فصل اخیر لیگ برتر با تمام فراز و نشیب برای هواداران تراکتور به هفته‌های پایانی خود نزدیک می‌شود و شاید به جرات بتوان گفت که بازی روز جمعه در مقابل پرسپولیس در 27/1/89 آخرین حضور پرشور و پرتعداد و به‌یادماندنی در ورزشگاه یادگار خواهد بود. هواداران تراکتور با توجه به حرف و حدیث‌هایی که هست و احتمال حضور نمایندگان ویژه‌ای از کمیته انضباطی و سازمان لیگ نیز به گوش می‌رسد باید با رعایت همه مسائل بویژه جلوگیری از ندانم‌کاری تعداد اندکی که زحمات خیل عظیم جمعیت حاضر در ورزشگاه را به هدر می‌دهند، کاری کنند کارستان و یک حضور حماسی‌‌و به‌یادماندنی دیگر برای آخرین بار در لیگ نهم به ثبت برسانند و خاطره‌ای خوش را هم برای خود و هم جامعه ورزش و فوتبال کشور بجا گذارند. هر چند در یک ارزیابی منصفانه و مدنظر قرار دادن شرایط چگونگی رفت و آمد تماشاگران، کمبودها و نواقصات ورزشگاه یادگار و دیگر عوامل باید باز براي این تماشاگران امتیاز بالايی در نظر گرفت و از همه آنها متشکر و ممنون بود، چراکه همه به‌یاد داریم که ورزشگاه آزادی در مرحله مقدماتی جام‌جهانی 2006 بازی ایران و ژاپن که با حضور 120هزار نفری علاقه‌مندان همراه شده بود 6 نفر قربانی گرفت و این اتفاق در شرایطی است که امکانات یادگار امام(ره) با آزادی قابل مقایسه نیست. واقعیت این است در حضورهای پرتعدادو پرشور از اول فصل همکا‌ر‌ی و مساعدت خود هواداران تراکتور باعث حل و فصل مشکلات شده است و یک فصل حضور سیل وار علاقه مندان با کمترین هزینه همراه بوده است. امیدواریم همه مسؤولان کشوری و استانی این غنیمت بزرگ را برای ورزش مغتنم شمرده و برای سال جدید با برنامه‌ریزی و رفع کمبودها بتوانند این سیل خروشان علاقه‌مند فوتبال را ارزش نهاده و به روند رو به رشد فوتبال این خطه کمک کنند. در حال حاضر در تبریز شرایط خاصی حکمفرماست. از یک سو بازی پرسپولیس و این خبر که باشگاه تراکتور برای فصل آینده برای قهرمانی و حداقل کسب سهمیه آسیا وارد مسابقات خواهد شد و از طرفی تيم شهرداري تبريز 90درصد ممكن است از گروه خود به لیگ دهم صعود كند و در سوی دیگر فولاد گستر با عزمی جزم به فینال جام حذفی می‌اندیشد. همه از این جوانه
مراقبت کنیم... .