دیگر نتیجه تداوم تساهل نظام و بویژه قوه قضائیه در برخورد با موسوی فتنه‌گر، بدبینی مردم به «عدالت» دستگاه قضاست. بی‌شک افکار عمومی اینک از خود سوال می‌کند: «چطور با افرادی که به دستور موسوی و بیانیه‌های تحریک‌آمیزش به مقابله با ملت پرداختند، برخورد می‌شود و شخص وی در گوشه عافیت خویش در فکر بازگشت به ساختار قدرت است؟!»
قوه قضائیه باید بداند نتیجه عدم برخورد با عامل اصلی فتنه که بی‌تردید، خواسته‌های سازمان‌های امنیتی بیگانه را – خواسته یا ناخواسته- پیش می‌برد، جری شدن معاندان با نظام و دیگرانی خواهد بود که تاکنون خود را وفادار به نظام اسلامی نشان داده و در درون خود، اهداف دیگری همچون ضربه زدن به این نظام مقدس را می‌پرورانند.
بدیهی است، موسوی مطابق قوانین جاری کشور باید محاکمه و مجازات شود و هر چه سریع‌تر نیز باید چنین کاری در دستور کار قوه قضائیه قرار گیرد. اگر این کار صورت نگیرد، ضمن آنکه باز در آینده و مواقف انتخاباتی دیگر، ممکن است حوادث تلخ آن 8 ماه تکرار شود، این بار دست جنایتکاران برای انجام جنایات بیشتر، باز و جرات خائنان برای خیانت به نظامی که 300 هزار جان عاشق، فدای آن شده است، افزون خواهد شد.
هرگز چنین مباد!