گروه بین‌الملل: مردم عراق روز چهارشنبه در اولین انتخابات پارلمانی که پس از خروج نظامیان آمریکایی در سال 2011 میلادی در این کشور برگزار می‌شود، شرکت خواهند کرد. اهمیت انتخابات از این جهت است که ترکیب مجلس، مستقیما بر ترکیب دولت و کابینه اثرگذاشته و به‌طور کلی تعیین‌کننده ساختار قدرت دراین کشور است. در همین چارچوب، شخصیت‌های مختلف عراقی، حضور گسترده مردم عراق را در انتخابات پارلمانی خواستار هستند. خبرگزاری فرانسه در گزارشی به معرفی این شخصیت‌ها که بازیگران اصلی در انتخابات پارلمانی عراق معرفی کرده، پرداخته است:
نوری مالکی: نخست‌وزیر عراق در حالی برای سومین دوره تصدی‌اش تلاش می‌کند که دولت این کشور درصدد مهار خشونت‌های فزاینده دارد. مالکی دهه‌ها در تبعید بسر برد اما پس از حمله نظامی آمریکا به عراق، به این کشور بازگشت و در سال ۲۰۰۶ میلادی ریاست اولین دولت عراق را پس از سرنگونی صدام برعهده گرفت. مالکی ۶۳ ساله به رهبری قوی معروف است که پس از رسیدن به قدرت، ثبات نسبی را در این کشور برقرار کرد. ائتلاف «دولت قانون» به رهبری مالکی در انتخابات سال ۲۰۱۰ میلادی پس از یک گروه تحت حمایت سنی‌ها به جایگاه دوم رسید اما وی با سایر احزاب شیعه ائتلافی برای پایه‌ریزی دولت وحدت ملی تشکیل داد. افزایش خشونت‌ها و ناآرامی‌ها در سال گذشته که بدترین خشونت‌ها در چند سال گذشته بوده است، به اعتبار مالکی خدشه وارد کرده است. منتقدانش وی را به «اتخاذ سیاست‌های مستبدانه» متهم می‌کنند.
اسامه النجیفی: النجیفی رئیس پارلمان عراق و بلند پایه‌ترین سیاستمدار این کشور از اقلیت سنی است. وی پیش‌تر عضو ائتلاف سکولار العراقیه بود که در سال ۲۰۱۰ میلادی بیشترین کرسی پارلمان را به دست آورد و از دیر باز با المالکی اختلاف داشت. النجیفی از آن زمان به بعد حزب خود را تشکیل داد که برادرش، فرماندار استان شمالی نینوا رهبری آن را بر عهده دارد. زمانی که نیروها در آوریل ۲۰۱۳ علیه معترضان ضددولتی سنی نزدیک شهر سنی‌نشین حویجه در شمال عراق بسیج شدند، النجیفی استعفای کابینه و برگزاری انتخابات زودهنگام را به نام «آشتی‌ملی» خواستار شد. وی از حمله‌ای که ماه فوریه به کاروانش در شهر موصل واقع در شمال عراق شد، جان سالم به در برد.
علی سیستانی: آیت‌الله علی سیستانی روحانی شیعه به‌طور کلی از سیاست منزوی شده اما میلیون‌ها تن هوادارش هستند و وی از نفوذ زیادی برخوردار است. سیستانی یکی از اعضای برجسته «مرجعیت» شورایعالی شیعه در عراق و مورد احترام بسیاری از سیاستمداران شیعه است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی گاهی دخالت‌هایی در سیاست داشته است و در سال ۲۰۱۰ میلادی بدون تایید حزبی، حضور گسترده مردم را در انتخابات خواستار شد. بازگشت سیستانی به نجف در اوت سال ۲۰۰۴ میلادی پس از درمان در لندن از شدت درگیری‌ها میان نظامیان آمریکایی و شبه‌نظامیان شیعه «ارتش المهدی» کاست.
سیستانی همچنین واشنگتن را برای تسریع روند انتخاب دموکراتیک در اوایل سال ۲۰۰۴ میلادی تحت فشار قرار داد و از سال ۲۰۰۶ میلادی به عنوان نیروی راهنمایی در پس ایجاد ائتلاف هوادار شیعه در پارلمان عمل کرد. وی بارها در زمان تشدید درگیری‌های فرقه‌‌ای از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ میلادی خواستار
آرامش شد.
مقتدا صدر: صدر روحانی شیعه در ماه فوریه اعلام کرد خود را از سیاست کنار می‌کشد اما همچنان یک رهبر بالقوه است. وی پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ میلادی به محبوبیت گسترده‌ای دست یافت. صدر پس از حمایت از مالکی در سال 2006 میلادی به هوادارانش در سال 2007 میلادی دستور داد از کابینه خارج شوند. صدر بار دیگر در دسامبر سال 2010 میلادی از مالکی حمایت کرد اما از آن زمان تاکنون از منتقدان صریح دولت عراق بوده است. وی پس از عقب‌نشینی از سیاست در سخنانی مالکی را «مستبد» خواند.
مسعود بارزانی: بارزانی رئیس منطقه خودمختار کردستان عراق است. بارزانی و حزب دموکراتیک کردستان از مدت‌ها پیش با جلال طالبانی، رئیس‌جمهوری عراق قطبی تشکیل داده‌اند تا اینکه جایگاه اتحادیه میهنی کردستان به رهبری طالبانی در انتخابات منطقه‌ای اخیر متزلزل شد. مسعود بارزانی فرزند ملامصطفی بارزانی رهبر ملی‌گرای کرد است که در سال 1979 میلادی رهبر حزب دموکراتیک کردستان شد. اگر چه وی در ابقای مالکی در سال 2010 میلادی نقش داشت، اکنون یکی از مخالفان و منتقدان نخست‌وزیر عراق است.