آقای كاوه! از اردوی تیم‌ملی چه خبر؟
خبر خاصی نیست، چند روزی اردوی تیم‌ملی را تعطیل کردیم تا پس از 4 روز ریکاوری، ملی‌پوشان با روحیه‌ای شاداب و بدنی فارغ از خستگی تمرینات را ادامه دهند.
در مدتی که کشتی‌گیران ملی پوش رها می‌شوند و به شهرهای خود می‌روند، نظارت جامعی برای کنترل همه شرایط و اوضاع آنها وجود دارد؟
متاسفانه با توجه به سیستم به روز نبودن تمرینات در شهرستان‌ها و حتی تهران، کشتی‌گیرانی که از اردو خارج می‌شوند به‌طور ناخودآگاه ضربه می‌خورند البته کادر فنی تیم‌ملی به صورت تلفنی و ارتباط با مربیان بومی استان‌ها از اوضاع کشتی‌گیران ملی پوش مطلع است.
هنوز هم در اردوی تیم‌ملی برای همه کشتی‌گیران باز است؟
ما در اردوهای تیم‌ملی را بی‌دلیل باز نمی‌گذاریم! به شخصه معتقدم اگر دعوت به اردو باری به هرجهت باشد و هدفی را دنبال نکنیم، به‌طور یقین ضربه خواهیم خورد. باید کشتی‌گیرانی به اردوی تیم‌ملی دعوت شوند که هم قدر چنین مکانی را بدانند و هم اینکه از حضور در مکانی همچون اردوی آماده‌سازی تیم‌ملی پیشرفت کنند نه پسرفت.
تجربه نشان داده که معمولا نفر اول مسابقات انتخابی عازم رقابت‌های آسیايی، جهانی یا المپیک نمی‌شود. پس چرا مسابقات انتخابی برگزار می‌کنیم و چهره‌های امیدوار به مدال را با استرسی کاذب دچار مشکلاتی ناخواسته می‌کنیم؟
به نظر من قبل از برگزاری مسابقات انتخابی اول باید جایگاه کشتی ایران را بشناسیم و به این جمع‌بندی برسیم که رقابت انتخابی چقدر برای کشتی ما مفید است.
به شخصه معتقدم رقابت انتخابی صرف نمی‌تواند کار‌گشا باشد مطمئنا سنجش توانایی و عملکرد یک کشتی‌گیر در طول یک سال بویژه در مسابقات برون‌مرزی بهترین ملاک و معیار برای گزینش نفر منتخب است.
بهتر نیست مثل روس‌ها در بعضی اوزان قید برگزاری مسابقات انتخابی را بزنیم؟
حقیقت حال حاضر کشتی ایران این است که در بعضی اوزان فاصله نفر اول تا دوم بیش از 50 درصد است، به همین خاطر برگزاری مسابقات انتخابی در این اوزان جز ضربه‌زدن و ایجاد استرس برای نفر اول چیز دیگری در بر ندارد. مطمئنا جدایی یک کشتی‌گیر از کوران تمرینات و حضور بی‌مقدمه و بی‌برنامه در مسابقه انتخابی سبب از دست رفتن زمان تمرینی می‌شود.
