۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۶:۰۰
نگاهی به مناظره انتخاباتی در انگلستان

برخورد نزدیک از نوع سوم

سینا احمدی:

رای‌دهندگان بریتانیایی برای نخستین بار در تاریخ انتخابات این کشور در مقابل تلویزیون‌های خود نشستند تا اولین مناظره انتخاباتی میان 3حزب رقیب را مشاهده کنند. این مناظره از آن جهت حائز اهمیت است که می‌تواند پایانی تلخ برای 13 سال حکومت حزب کارگر بر بریتانیا و تولدی نو برای محافظه‌کارانی باشد که از دوران جان‌میجر در انتظار اعلام وجود هستند. مسائل خارجی و بحران اقتصادی از جمله اصلی‌ترین مباحث میان رهبران 3 حزب بزرگ انگلستان بود. این مناظره میلیون‌ها انگلیسی را مقابل تلویزیون‌ها نشاند و شگفتی آفرید. یکی از پربیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیونی در انگلستان سریال‌های دنباله‌داری است که زنان خانه‌دار مخاطب اصلی آن هستند. مردم انگلستان اکنون با مشکل بزرگ بیکاری و ماجراجویی کشورشان در افغانستان روبه‌رو‌ هستند و در مناظره هفته جاری که روز 22 آوریل پخش خواهد شد سیاستمداران انگلیسی باید به آن پاسخ دهند. این مناظره با حضور دیوید کامرون از حزب محافظه‌کار و نزدیک‌ترین رقیب گوردون براون به همراه نیک کلگ رهبر حزب لیبرال دموکرات برگزار خواهد شد. در مناظره 22 آوریل فضا برای گوردون براون بسیار باز‌تر خواهد بود و او می‌تواند از این موقعیت به عنوان رهبر حزب کارگر و نخست وزیر کنونی در جهت ارتقای موقعیت حزبش استفاده کند. گوردون براون، نخست‌وزیر فعلی انگلستان، 59 ساله بوده و در صورت از دست‌دادن انتخابات باید به شغل معلمی بپردازد.

 

دیوید کامرون، رهبر مخالف دولت و در آرزوی سمت نخست‌وزیری، 43 ساله است. نیک کلگ نیز مانند دیوید کامرون 43 سال داشته و رهبر حزب لیبرال دموکرات است. در مناظره اول هر 3نامزد به بحث درباره مسائل مهم انگلستان از جمله مهاجرت، نرخ جرم و جنایت، آموزش، بحران جهانی اقتصاد و حضور نیروهای این کشور در افغانستان پرداختند. از آنجا که برای نخستین‌بار در تاریخ انگلستان مناظره‌های تلویزیونی میانه سران 3حزب انگلستان در آستانه‌ انتخابات این کشور برگزار ‌شد، مردم انگلستان از برگزاری این مناظره‌ها استقبال کرده‌اند. مدتی قبل نیز اعلام شد که برای اولین‌بار در انگلستان، یکی از شبکه‌های رادیویی بی‌بی‌سی این امکان را به شهروندان انگلیسی می‌دهد تا در آستانه‌ انتخابات این کشور، پرسش‌های خود را از رهبران 3 حزب اصلی انگلستان در قالب یک برنامه‌ زنده رادیویی مطرح کنند. مناظره اول با پیروزی نیک کلگ به پایان رسید. این مهم نشان از 2 مساله اصلی دارد؛ مردم انگلستان نسبت به سیاست‌های 2 حزب محافظه‌کار و کارگر خسته هستند و از هر جریان سیاسی تازه‌ای حمایت می‌کنند. نکته دوم آنکه حزب کارگر عملا نتوانسته است مشکلات مردم را حل کند و در بهترین حالت اعتماد کردن به یک جریان سیاسی به صورت منفرد کار عاقلانه‌ای به نظر نمی‌رسد. تازه‌ترین نظرسنجی‌ها از نزدیکی رقابت میان احزاب حکایت دارد و پیش بینی را درباره نتایج انتخابات بسیار دشوار کرده است. اگر حزب کارگر مغلوب شود، آینده این حزب که از زمان استعفای تونی بلر دچار دودستگی شده در پرده‌ای از ابهام فرو خواهد رفت. با این اتفاق، زخم‌های کهنه کشور مانند جنگ عراق نیز دوباره باز خواهد شد. به علاوه با تجربه فعلی نظام جهانی سرمایه‌داری، باید به سمت چپ حرکت کرد. از سوی دیگر، اگر آنگونه که نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد، هیچ حزبی اکثریت را در پارلمان به دست نیاورد، آنگاه حزبی که رای بیشتری کسب کرده باید با احزاب کوچک برای ائتلاف وارد مذاکره شود. لیبرال دموکرات‌ها، به‌عنوان سومین حزب انگلستان به‌طور طبیعی نامزد چنین موقعیتی خواهند بود، اما مشکل اینجاست که لیبرال دموکرات‌ها همیشه طرفدار نظام آرای نسبی در دولت بوده‌اند که باعث قدرت گرفتن آنها و ضعف حزب حاکم خواهد شد. چنین روشی یافتن متحد و تشکیل دولت را در انگلستان بسیار مشکل می‌کند. گوردون براون نسبت به دیگر رقبای خود موقعیت بهتری دارد زیرا GDP اقتصاد در بریتانیا طی ماه‌های گذشته با رشد نسبی همراه بوده و او می‌تواند از موقعیت دولت خود دفاع کند. امید‌ها به حزب کارگر در حالی تقویت می‌شود که حزب محافظه‌کار برای مناظره روز 22 آوریل برنامه ویژه‌ای داشته و قصد دارد ضعف‌های براون و حزب کارگر را در عرصه بین‌المللی علنی کند. این نخستین‌باری است که در تاریخ معاصر انگلستان نمی‌توان نتایج انتخابات را حدس زد و به همین جهت انتخابات 6مه ‌بسیار جالب است. رسوایی مربوط به هزینه‌های پارلمانی هنوز داغ است، سیاستمداران محبوب نیستند و مردم به آنها اطمینان ندارند و پیش‌بینی می‌شود رکورد نمایندگانی که باید با پارلمان خداحافظی کنند در این انتخابات شکسته شود. این مساله می‌تواند دولت آتی انگلستان را مجبور به عقب‌نشینی از موقعیت‌های بین‌المللی کند تا بتواند با تمرکز بیشتری مسائل داخلی در این کشور را سر و سامان دهد. آینده همکاری با اتحادیه اروپا، آمریکا و روسیه از جمله مواردی است که در عرصه سیاست خارجی انگلستان می‌تواند وارد فاز تازه‌ای شود.

ارسال نظر
captcha
پربیننده