نشست نقد و بررسی مجموعه تلویزیونی «دارا و ندار» روز گذشته در خبرگزاری فارس برگزار شد.در این نشست 3 تن از بازیگران سریال نظرشان را درباره این مجموعه بیان کرده‌اند که بخشی از آن در ادامه می‌آید.
بهنوش بختیاری: در چند جای این فیلم گریستم
همیشه از خدایم بوده با آقای ده‌نمکی کار کنم. خودم هم مطرح کردم که دوست دارم در این سریال بازی کنم. البته نه اینکه چون کار مناسبتی و دم عید و... است در آن بازی کنم بلکه به خاطر این بود که در وهله اول، فیلم «فقر و فحشا»ی آقای ده‌نمکی را دیده بودم. از «کدام استقلال و کدام پیروزی» هم شنیده بودم و خیلی زیبا مشکلات اجتماعی و فقر و مسائلی که مردم درگیر آن هستند بخوبی در آن مطرح شده بود. در چند جای این فیلم هم گریستم. وقتی درد مردم را می‌بینم، زجر می‌کشم و وقتی می‌بینم که فردی این درد را می‌فهمد و جسارت آن را دارد که می‌خواهد آن را به گوش مردم برساند، همدردی خود را نشان بدهد و کمکی از مردم و مسؤولان بخواهد تا این وضع بهتر شود، برای من خیلی ارزشمند است.
من آقای ده‌نمکی را از نزدیک ندیده بودم ولی به افکار و عقایدش علاقه داشتم، به همین خاطر به یکی از دوستانم گفتم که یک کاری بکند تا من در این سریال باشم.
یکسری آدم که هنوز درگیر مسائل انتخابات بودند، به من می‌گفتند تو چرا در این سریال بازی کرده‌ای؟ من هم در پاسخ به آنها می‌گفتم که چرا بازی نکنم؟ مگر ما در این سریال حرف غیرواقعی زدهایم؟ مگر ما فقط درباره مسائل سیاسی حرف زدهایم؟ یکسری واقعا از روی غرض نقد می‌کنند.
رضا رویگری: ده‌نمکی گفت باید از خودت مایه بگذاری
به عنوان بازیگر در کارهای بسیاری بازی کرده‌ام، اما تا به حال نقش طنز به من پیشنهاد نشده است و فکر می‌کنم فقط ده‌نمکی این جرات را داشت که از من برای چنین نقشی دعوت به کار کند. من هم فی‌الواقع دنبال چنین نقشی بودم که کاری خلاف کارهای دیگرم انجام بدهم.
* روز اول هم ده‌نمکی گفت که باید از خودت مایه بگذاری. این برای من خیلی جالب بود. سال‌ها پیش، وقتی اسماعیل خلج هنوز متن را ننوشته بود، یک ماجرایی را به ما می‌گفت تا ما به نقش نزدیک‌تر شویم و بعد بداهه می‌رفتیم. من روزی باید از این تجربه‌ها استفاده می‌کردم و در این کار، توانستم مقداری از بداهه‌گویی استفاده کنم و برای من، خیلی خوب بود که نقش متفاوتی را در «دارا و ندار» ایفا کنم.
ما جلوی دوربین بداهه‌های‌مان را می‌گفتیم و آقای ده‌نمکی آن را روتوش می‌کرد. بداهه‌گویی جزئی از توانایی‌های بازیگر است. اگر بداهه در جهت مخالف قصه پیش برود، لطمه می‌زند ولی اگر درست باشد کمک بسیاری به کار می‌کند.
هاشمی: نگاه دو وجهی ده‌نمکی، قابل‌تقدیر است
نگاه دو بخشی ده‌نمکی در آثار سینمایی و حتی در تاریخ ژورنالیستی یک اتفاق بزرگ است. ده‌نمکی شاید هیچ وقت کارگردان بزرگی نشود اما به عنوان سومین کار، کار قابل قبولی را از بعد کارگردانی ارائه کرد، کاری که البته مثل همه کارهای دیگر، دارای نکات منفی است که اشاره به آنها، موجب رشد وی خواهد شد.
شاید حال و هوا و سوژه‌ای که در «اخراجی‌ها - 2» مطرح شد، نتواند با «اخراجی‌ها» برابری کند، اما قطعا بدانید که ایشان از جهت فنی رشد قابل توجهی داشته است، منتها اشکال کار در این است که ده‌نمکی همیشه دوست دارد پر پرسوناژ کار کند و به همین دلیل، گاهی دوربین هم دچار مشکل می‌شود، چه برسد به پرداخت و... اما نگاه دوسیلابی او مانند استقلال و پیروزی، فقر و فحشا و دارا و ندار و حتی اخراجی‌ها که از حیث مضمون دو وجهی بود، قابل توجه است.
اتفاقی که به نظر تشتت در «دارا و ندار» می‌آید، این است که آقای ده‌نمکی بیشتر از متن دوست دارد حرف بزند. به همین دلیل چون بعد از متن وارد ماجرا شده، ممکن است جاهایی حرف‌هایش نچسب شده باشد. ده‌نمکی آمده تا حرف بزند و به همین دلیل، من در نقش سیاهی‌لشکر هم برایش ایفای نقش می‌کنم.