آیتالله آملی لاریجانی، رئیس قوه قضائیه، دوشنبهشب در دیدار اعضای کمیسیون حقوقی – قضایی مجلس، درباره فتنههای پس از انتخابات گفت: «در برخورد با فتنههای پس از انتخابات، توجه به مصالح کلی نظام، بسیار مهمتر و ضروریتر از هر اقدام عجولانهای است و امیدوارم گروههای سیاسی و نمایندگان مجلس، قوه قضائیه را در مبارزه با فتنهگران و مفاسد اقتصادی، یاری کنند».
1- موضوعی که در سخنان رئیس دستگاه قضا اینبار به طور صریحتر گفته شده است، عدم سیاست برخورد عجولانه در برخورد با سران فتنه است. خب! این سیاست، سیاستی بسیار صحیح است که نظام ظرف 10 ماه گذشته آن را در پیش گرفته و از نتایج مهم آن، «از بین رفتن شبهه تقلب حتی میان اقلیت اندکی که چنین تصوری را داشتند»، «نمایش چهره واقعی موسوی و کروبی در میان کسانی که آنها را از نظام میدانستند»، «رفتن آبروی موسوی و کروبی در ادعای پیروی از خط امام؛ بویژه پس از فاجعه به آتش کشیده شدن تمثال مبارک روح خدا و همچنین در پی درگذشت کسی که خون به دل امام امت کرد»، «خداجو نامیدن اهانتکنندگان به سالار شهیدان از سوی موسوی»، «حمایت موسوی از شعار «جمهوری ایرانی [آمریکایی]» هوادارانش در برابر جمهوری اسلامی»، «خلاف واقع بودن تبعیت موسوی و کروبی از ولایت فقیه که پیش از انتخابات، مكررا شعار آن را میدادند»، «حمایت موسوی از روزهخواران روز جهانی قدس و شعاردهندگان نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» و ... و دهها مورد دیگر بود که نشان داد انتخابات ریاستجمهوری تنها بهانهای برای سرنگونی نظام بوده و موسوی در حقیقت آلت دست سرویسهای امنیتی بیگانه برای انجام این کار بوده است.
2- سیاست ملاطفت دستگاه قضا در برابر فتنهگران، موجب هرچه بیشتر رسوا شدن آنان، بویژه گوینده دروغ بزرگ تقلب در میان مردم شد و نتیجه آن، 2 رفراندوم بزرگ و دهها میلیونی ملت در 9 دی و 22 بهمن سال گذشته برای برخورد قوه قضائیه با فتنهجویان شد.
اما اینک نزدیک به یک سال از شروع آن حوادث میگذرد و موسوی و سایر فتنهگران، آنچه ماموریت داشتند، انجام دادهاند و دیگر به نظر نمیرسد کاری مانده باشد که اینان نکرده باشند و جنایتی مانده باشد که انجام نداده باشند.
3- با احترام فراوان برای شخصیت علمی و فقهی آيتالله آملی لاریجانی، نکتهای که در سخنان ایشان دیده نمیشود، ایجاد «گفتمان» برخورد با فتنهگران و اغتشاشگران و براندازان است. کسی که میخواهد نه عجولانه و با صبر و حوصله با متخلفانی که قانون را به انحای مختلف زیر پا گذاشته و مستظهر به گذشته خود و خدماتی که به نظام کرده بودند، خود را فراتر و والاتر از قانون دانسته و هر جنایتی را که بود، انجام دادند، برخورد کند؛ زمینه این برخورد بموقع و غیرعجولانه را خیلی پیش از اینها باید به وجود میآورد اما متاسفانه نه در سخنان آیتالله آملی لاریجانی و نه در برنامههای قوهقضائیه، گفتمانی که حاکی از برخورد بهنگام با سیاسیون فتنهگر باشد، دیده نمیشود و این موضوع افکار عمومی را نگران میکند که نکند دستگاه عدالت قصد اجرای عدالت درباره فتنهگران را نداشته باشد!
4- فتنهگران سیاسی – امنیتی تمام تلاش خود را برای براندازی نظام جمهوری اسلامی به کار بستند و در این راه از هیچ کوششی فروگذار نکردند؛ آنها در ضمن جنایات خود، گروهکهای مسلح ضدانقلاب را که سالها بود نومیدانه به گوشهای خزیده بودند، احیا کردند. موسوی نه تنها از حمایت اوباما، پرز، نتانیاهو، کلینتون، منافقین تروریست، ریگی سرباز شیطان، خاندان منحوس پهلوی و... تبری نجست؛ بلکه با سکوت، به حمایت آنان از خود، به صورتی «شیزوفرنیک»، افتخار هم کرد. وی با عملکرد خود آبروی نظام جمهوری اسلامی را برد و نگذاشت نظام اسلامی از فرصت حضور 85 درصدی مردم در انتخابات در صحنههای بینالمللی استفاده کند. آیا برخورد با فتنهگران که ناامنی را بشدت به جامعه تلقین میکردند و با اخلالگریهای خود، جامعه اسلامی را به چالش کشیدند و در یک کلام تمام سعی خود را برای نابودی نظام اسلامی به کار بستند، نباید به صورت گفتمان دستگاه عدلیه درآید؟
5- در پایان مجددا دستگاه قضا را به برنامهریزی دقیق و غیرعجولانه ولی «عادلانه» برای مجازات مجرمانی که جرم مشهود مبارزه علنی با نظام اسلامی را در کارنامه خود دارند، دعوت میکنیم.