رها داوودی:
در توصیف فواید موسیقی هیچ جمله‌ای به اندازه این جمله نیچه نمی‌تواند حق مطلب را درباره موسیقی ادا کند. او در کتاب «شامگاه بتها» چنین گفته است: زندگی بدون موسیقی اشتباهی بیش نیست. فکرش را بکنید که یک روز هیچ نوع موسیقی نشنوید، حتی رادیو را هم روشن نکنید تا مبادا موسیقی‌های فواصل برنامه به گوشتان بخورد. مطمئنا بیشتر از یک روز نمی‌توانید این نوع زندگی یعنی زندگی بدون موسیقی را تحمل کنید. همه این مقدمه‌چینی برای توصیف آلبومی است به نام «طبیب دل» که یکی از قطعاتش را 2 روز قبل، زمانی که برای آمدن به روزنامه سوار تاکسی شده بودم، از یکی از شبکه‌های رادیویی محترم شنیدم و بد ندیدم تا شنیدن آن را امروز به شما پیشنهاد کنم. آلبوم «طبیب دل» با آهنگسازی محمدجواد ضرابیان و با صدای سیامک شجریان شامل 8 تصنیف به نام‌های آتش، آواز نگاه، کهربا، آشنای نظر، طبیب دل، نسیم گل، شوق نگاه و تازه بهار است که در مرکز موسیقی حوزه هنری ضبط شده است. نوع تنظیم و ارکستراسیون این قطعات و بسترسازی صوتی آن برای خواننده به همراه جنس صدای سیامک شجریان که با وجود خویشاوندی با خانواده هنر بویژه با برادر هنرمند خویش، از خیل مقلدان صدا و حالات محمدرضا شجریان جداست و امضای متمایز خویش را دارد، از مهم‌ترین ویژگی‌هایی است که می‌توان برای این آلبوم برشمرد و وجه تمایز آن در میان آلبوم‌های سنتی چند سال اخیر قلمداد کرد. «کرشمه نرگس» با آهنگسازی فرامرز پایور و «پیر می‌فروش» با آهنگسازی محمدعلی کیانی‌نژاد از دیگر آثار منتشر شده سیامک شجریان است. استاد محمدجواد ضرابیان نیز متولد 1329 است. وی نوازنده سنتور، آهنگساز، هنرآموخته نزد دکتر داریوش صفوت و دانش‌آموخته نزد زنده‌یاد دکتر محمدتقی مسعودیه است. او از هنرمندانی است که اساس کار خود را موسیقی ملی قرار داده و تنظیم‌های او بین دیگر همکاران و هم‌دوره‌ای‌های او صدایی دیگر دارد. مطمئنا با گوش سپردن به این آلبوم، آن هم در یک روز بهاری دل‌انگیز قدرت ماورایی موسیقی را حس خواهید کرد.