این هفته، هفتهای بود که 2 گزارشگر معروف تلویزیونی از خجالت تئو والکات درآمدند، یک هوادار صرب سفری 10 هزار مایلی به جام جهانی را با پای پیاده آغاز کرد، سر تا پای لیونل مسی را شکلات گرفتند و بالاخره کواتموک بلانکو اسطوره باشگاه مکزیکی «آمهریکا» پیراهن رقیب حیثیتی را بر تن کرد.
مسی با طعم شکلات
هفتهای غریب و سراسر افتخارآمیز برای لیونل مسی سپری شد؛ هفتهای که با ساخته شدن مجسمه تمام قد اعجوبه بارسا از شکلات توسط کاتالانها آغاز شد. آنها این افتخار را به مناسبت جشنهای عید پاک در کاتالونیا به مسی دادند و در پاسخ محبت آنها او هم کاری کرد که آرسن ونگر او را با «بازیکنان پلیاستیشن» مقایسه کند. ونگر که شاهد بود چگونه تیمش با 4 گل این آرژانتینی ریزه میزه در نوکمپ در هم شکسته شد، چارهای نداشت جز آنكه تا به صف تمجیدکنندگان جهانی مسی بپیوندد. خلاصه هر کسی که نمایش او را مقابل آرسنال دید با هر وسیله ممکن زبانی، قلمی یا حتی کامپیوتری به تمجید او پرداخت. سرمربی مسی در تیم ملی آرژانتین هم نهتنها جایگاه خود به عنوان بهترین فوتبالیست تاریخ را به مسی پیشکش کرد بلکه از آن هم فراتر رفت. ال دیهگو یا همان مارادونا، لئوی 22 ساله را لایق فوتبال بازی کردن در آسمانها دانست. حالا کافی است نظر مسی را از این همه نسبت و لقب تمجیدآمیز جویا شویم و در آخر از او بپرسیم مجسمه 115 کیلویی شکلاتی خودش را ترجیح میدهد یا توپ طلای اروپا را؟
برنلی با طعم مکدونالد
اشتباه نکنید، در اینجا کسی نمیخواهد کباب شدن برنلی با نتیجه 6- یک در بازی خانگی با منچسترسیتی را به تبدیل شدن آن به همبرگر مکدونالد تشبیه کند بلکه اینجا اشاره ما به کوین مک دونالد است، هافبکی که بین 2 نیمه وقتی تیمش 5 بر صفر از سیتی عقب افتاده بود تعویض شد و آنقدر از عملکرد تیمش ناراحت بود که بلافاصله از رختکن ورزشگاه توف مور بارنلی راهی خیابان شد تا نیمه دوم را همراه خانوادهاش از یکی از اماکن عمومی شهر تماشا کند. حالا او به پایمال کردن انضباط باشگاهی متهم شده چون علاوه بر اینکه پیش از پایان مسابقه و بدون اجازه ورزشگاه را ترک گفته بلکه بهانهای به دست نویسندگان ورزشی داده تا برنلی را با لقب «تیم عمومی» (بر وزن توالت عمومی) مضحکه کنند. مک دونالد بازیکن 21 ساله اسکاتلندی بعدا اعتراف کرد که کار غیرمحترمانهای انجام داده و سرمربی برنلی یعنی برایان لاوز هم او را «کمی خودخواه» خواند.
دسته گل منکراتی با طعم والکات
ماجرای سقوط آزاد ران آتکینسون از شغل رسانهایاش آن هم به دنبال بیمبالاتی و حواله دادن نسبتهایی به مارسل دسایی در نزدیکی میکروفن باز که به آوریل 2004 بازمیگردد، تبدیل به افسانهای پندآموز برای گزارشگران فوتبال شده است تا یادشان باشد اگر حرفی به ذهنشان رسید حتما دقت کنند که آن حوالی یک میکروفن باز وجود نداشته باشد. اما به نظر میرسد این داستان عبرتآموز در استودیوی اسکای اسپورتس، پربینندهترین شبکه ورزشی بریتانیا، خیلی زود به فراموشی سپرده شده بویژه توسط 2 مجری آن، یکی «ریچارد کیز» و دیگری بازیکن سابق و گزارشگر معروف «اندی گری». سهشنبه شب گذشته این دو در حالی که فکر میکردند میکروفن بسته است حسابی از خجالت تئو والکات درآمدند. از یک طرف «کیز» در واکنش به شکست 4- یک آرسنال در بارسلونا شمشیر را برای ستاره تیم ملی انگلیس از رو بسته بود و فریاد میکشید: «پاشو، پسرکوچولوی احمق! پسر تو با آن کفشهای صورتیات حسابی ... شدهای!» از طرف دیگر اندی گری هم دنباله حرف همکارش را گرفت و گفت: «آره واقعا والکات... شده! نه؟» اگر در بازی بعدی آرسنال که از اسکای اسپورت پخش میشود گزارشگران پیازداغش را زیاد کردند و برای توپچیها سنگ تمام گذاشتند خیلی
تعجب نکنید.
خط 11 به مقصد 2010
«ساشا یوویچ» هوادار صرب حتی به آوازهخوانهای دورهگرد هم رو دست زده است چون اگر آنها حداکثر 500 مایل پیاده سفر میکنند او هفته گذشته سفری 10 هزار مایلی به مقصد آفریقای جنوبی را آغاز کرد. او که خودش را در پرچم کشورش پیچیده تنها با یک کوله پشتی و یک نقشه جهان قرار است با خط 11خودش را سر موقع به نخستین دیدار عقابهای سپید صربستان در جام جهانی مقابل غنا در روز 13ژوئن در پرتوریا برساند.
سوتیهای تماشایی هفته
هر هفته در انتهای این ستون، تماشاییترین سوتیهای هفته را به نقل از مستندات ویدئویی سایتهای اینترنتی مرور میکنیم که تماشاییترین آنها این هفته اختصاص دارد به وین رونی مهاجم چلاق منچستریونایتد که بازی حساس تیمش مقابل چلسی را از جایگاه ویژه دنبال میکرد و همزمان داشت یک لیوان نوشیدنی الکلی را که برای فوتبالیستهای حرفهای (بویژه اگر مصدوم هم باشند) قدغن است لب میزد که ناگهان متوجه شد دوربین تلویزیونی روی او زوم کرده و میلیونها نفر در سراسر جهان در حال دیدن این صحنه هستند و خلاصه زهرماری، زهرمارش شد.