بسم‌اللّه‌الرحمن‌الرحیم
ان‌شاءالله حلول سال جدید بر همه شما برادران و خواهران عزیز مبارک باشد. بالاخره این گذران فصول و سال‌ها باید به ما در طول عمرمان، تجربه‌ها و عبرت‌هایى را بیاموزد. فرمود: «یا محوّل الحول»؛ سال را تحویل می‌کند. تحویل سال فقط در تحویل فصل زمستان به فصل بهار نیست؛ همه فصول در واقع تحویل می‌شوند. یک وقت فصل بهار است، یک وقت فصل تابستان است، بعد پاییز و برگ‌ریزان شروع می‌شود. زمستان و سرما که ظاهرش سخت و خشن است، اما باطنش در واقع مایه حیات بهار است. تحویل حول، یعنى این؛ فصول تبدیل به یکدیگر می‌شوند.
احوال گوناگون طبیعت، پى‌درپى مى‌آیند و تغییر پیدا می‌کنند؛ اینها همه‌اش آیات الهى است. ما عادت کردیم، اهمیت آنها را نمی‌فهمیم؛ والا اگر انسان به این تغییر و تحولى که در طبیعت وجود دارد، عادت نکرده باشد و بار اولى باشد که اینها را مى‌بیند، خواهد دید که خیلى حوادث شگفت‌آورى است. همین روئیدن گیاهان، نو شدن طبیعت و بارور شدن درختان، اینها همه علایم قدرت الهى است که همین‌طور ما با چشم عادت‌کرده خودمان از اینها آسان می‌گذریم. در نفس خود ما هم همین‌جور است، وجود خود ما هم همین‌جور است.
تغییرات را غالبا انسان حس نمی‌کند. تغییراتى به‌وجود مى‌آید، نمی‌فهمیم. خیلى از این بى‌توجهى‌ها در نهایت به ضررهاى بزرگ منتهى می‌شود. فرض بفرمایید که یک رونده‌اى در راهى دارد حرکت می‌کند، غفلت می‌کند، یک زاویه 5 درجه‌اى، 10 درجه‌اى به وجود مى‌آید. انسان هیچ متوجه نیست. 5 درجه زاویه، چیزى نیست که انسان را به خودش متوجه کند. بعد هر چه که در این جهت حرکت می‌کند، هى فاصله او با همین 5 درجه - اگر این 5 درجه به 10 درجه و 50 درجه هم نرسد، همین‌طور 5 درجه باشد - و شکاف بین او با این خط صحیحى که باید از آن حرکت می‌کرد، بیشتر می‌شود. یک وقت انسان به خود مى‌آید، مى‌بیند اىبابا، چه فاصله عمیقى به وجود آمده. اینکه می‌گویند تقوا، براى همین است. تقوا یعنى لحظه به لحظه خود را پاییدن، خود را مواظبت کردن؛ انسان حواسش جمع باشد که چه کار دارد می‌کند. این نمازى که روزى 5 بار براى ما معین شده است، واقعا از بزرگ‌ترین نعمت‌هاى خداست. اگر این نماز نبود، ماها خیلى در غفلت غرق می‌شدیم. این نماز، ما را به خود مى‌آورد. آن وقت اقتضا می‌کند که پس نماز را درست و با توجه بخوانیم. اگر نماز با توجه خوانده شود، این کمک می‌کند به اینکه انسان متوجه خودش باشد.
پس ببینید در حرکت سال 88 به 89 که یک ساعتى برایش معین می‌کنیم - که این ساعت مثل بقیه ساعات عمر است؛ از لحاظ طبیعى، از لحاظ اندازه‌گیرى‌هاى گوناگون، این ساعت آخر سال 88 با ساعت اول سال 89 هیچ تفاوتى ندارد؛ یک حدى معین کردند - اگر غفلت بکنیم، توجه نمی‌کنیم به گذر طبیعت و تحول طبیعت؛ اگر به این تغییر و جابه‌جایى توجه کنیم، طبعا می‌فهمیم و احساس می‌کنیم. این احساس را انسان باید در همه تحولات زندگى با خودش همراه داشته باشد. در واقع می‌توان این را به محتواها و ظرفیت‌هاى نوروز اضافه کرد.
