یرضا کاظمی‌پور که نویسندگی سریال «زن بابا» را برعهده داشت، درباره تجربه نگارش سریالی طنز گفت: عملا من نویسنده سریال طنز نیستم و «زن بابا» برایم فرصت و تجربه جدیدی بود که با حال و هوای مجموعه‌های طنز آشنا شوم و تجربه خوبی هم برایم بود.
این فیلمنامه‌نویس درباره روند نگارش فیلمنامه سریال «زن بابا» گفت: ما از اواسط دی‌ماه طراحی قصه را شروع کردیم؛ تا اوایل بهمن‌ماه مطمئن نبودیم که این سریال ساخته می‌شود یا نه و مدام با آقای آقاخانی فکر می‌کردیم که این سریال را بسازیم یا نه؛ این درحالی است که در همان زمان سایر مجموعه‌های تلویزیونی کلید خورده بودند و ما تازه دنبال طرح می‌گشتیم. وی درباره دلایل دیر کلید خوردن سریال «زن‌بابا» خاطرنشان کرد: از یک طرف تعداد بازیگران طنز محدود است و اغلب بازیگران مشغول کار بودند و از طرف دیگر، شبکه مطمئن نبود که سریال می‌سازد یا نه اما در نهایت اتفاقاتی افتاد که تصمیم گرفتند این سریال ساخته شود. به گفته کاظمی‌پور، سریال «زن بابا» در شرایطی کلید خورد که تنها 3 قسمت از این سریال نوشته شده بود و مابقی قسمت‌ها در حین فيلمبرداري نوشته شد. این نویسنده در پاسخ به پرسش ایسنا درباره مشکلات کمبود متن گفت: کمبود طرح همواره وجود دارد و از طرفی با کمبود نویسنده خوب در تلویزیون مواجه هستیم. نویسنده سریال‌های «میوه ممنوعه» و
«او یک فرشته بود» درباره دشواری‌های کارهای مناسبتی از جمله سریال «زن بابا» گفت: در این سریال ما تنها طرحی کلی داشتیم اما خط داستانی ما چندان پررنگ نبود. تنها این موقعیت را داشتیم که قرار است برای پیرمردی زن بگیرند و از آنجا که بیشتر کارهای درام را تجربه کرده بودیم، نوشتن این متن تا حدودی برایمان دشوار بود. او در پاسخ به این پرسش که آیا در سریال «زن بابا»، بازیگران از بداهه استفاده می‌کردند؟ گفت: بداهه در چارچوب دیالوگ‌ها و متن شکل می‌گرفت؛ در صحنه باید یکسری اطلاعات و کشمکش‌ها اتفاق می‌افتاد و بداهه‌ها برآن اساس شکل گرفت. در این میان، علی صادقی و مهران غفوریان بیش از سایر بازیگران از بداهه استفاده می‌کردند. کاظمی‌پور درباره همکاری خود با سعید جلالی (دیگر نویسنده سریال زن‌بابا)، گفت: همکاری ما در سریال «زن‌بابا» همانند «دلنوازان» نبود؛ در دلنوازان من طراحی و نگارش خلاصه سکانس‌ها را بر عهده داشتم و آقای جلالی دیالوگ‌ها را می‌نوشت اما در «زن‌بابا» قصه‌ها را با هم طراحی می‌کردیم؛ قسمت‌ها را نصف کرده و هرکدام نیمی از دیالوگ‌های یک قسمت را می‌نوشتیم.