعتقاد برخی کاراکتر جدی از اهمیت بیشتری برخوردار بود اما عده‌ای نیز این نوع قسمت‌بندی را درخواستی می‌دانستند که خود کاستلو ارائه داده بود. این گروه اعتقاد کاستلو را بر این می‌دانستند که یافتن یک کاراکتر جدی بسیار دشوار است و به همین دلیل او خواستار سهم بیشتری برای همکار خود بود اما بعدها کاستلو سعی کرد این شرایط را تغییر دهد. از دیگر شایعه‌ها می‌توان به درخواست کاستلو برای تغییر نام گروه از «ابوت و کاستلو» به «کاستلو و ابوت» اشاره کرد. سرانجام و در دهه 1950 ابوت و کاستلو از یکدیگر جدا شدند. ابوت پس از این جدایی گفت: «من هرگز لو را نفهمیدم.» وی چندی بعد سعی کرد با «کندی کاندیدو» یک بازگشت را تجربه کند اما با وجود نقدهای مثبتی که این نمایش به خود می‌دید برخی این نمایش و بازی کاندیدو را تقلیدی از نمایش قدیمی کاستلو می‌دیدند. ابوت پس از مدتی با بیان این جمله که «هرگز هیچکس نمی‌تواند مثل لو باشد» از این کار کناره‌گیری کرد.