عید نوروز که یک عید على‌الظاهر غیر دینى است و عید ملى است، جنبه دینى و یادآورى دینى ندارد؛ اگرچه حالا در بعضى از روایات دارد که «النّیروز من ایامنا»: از روزهاى ما است - حالا نمی‌دانیم چقدر این روایات اعتبار و استحکام سندى دارد - اما محتواى دینى در همه حوادث زندگى انسان وجود دارد؛ از جمله در این عید. خوشبختانه مردم ما توجه دارند، دعا می‌خوانند، ذکر می‌گویند، در مشاهد مشرفه شرکت می‌کنند؛ حتى کسانى که به شهرها و مراکزى می‌روند که على‌الظاهر مشاهد مشرفه معروف هم ندارد، آنجا اگر امامزاده‌اى پیدا شود، ساعت تحویل را حتما توى امامزاده می‌گذرانند؛ اگر مثلا فرض کنید عید را به شیراز می‌روند، ساعت تحویل را به شاهچراغ می‌روند؛ این یک عادت بسیار پسندیده‌اى است در بین مردم ما. هرچه بتوان محتواهاى دینى را در همه حوادث زندگى و پدیده‌هاى زندگى افزایش داد، این به نفع ما است.
دین، ایمان دینى و توجه دینى، ضامن سعادت انسان است. بشر بدون دین وضع بدى پیدا می‌کند. همه ادوار هم همین‌جور بوده، الان هم همین‌جور است. الان هم این کسانى که دنیا را منهاى دین و با تخلیه دین خواستند اداره کنند، دچار مشکلات صعب عجیبى هستند. این مشکلات مثل مشکلات جسمانى و روزمره انسان نیست که فورا خودش را نشان بدهد؛ نه، یک وقتى نشان می‌دهد که دیگر قابل علاج نیست. وقتى که بناى بى‌مهار قرار دادن شهوات جنسى گذاشته شد، وقتى سیاست‌ها این شد و فرهنگ این شد، کار به اینجا می‌رسد که امروز شما نگاه می‌کنید یک مقام رسمى، یک وزیر، مراسم ازدواج جنسى می‌گیرد(1) و از دنیا خجالت نمی‌کشند! این بعد منتهى خواهد شد به اینکه با محارم خودشان هم بتوانند ارضای شهوت جنسى کنند! امروز این عیب است، امروز این را قبول ندارند؛ اما بلاشک به اینجا خواهد رسید؛ یعنى این روند، دنباله‌اش همین است. امروز این فضاحت در دنیاى غرب هست. نتیجه دنیاى بى‌دینى این است. نتیجه دنیاى بى‌دینى، تلاشى خانواده است؛ بیگانه شدن انسان‌ها از همدیگر است و مشکلات فراوانى که در زندگى بشر وجود دارد. بشر باید به دین بازگردد، و بازمی‌گردد و شروع کرده به بازگشتن؛ چه بخواهند، چه نخواهند، این خواهد شد. و در این حرکت عظیم، اسلام آن نقطه درخشان است؛ آن نگین اصلى در گردونه و منظومه توجهات معنوى به ادیان است. اسلام می‌درخشد. می‌خواهند جلوى اسلام را بگیرند، نمی‌توانند. دشمنى با جمهورى اسلامى هم یک قسمت عمده‌اش مربوط به این است؛ چون می‌دانند این حرکت دینى است، این ایمان دینى است که مردم را به راه‌انداخته، در صحنه‌ها نگه داشته؛ آنها را در مشکلات، در دست‌اندازهاى خطرناک و در پیچ‌هاى خطرناک هدایت کرده؛ این را مى‌بینند و می‌فهمند. البته خیلى از این سیاستمدارها، سیاستگذارهاى واقعى نیستند؛ مجریان سیاست‌هایند، ظواهر را مى‌بینند؛ اما آن کسانى که طراحان سیاست‌هاى بین‌المللى هستند که واقعا با هدایت آنها دارد این دنیاى