تصورش را بكنيد كه در سال 2004 زماني كه ليونل مسي 17 ساله تازه وارد تركيب بارسا شده بود، رئال مادريد با حيله و ترفند اين نابغه آرژانتيني را از بارسا سرقت ميكرد. اين همان اتفاقي است كه نيمقرن پيش براي دياستفانو نابغه آرژانتيني بارسا افتاد. دهه 1950 برای 2 تیم رئال مادرید و بارسلونا دههای گره خورده با نام آلفردو دیاستفانو است. دیاستفانو بازیکنی است که هر 2 تیم مذکور در آن دوره خواهانش بودند و تلاش میکردند به هر قیمتی وی را به خدمت بگیرند. وی در آن زمان بازیکن تیم دپورتیوو لوس میوناریوس بود و قصد داشت راهی تیم ریور پلاته آرژانتین شود. جنگ تمامعیاری میان 2 غول اقتصادی آن زمان در ورزش اسپانیا به راه افتاد و هیچ کدام از دوطرف راضی به عقبنشینی نمیشد. در نهایت، مونیس کالرو، رئیس وقت فیفا در امور نقل و انتقالات بازیکنان؛ همان کسی که چند ماه قبل از آن لادیسلائو کوبالا، بازیکن افسانهای بارسلونا را به این تیم هدیه کرده بود، تصمیم گرفت برای رئال مادرید درباره خرید دیاستفانو شرط بگذارد و آن اینکه یک سال دیاستفانو را در خدمت بگیرد و سال بعد آن را به بارسلونا واگذار کند. رئال مادرید که زودتر از بارسا پیشدستی کرده و کل هزینه بیمارستان همسر آلفردو دیاستفانو را نیز پرداخت کرده بود، با قبول این شرط آلفردو را وارد برنابئو کرد. وی در بازی برابر بارسلونا 2 گل زد و چنان خوشحالی کرد که باشگاه بارسلونا نیز رسما و برای همیشه با او خداحافظی کرد. رئال مادرید با آلفردو دیاستفانو 5 بار قهرمان اروپا شد و بارها جام قهرمانی در لالیگا و کوپا دلری را بالای سر برد. بیشک الداربی سال 1953 برای بارسلونا یکی از تلخترین الداربیهای تاریخ بود. آلفردو دیاستفانو در همان سال به رئال مادرید پیوست و در مدت عضویتش در رئال مادرید 24 بار برابر بارسلونا قرار گرفت و 15 گل وارد دروازه این تیم کرد. دیاستفانو در الداربی سال 1953 روی ضربه سر به بارسلونا گل زد و در حین خوشحالی خود برای هواداران بارسا خط و نشان کشید. او که قرار بود به بارسلونا برود مسیر خود را به سمت رئال مادرید تغییر داد و حاضر نشد برای درمان همسرش از بارسلونا پول قرض بگیرد.