یک منتقد سینما گفت: جریان نقد نویسی در سینمای ایران هیچگاه از سوی مدیران سینمایی، فیلمسازان و حتی خود منتقدان جدی گرفته نشده است. منوچهر اکبرلو با بیان این مطلب درباره جایگاه نقد در سینمای ایران گفت: آنچه به عنوان یکی از تفاهم‌های رایج سینمای ایران تلقی می‌شود این است که منتقدان، افرادی جدا از صنعت تولید فیلم هستند.وی افزود: عدم تعامل، همواره در تاریخ سینمای ایران وجود داشته اما باید در نظر داشت مقوله نقد یکی از رکن‌های اصلی هر هنر است که در طول تاریخ باعث کشف و ارتقای تولیدات هنری مختلف شده و مقوله نقد در سینمای ایران از این امر مستثنا نیست. به گزارش خبرگزاری سینمای ایران،اکبرلو ادامه داد: اما معضل اساسی این است که نقد به عنوان یک پارامتر تاثیرگذار در عرصه هنر تصویر، هیچگاه از سوی مدیران، سینماگران و خود منتقدان به عنوان 3 قطب اصلی و جریان‌ساز سینما جدی گرفته نمی‌شود و این مساله باعث شده صنعت سینما در ایران رشد لازم را نداشته باشد.
نقد و سینما در ایران پا به پای هم حرکت می‌کنند
کیوان کثیریان هم درباره جایگاه نقد در سینمای ایران گفت: نقد و سینما در ایران پا به پای هم حرکت می‌کنند و نمی‌توان یکی را بر دیگری ارجح دانست زیرا در دوره‌های زمانی مختلف در زمان افت کیفیت سینما، وضع نقد هم دچار تنزل و افت شده است. این منتقد افزود: جایگاه نقد در سینمای هر کشور به کیفیت سینمای آن کشور بستگی دارد و با توجه به اینکه نقد در سینمای ایران نقدی هنری است، هرچه سینما به لحاظ کیفی نوسان داشته باشد نقد هم دچار نوسان می‌شود.وی ادامه داد: نسل جدید منتقدان سینمای کشور که تربیت و وارد بازار نقد شده‌اند از سطح اطلاعات و دانش مناسبی برخوردار هستند که می‌توانند جریان پویای امروز نقد در کشور را زنده نگه دارند.این منتقد سینمایی خاطرنشان کرد: منتقد چشم تیزبینی است که یک اثر سینمایی را تحلیل و کالبد شکافی کرده و نقاط ضعف و قوت آن را برای آگاهی هرچه بهتر مخاطبان بیان می‌کند تا آنها کامل و جامع با تمام جزئیات تکنیکی و فنی هر فیلم آشنا شوند. کثیریان بالا بودن سطح اطلاعات منتقدان را یک اصل دانست و گفت: به دلیل کثرت روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها و پایگاه‌های اطلاع‌رسانی، موج تازه‌ای از افراد به حوزه منتقدان سینما روی آورده‌اند که ممکن است ظرفیت نقد در برخی از آنها وجود نداشته باشد. این در حالی است که منتقد باید قبل از ورود به عرصه نقد از اطلاعات مناسبی برخوردار بوده و فرد منصفی در بیان دیدگاه‌ها و قضاوت پیرامون یک اثر هنری باشد.