مادى حرکت می‌کند، آنها ناگزیر می‌فهمند قضیه این است؛ چاره‌اى هم ندارند. البته سعى می‌کنند دنیاى اسلام را مشغول کنند. امروز همین قضایاى فلسطین در سایه مشغول شدن دنیاى اسلام به مسائل فرعى دارد اتفاق مى‌افتد. واقعا امروز در فلسطین فاجعه‌آفرینى است، در غزه فاجعه‌آفرینى است، در کرانه باخترى هم فاجعه‌آفرینى است. قضایاى حرم ابراهیمى را نباید دست‌کم گرفت؛ اینها خیلى مهم است. به خاطر اقامه نماز، مسلمان‌ها را از پایگاهشان و خانه‌شان بیرون کنند و راه ندهند! اسلام‌زدایى از آثار اسلامى، یکى از آن کارهاى بسیار خطرناکى است که دارد جلوى چشم مسلمان‌هاى عالم اتفاق مى‌افتد. از بس همه مشغولند، سرگرم چیزهاى فرعى و جزئى هستند، نمی‌فهمند در دنیاى اسلام چه دارد می‌گذرد. توطئه علیه دنیاى اسلام این است. امروز سازمان کنفرانس اسلامى که وظیفه و اساس فلسفه وجودى‌اش اصلا دفاع از فلسطین و مساله فلسطین بوده، واقعا وظیفه دارد که ایستادگى کند؛ دنیاى اسلام را در مقابل این حرکت موذیانه صهیونیست‌ها و حامیانشان - که اغلب دولت‌هاى مستکبر غربى، على‌رغم اختلافاتى که دارند، در این پشتیبانى سهیم و شریکند - بسیج کند. دنیاى اسلام بایستد، و می‌تواند. ظرفیت‌هاى دنیاى اسلام براى ایستادگى در مقابل خباثت‌ها و طمع‌ورزى‌هاى صهیونیست‌ها خیلى بالاست. همه توجه فورا متوجه نفت می‌شود؛ مساله نفت نیست. اینجا مرکز دنیاست، بزرگ‌ترین بازارهاى مصنوعات غربى توى این منطقه است، آبرویشان به اینجا وابسته است، مهم‌ترین گذرگاه‌هاى جهانى در اختیار این مجموعه کشورهاى مسلمان است؛ این چیزها رگ‌هاى حیات دنیاست، دست مسلمان‌هاست؛ مسلمان‌ها از اینها استفاده کنند، می‌توانند. از همه اینها هم که بگذریم، منطق سیاسى و حرف سیاسى در دنیاى امروز کارگر است. می‌توانند بخواهند، بدون اینکه حتى از این ابزارها بخواهند استفاده کنند. نفس خواستن دولت‌ها و ملت‌ها، وزنه عظیمى در حوادث جهانى است. متاسفانه از این استفاده نمی‌شود، غفلت می‌شود. به هر حال ما خودمان درس بگیریم. ما مسائل‌مان را تقسیم کنیم به مسائل اصلى و غیر اصلى؛ به اصلى‌ها بپردازیم. مسائل اصلى در کشور ما زیاد است؛ بخشى‌اش مربوط به مسؤولان است، بخشى‌اش مربوط به فرهنگ‌سازان است، بخشى‌اش مربوط به مؤسسات عظیم و وسیعى است که خوشبختانه در کشور وجود دارد؛ هرکدام وظیفه‌اى دارند، کارى دارند. به هدایت این مردم و به هدایت نظام و پیشبرد نظام بیندیشیم و بپردازیم. ان‌شاءالله خداوند ماها را از خواب غفلت بیدار کند، بتوانیم وظایفمان را درست تشخیص بدهیم، بشناسیم و بر طبق آنها ان‌شاءالله عمل کنیم. ان‌شاءالله بر همه شماها سال مبارک باشد و مشمول دعاى حضرت بقیهًْ اللّه (ارواحنا فداه) باشید.
والسّلام علیکم و رحمهًْ الله و برکاته
پي‌نوشت:
1- اشاره به ازدواج همجنس‌گرایانه وزیر مشاور در امور خارجى دولت انگلیس با منشى یک شرکت در پارلمان این کشور.