تغییر استراتژی آمریکا درباره ایران در حال کامل شدن است. در حالی که دولت اوباما پیش از این یک بار در ابتدای روی کار آمدن، استراتژی سیاست خارجی ایالات متحده در قبال ایران را تغییر داده بود، فاز دوم این تغییر استراتژی در حال نهایی شدن است. تغییر استراتژی اولیه اوباما اساسا بر درک محدودیت‌های آمریکا در مهار یکجانبه ایران بنا شده بود. یک مقام مرتبط با این موضوع می‌گوید: «حتی بوش هم در ماه‌های پایانی دریافته بود نمی‌تواند به تنهایی با ایران مواجه شود و بنابراین تصمیم گرفت گام‌هایی برای جلب نظر برخی متحدان خود بردارد». وی ادامه داد: «در همین راستا بود که بوش مطالبه تاریخی متحدان خود برای حضور مستقیم در مذاکرات را پذیرفت و ویلیام برنز را در اکتبر ۲۰۰۸ به ژنو فرستاد». عقیده تحلیلگران این است که دولت آمریکا در آن مقطع به این اجماع رسیده بود که باید به متحدان خود ثابت کند در یافتن یک راه‌حل دیپلماتیک برای مساله ایران جدی است و این قبل از هر چیز مستلزم آن بود که با حضور مستقیم در مذاکرات نشان دهد آمریکا بخشی از راه حل است نه بخشی از مشکل. اوباما دقیقا همین مسیر را ادامه داد. مسیری که هر کس دیگری هم به جای او بود ناچار از پیمودن آن می‌شد . او اعلام کرد،آماده است تا دست خود را به سوی ایران دراز کند. از حیث داخلی، این سیاست اوباما اختلاف‌هایی را به وجود آورد. عده‌ای ـ بویژه در منتها‌الیه چپ طیف سیاست خارجی- اصرار داشتند که تغییری واقعی در حال وقوع است. گروه دیگر اما عقیده داشت بسیار بعید است تغییری رخ داده باشد ولی همه چیز را پس از مشاهده صحنه عمل می‌توان ارزیابی کرد. آنچه عملا رخ داد این بود که حجم عملیات اطلاعاتی و سیاسی آمریکا علیه ایران بیش از
2 برابر شد. به گفته یک منبع مطلع در یکی از نهادهای مرتبط با موضوع: «ایران هر روز درد ناشی از خنجر اوباما را در پهلوی خود احساس می‌کرد». اوباما در این مدت البته تلاش کرد با ارسال
2 نامه به مقامات عالیرتبه ایران و دعوت به مذاکره و تغییر، در حلقه اول تصمیم‌سازی استراتژیک نظام جمهوری اسلامی اختلاف ایجاد کند. با این حال اکنون مقام‌ها در تهران می‌گویند بویژه با تغییراستراتژی جدید آمریکا درباره کاربرد سلاح‌های هسته‌ای، در تهران تردیدی باقی نمانده که استراتژی دست دراز شده اوباما یک تاکتیک ایجاد اجماع بوده نه یک راهبرد حل مساله. در نتیجه تهران اکنون راهبرد خود را در مقابل اوباما نهایی کرده است.به موازات این تغییر البته آمریکا هم استراتژی اولیه خود را به طور کامل بازنگری کرده است. اساس این بازنگری مربوط به تعیین تکلیف این موضوع است که مساله هسته‌ای ایران اولویت دارد یا وضع داخلی ایران؟ اطلاعات موجود نشان می‌دهد آمریکایی‌ها در حال نهایی کردن پاسخ خود به این سوال و انجام یک طرح‌ریزی استراتژیک بر مبنای آن هستند.