چرا همیشه قیاس کشتی ایران با روس‌هاست و اساسا چه امکانات و پتانسیلی در کشتی روسیه وجود دارد که در کشتی ما دیده نمی‌شود؟
اگر نگاهی گذرا به تاریخ کشتی بیندازیم بخوبی پی‌خواهیم برد که بین سال‌های 57 تا 65 میلادی بهترین زمان برای کشتی ایران بود، پس از آن حاکمیت کشتی دنیا در دست روس‌ها قرار گرفت، بعد از آن و به دلیل فروپاشی شوروی سابق چندسالی روس‌ها از آن اقتدار همیشگی خود فاصله گرفتند و پس از حدود 3 سال دوباره به قدرت نخست کشتی در جهان تبدیل شدند. در چند سال گذشته بویژه سال پیش به قدری پیشرفت داشتیم که الان روس‌ها از ما می‌ترسند و از اینکه کشتی ایران دوباره به روزهای اوج خود نزدیک می‌شود، احساس خطر می‌کنند. قبول داریم که در گذشته‌ای نه چندان دور اختلاف امتیازی فاحشی با روس‌ها داشتیم اما در جام جهانی مسکو که در قلب روسيه برگزار شد ثابت کردیم که اختلاف کشتی ما با این کشور صاحب کشتی کم شده است. چنانکه دیدیم روس‌ها با تیم کامل خود با ما رودررو شدند تا به هرشکل ممکن در خانه پیروز میدان باشند. به اعتقاد بنده اختلاف فاحش گذشته با روس‌ها در مدت زمانی کوتاه قابل جبران نیست اما قطعا در یک پروسه زمانی 2 تا 3 ساله می‌توانیم ضمن کم کردن این اختلاف حتی از روس‌ها جلو بزنیم.
از طرف فدراسیون کشتی و شخص محمدرضا یزدانی‌خرم به اندازه‌ای حمایت می‌شوید که دغدغه‌ای بابت احتمال برکناری نداشته باشید و بتوانید با خیال راحت برنامه‌های از پیش تعیین شده را پیاده کنید؟
زمانی که فعالیتمان را آغاز کردیم برنامه‌ای 4 ساله ارائه کرده بودیم و این اطمینان حاصل شد که بدون تهدید جایگاه شغلی می‌توانیم با خیال راحت به انجام وظیفه بپردازیم. خیلی‌ها از ترکیب تیم اعزامی ما به دانمارک ایراد گرفتند و اظهارداشتند که باید به جای 2 کشتی‌گیر پا به سن گذاشته یعنی مراد محمدی و فردین معصومی از چهره‌های جوان استفاده می‌کردیم. ما نمی‌خواستیم با ریسک بعد از المپیک سرخوردگی‌ها و نتایج ضعیف پکن را ادامه بدهیم. این درست که مراد محمدی با بدشانسی و قرعه نامناسب از تصاحب مدال بازماند اما کسب 6 امتیاز توسط محمدی و 9 امتیاز به وسیله معصومی ما را صاحب 15 امتیاز تیمی و سکوی سومی جهان کرد در حالی‌که اگر از 2 چهره جوان در این 2 وزن استفاده می‌شد شاید کسب 15 امتیاز دور از دسترس بود و در این صورت قطعا روی سکو نمی‌رفتیم.
در سال 89 دو رویداد مهم در کشتی وجود دارد. برای موفقیت هرچه بیشتر و بهتر در مسابقات جهانی روسیه و بازی‌های آسیایی چین چه برنامه‌هایی تدارک دیده‌اید؟
در دوره‌های گذشته فاصله مسابقات جهانی تا بازی‌های آسیایی حدود 20 تا 25 روز بود اما خوشحالیم که فرصت 75 روزه مسابقات جهانی روسیه تا بازی‌های آسیایی چین فرصت کافی را به ما می‌دهد تا با یک ریکاوری خوب، قدرتمندانه در دوئل آسیایی شرکت کنیم.
2 تیم مجزا برای روسیه و چین در نظر گرفته‌اید یا برنامه خاص دیگری مدنظر دارید؟
هر 2 رویداد برای ورزش ما مهم و حائز اهمیت است. ما ابتدا با ترکیبی فوق‌العاده قدرتمند در مسابقات جهانی روسیه شرکت می‌کنیم و نتایج روسیه تعیین می‌کند که در چین با چه ترکیبی حضور پیدا کنیم اما آنچه که مشخص است 15 کشتی‌گیر اصلی و شاخص را برای این 2 رویداد بزرگ مهیا می‌کنیم.
