گروه سیاسی:
آن زمان که غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی به عنوان رئیس ستاد انتخاباتی دبیرکل حزب اعتماد ملی انتخاب شد، اولین تناقض رفتار و گفتار کروبی درباره دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به وقوع پیوست چرا که وی ورود خود به عرصه انتخابات را «نهادینه کردن» فعالیت حزبی عنوان کرده بود اما مهمترین پست در ستاد انتخاباتیاش را به دبيركل حزبی ديگر واگذار کرد. البته «نهادینه نشدن رفتار حزبی» تنها به مهدی کروبی و حزب اعتماد ملی برنمیگردد زیرا به گفته حقشناس، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی، هاشمی رفسنجانی نیز بهرغم تاکیدی که بر نهادینه کردن رفتار حزبی داشت اما در دوران ریاست جمهوری عملا اینگونه رفتار نکرد. حقشناس که درباره کارکرد احزاب در جامعه سیاسی ایران با فارس گفتوگو کرد، در ادامه گفت: اینکه چرا آقای هاشمی این کار را انجام ندادند باید از خودشان سوال شود اما تحلیل من این است که هیچ کدام از روسای جمهوري کارکرد حزبی نداشتند و نه حزب را قبول داشتند و نه حزبی عمل میکردند. نه آقای هاشمی و نه آقای خاتمی کار حزبی نکردند. عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی به این نکته اشاره کرد که در زمان دوم خرداد هر چند در تئوری و نظر، بحث تحزب وجود داشت اما این مساله هیچگاه عملیاتی نشد. وی در بخش دیگری از این مصاحبه با بیان اینکه «در حال حاضر حزب تعریف مشخصی ندارد و بر این اساس باید حزب بازتعریف شود»، اظهار کرد: براساس قانون احزاب فعلی حدود 230 حزب پروانهدار وجود دارد و در هیچ جای دنیا چنین رویهای نیست، اینکه 3 نفر دور هم جمع شوند نمیتوان نام آن را حزب گذاشت، حزب یک حداقلهایی دارد و جایگاه آن در دنیا مشخص است. حقشناس در ادامه گفت: امروز میان احزابی که پروانه گرفتهاند با تعریفی که از حزب در دنیا وجود دارد و نیاز جامعه ما فاصله زیادی وجود دارد. عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی در ادامه، قانون اساسی را خط قرمز احزاب عنوان کرد اما در پاسخ به این سوال که مواضع دبیرکل حزب اعتماد ملی در وقایع پس از انتخابات صراحتا برخلاف اصول قانون اساسی بود، گفت: آقای کروبی از موضع فردی خودشان بیانیههایی را صادر کرده و اقداماتی را انجام داده اما در هیچ یک از مواضع، وی به عنوان دبیر کل حزب اعتماد ملی موضع نگرفته است.
وی در ادامه اظهار کرد: حتی آقای منتجبنیا در مصاحبه خود اعلام کرد مواضعی که آقای کروبی بیان کرده از موضع حزب اعتماد ملی نیست بلکه موضع شخص خودش است چرا که وی تنها در قالب یک نامزد حزبی وارد میدان انتخابات نشد و با اینکه حزب، وی را به عنوان کاندیدا انتخاب کرد اما احزاب دیگری هم از کروبی حمایت میکردند. حقشناس در پاسخ به این موضوع که «به هرحال کروبی دبیر کل حزب اعتماد ملی است و رفتار وی با بحث حزبی معنا پیدا میکند»، علت بروز این رفتار متناقض از سوی دبیرکل حزب اعتماد ملی را عدم وجود یک قالب علمی برای تحزب عنوان کرد و ادامه داد: این نمیشود که به طور مثال آقای خاتمی رئیسجمهور شود و اعلام کند که من فراحزبی عمل میکنم و این نمیشود که آقای هاشمی زمانی که در مقام ریاست جمهوری قرار میگیرد خود را فراتر از احزاب بداند. همچنین این درست نیست که آقای احمدینژاد اعلام کند که من حزب را قبول ندارم با وجودی که وی حزبیترین عملکرد را در میان روسای جمهور داشت، همچنین این درست نیست که آقای کروبی بیانیه صادر کند و دبیر کل حزب هم باشد و حزب اعتماد ملی در جریان این تصمیمگیری نباشد.
وی در بخش دیگری از سخنانش در نقد رفتار انتخاباتی مهدی کروبی گفت: اگر در ماجرای انتخابات، آقای کروبی رئیس ستاد خود را یکی از اعضای حزب میگذاشت، به نظر من به اهدافی که اعلام کرده بود (نهادینه کردن رفتار حزبی) نزدیکتر میشد. حقشناس در پایان بدون توجه به همه بیانیههای خلاف قانون مهدی کروبی به این نکته اشاره کرد که اگر آقای کروبی با حزب مشورت میکرد حزب در بخشی از آن موارد، مواضعی مانند مواضع آقای کروبی اتخاذ میکرد یا حتی تندتر یا کندتر از آقای کروبی موضع اتخاذ میکرد.