1996 - 1995
لیپی در نخستین فصل خود در یوونتوس (95-94) ماسیمو کارِرا را به عنوان لیبرو به کار گرفت، اما در 1995 تا 96 به دفاع 4 نفره منظم تغییر روش داد. هدف این ترکیب 3-3-4 کار سخت بود: مورنو توریچلی و آنجلو دی‌لی‌ویو با انرژی بسیار هرگز از دویدن باز نمی‌ایستند. دیدیه دشام هافبکی قاطع در زمین و آنتونیو کونته و ولادیمیر یوگوویچ از نظر تاکتیکی بسیار دقیق بودند و پائولو سوسا دارای خلاقیت بود. انتظار می‌رفت که خط حمله کارآیی خط هافبک را داشته باشد و چنین شیوه‌ای به کسب امتیازاتی در فینال لیگ قهرمانان اروپا منجر شد که در آن فابریزیو راوانلی و جیان‌لوکا ویالی با حملات بی‌رحمانه، تیم روان آژاکس را متوقف کردند.
1997-1996
در این سال تیم از استحکام خوبی برخوردار شد؛ زین‌الدین زیدان فوق‌ستاره، کریستین ویه ری نوک حمله نیرومند، آلن بوکسیچ کاربلد و پائولو مونتروی بی‌باک. لیپی ترکیب 2-4-4 را به کار برد. با اینکه یووه پی‌اس‌جی را در سوپرکاپ یوفا شکست داد اما بهترین بازی را در مرحله دوم نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان از خود نشان داد. سرعت بوکسیچ، قدرت ویه‌ری همراه با تسلط و کلاس زیدان، ترکیبی کامل را به وجود آورد و آژاکس با نتیجه یک- 4 تن به شکست داد.
آنها در تمام فصل 4 باخت داشتند، از جمله شکست در برابر بوروسیا دورتموند در فینال لیگ قهرمانان، شاید
1998 - 1997
نقل و انتقالات بویژه فروش ویه‌ری و بوکسیچ به دلایل مالی، لیپی را مجبور ساخت تا در تیم تغییراتی را ایجاد کند. او ترکیب 2-1-3-4 را انتخاب کرد، 2 مهره چالاک و تند و تیز یعنی دل پیرو و فیلیپه اینزاگی را جایگزین خط حمله قدرتی فصل قبل کرد. با شکستگی پای بازیساز کارآزموده تیم، چیرو فررا استحکام دفاعی یووه چندان مفید واقع نشد و یووه به‌عنوان یکی از بهترین تیم‌های دوم گروه به مرحله یک‌چهارم نهایی صعود کرد اما مردان لیپی لحظات خوبی نیز داشتند. بهترین بازی آنها در اروپا کسب نتیجه یک- 4 برابر موناکو در نخستین گام در مرحله نیمه‌نهایی بود. دل پیرو با به گل رساندن 2 پنالتی و یک ضربه آزاد، بازی فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد.
2003-2002
آنها در اروپا با ترکیب هجومی 1-3-2-4 با مهره‌هایی چون ادگار داویدز و آلسیو تاکیناردی وارد میدان شدند که با سرسختی از دفاع 4 نفره حمایت می‌کردند. جیان لوکا زامبروتا، بال چپ قدرتی و پاول ندود تهاجمی، جناح چپ زمین را کاملا پوشش می‌دادند، در حالی که دیوید ترزگه تک‌مهاجم زمین، سرعتی و فرصت‌طلب بود. یک برد یک- 3 در برابر رئال‌مادرید در مرحله دوم نیمه‌نهایی نشان داد که قدرت هجومی آنها می‌تواند ویران‌کننده باشد اما خط دفاعی به‌رغم ورود بوفون به تیم، تاثیرگذاری سابق را نداشت. آنها در اولدترافورد تیم را به مرحله نهایی سوق دادند اما مصدومیت داویدز و اخراج ندود موجب شکست تیم شد.