برخلاف سبک وزن که همیشه چهره‌های خوبی در کشتی ایران بوده‌اند، چرا در سنگین وزن با فقر چهره‌ای فوق ستاره مواجه بوده‌ایم؟
ایرانی‌ها به دلیل ذات ژنتیکی غیر از مردم خطه کردستان معمولا سنگین وزن‌های خوبی را در خود پرورش نمی‌دهند، البته رضا سوخته‌سرایی، علیرضا سلیمانی، علیرضا رضایی، رسول خادم، عباس جدیدی و فردین معصومی چهره‌هایی بوده‌اند که برای ما مدال جهانی و المپیک تصاحب کرده‌اند اما به هر حال قبول دارم که به لحاظ کیفی و تداوم مدال درحد فوق ستاره نبوده‌اند و باید بیشتر کار کنیم.
چه برنامه‌هایی برای مسابقات قهرمانی آسیا تدارک دیده‌اید؟
مطمئنا در مسابقات امسال قهرمانی آسیا به مهره‌‌های اصلی و استخوان‌بندی تیم ملی استراحت می‌دهیم و قصد داریم به معنی واقعی کلمه راه را برای عرض اندام جوانان باز کنیم.
به نظر از زمانی که شما و غلام محمدی سکان هدایت کشتی آزاد را در دست گرفته‌اید شرایط کشتی پایتخت کمی بهتر شده، اینطور نیست.
خوشبختانه همکاری خوبی با هیات کشتی تهران داریم و معتقدیم که اگر کشتی تهران همانند گذشته به دوران اوج خود بازگردد قطعا کشتی کشور پیشرفت قابل توجهی خواهد داشت.
برای وزن 96 کیلوگرم چه برنامه‌ای دارید و آیا ابراهیمی به وزن سابق خود بازمی‌گردد یا به حضور یزدانی در این وزن بسنده می‌کنید؟
ابراهیمی در حال حاضر 106 کیلوگرم است مدتی تمرینات را رها کرده و اگر قرار باشد دوباره در اردوی آماده‌سازی حاضر شود باید با او صحبت کنیم و آنچه که ما صلاح می‌دانیم انجام بدهد. شرایط رضا یزدانی رضایت‌بخش است و با توجه به کشتی‌هایی که در وزن جدید برگزار کرد نشان داد که می‌تواند در 96 کیلوگرم موفق عمل کند، مطمئنا اگر تمریناتش را خوب و مداوم پیگیری کند می‌تواند در ترکیب تیم اعزامی به المپیک لندن قرار بگیرد. او فرم بدنی جالبی دارد و قطعا می‌تواند با این فیزیک بدنی حریفان ریز و درشت خود را آزار دهد.
یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت کشتی ما در لندن شناسایی نقاط ضعف و دلایل شکست در المپیک پکن است. فکر می‌کنید چرا در پکن آنطور که باید و شاید نتیجه نگرفتیم و نتایج دور از انتظاری رقم خورد؟
از یک سال پیش از المپیک پکن تصمیمات خوبی در بحث انتخاب کادر فنی و نفرات ملی‌پوش صورت نگرفت، اضافه شدن یک مربی با تفکراتی متناقص با تفکرات سرمربی تیم تا حدود زیادی سبب شد تا نتوانیم تیم خوب و یکدستی را مهیای حضور در المپیک کنیم. در بحث تمرینات اردویی هم به هیچ عنوان المپیکی تمرین نکردیم، به اعتقاد بنده به قدری در پکن نقاط منفی وجود داشت که می‌توانیم با درس گرفتن از آنها با تجارب فراوان و انگیزه‌ای بالا در لندن حاضر شویم.
تصور محسن کاوه از المپیک لندن چیست؟
اگر صحبت مرا به حساب بزرگنمایی نگذارید شرایط کنونی کشتی ما این را می‌گوید که می‌توانیم از 14 وزن موجود در 10 وزن صاحب مدال شویم.
و کلام آخر...
کادر فنی تیم ملی هم انسان است و می‌تواند اشتباه کند اما تلاش ما بر این است تا روز به روز از مقدار اشتباهات‌مان کم کنیم تا به موفقیت‌های بزرگ نزدیک شویم چنانکه دیدید در جام جهانی تهران مقابل تیم جمهوری آذربایجان شکست خوردیم اما در قلب روسیه این تیم آماده و پرمهره را شکست دادیم.