نیروی فراوانی به کار گرفته می‌شود، تا زد و بند مخفیانه همچنان برقرار بماند و اطمینان حاصل شود که در آینده هم این معامله‌های غیرقانونی شدنی باشند. لوچانو موجی، بازی بهم زن ایتالیایی برای تیم یوونتوس تورین هنر این زد و بند را استادانه بلد بود. در سال 2005 پلیس در تحقیقی علیه فساد در لیگ فوتبال ایتالیا مجموعه‌ای از گفت و گو‌های تلفنی او را ضبط کرد. رونوشت‌ها فاش می‌کنند که او شبکه گسترده‌ای از شخصیت‌های ورزشی را به وجود آورد؛ شبکه‌ای که این امکان را فراهم بیاورد تا در مجموعه‌ای از رقابت‌ها برایش دست به تبانی بزند. گفت و گوی کوتاه پیاده شده زیر نشان‌دهنده رابطه موجی با پیر لوئیجی پایرتو، یکی از اعضای کمیسیون داوران یوفاست؛ سازمانی به خودی خود بی‌طرف که مسؤول برگزاری رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپاست. یوونتوس تورین، تیم موجی بازی سختی را با تیم هلندی آژاکس آمستردام در پیش رو داشت و موجی درخواست داوری جانبدار را برای این مسابقه داشت. پایرتو با او تماس می‌گیرد:
موجی:
سلام
پایرتو:
هی، منو فراموش کردی؟ من همیشه به فکرت هستم.
موجی:
نه بابا، چه حرفیه؟
پایرتو:
ببین، یه داور خیلی خوب رو واسه بازی با آمستردام گذاشتم.
موجی:
و اون کیه؟
پایرتو:
مایر[اورس مایر، داوری از سوییس. مدرکی درباره فاسد بودن او در دست نیست. به عکس او داوری برجسته بود.]
موجی:
کارت رو خوب انجام دادی.
پایرتو:
فقط بهت زنگ زدم تا این موضوع رو بهت بگم. می‌بینی که من به یادت هستم، با اینکه تو این اواخر... .
موجی:
اه، مزخرف نگو! وقتی برگردم، می‌بینی که فراموشت نکردم.
موجی چند روز بعد به پایرتو در خرید یک ماشین کمیاب«مازراتی» 4 در کمک کرد. گفت‌وگو‌های موجی همیشه اینگونه خدمات را در بر دارد و یک نمونه دیگر: او با فابیو بالداس حرف می‌زند. مردی پرنفوذ از اعضای کمیسیون ملی داوران؛ مردی که در گزینش داوران در لیگ ایتالیا نقش داشت. بالداس به طور مرتب در برنامه‌ای تلویزیونی به نام
Il Processo di Biscardi با اجرای آلدو بیسکاردی حاضر می‌شد، که او هم از دوستان قدیمی موجی به شمار می‌رفت. بالداس در این برنامه نظرهای کارشناسی خود را درباره تصمیم‌های داوران در بازی‌های آخر هفته بیان می‌کرد. موجی اظهارنظرها را بررسی می‌کرد و به این ترتیب تعیین می‌کرد که کدام داوران بهترین نمره‌ها را دریافت می‌کردند یا آنکه مورد انتقاد قرار می‌گرفتند. موجی به کمک بالداس روی ارزیابی‌های داوران تاثیر می‌گذاشت. دمیری چپل، مردی از جنس لوچانو موجی نبود. او ابزار موجی را در اختیار نداشت. اعتبار او به خاطر شایعه‌هایی درباره غیر قابل اعتماد بودنش خدشه‌دار شده بود. او اکنون باید راه دیگری را به کار بگیرد؛ روشی فاسد و معمول در فوتبال؛ او باید ضمانتی را ارائه بدهد. او در پاراگراف زیر پیش دوستی از دردسرهایش شکایت می‌کند، از گرفتاری‌اش در واداشتن تیمی دیگر به تبانی و گرفتن موافقت آنها:
«می فهمی، این جوری درباره‌اش حرف می‌زنند. لعنتی! من [به سران تیم دیگر] می‌گم، که اگر از من خواسته می‌شد [تا در مسابقه‌ای تبانی کنم]، مشکل حل می‌شد. لعنتی! من [هیچ چیزی] نگفتم، لعنتی! و من تلاش نکردم این حرف رو به شخص دیگری بگم و با هیچ کس دیگری در این‌باره حرف نزدم و نگفتم» زود [پول] رو بده بیاد. می‌بینی؟ و او شروع کرد، برایم داستانی[درباره غیرقابل اعتماد بودن احتمالی چپل] تعریف کرد. و من گفتم، صبر کن. اگر تو این امنیت لعنتی رو لازم داری، آن وقت برو پیش مولدوان و موضوع رو روشن کن». در لیگ‌های فاسد فرد به دنبال سازمان سومی است که به عنوان سیستمی کم و بیش قانونی عمل می‌کند. فرد از این طرف سوم، شاید گروه‌های مافیایی استفاده می‌کند تا از انجام تبانی«اطمینان حاصل کند». اما از قرار معلوم سران تیم رقیب زمانی که بازی چپل نزدیک‌تر شد، نظرشان را تغییر دادند. آنها دیگر خواستار ضامن نبودند. بازی انجام شد و بالتیکا کالینینگراد به«پیروزی» رسید.
یک ماه بعد روزنامه Novyje Koljosa رونوشت‌ها را چاپ کرد. یکی از تیم‌های دیگر هم تایید کرد که چپل تلاش داشت، در سرنوشت بازی تاثیر بگذارد، با این حال این پیشنهاد پذیرفته نشد. دیمیتری چپل و سران بالتیکا کالینینگراد این اتهام‌ها را رد کردند و مدعی شدند که گفت و گو‌های ضبط شده تقلبی هستند و گفت و گو‌ها در هر حال به صورت غیرقانونی شنود شده‌اند. چپل در پایان ماه اکتبر از مدیریت تیم کناره‌گیری کرد و از اینکه موفق نشد، باشگاه را در لیگ دسته یک نگه دارد، ابراز تاسف کرد. او از نوارهای ضبط شده یاد نکرد و درستی‌اش هیچ گاه در دادگاه به چالش کشیده نشد. دیمیتری چپل با وجود تلاش‌های فراوان برای تماس با او حاضر نشد برای این کتاب با من به
گفت و گو بنشیند. صرف‌نظر از اینکه در کدام نقطه جهان باشد، تمام پرونده‌های فساد در فوتبال در یک نقطه با هم مشترک هستند.
ترجمه: محمد علیجانی بائی