نبرد لیون و بایرن یادآور جنگ دیرین گل‌ها و ژرمن‌ها در قلب اروپاست. با آنکه مونیخی‌ها یکی از قطب‌های فوتبال اروپا محسوب می‌شوند و یادگارهای 4 قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا (و لیگ قهرمانان) در کلکسیون بایرن مونیخ هنوز هویداست اما در سال‌های اخیر همواره این المپیک لیون بوده که به حریف باواریایی‌اش ضرب‌شست نشان داده تا بدانجا که پس از پیروزی لیون در آخرین برخورد با بایرن در لیگ قهرمانان و پیروزی مردان ژرلان ، هواداران فرانسوی لقب «بایرن فرانسه» را به
تیمشان دادند.
اما انقلاب نارنجی ونگال هلندی در باواریا که خاطره روزهای ابتدایی رواج فوتبال شناور در مونیخ و آغاز اقتدار 3 ساله آنها در اروپا را زنده می‌کند، باعث شده این بار کمتر کسی برای لیون شانسی قائل باشد. منطق بسیاری از روزنامه‌نگاران این است که پیروز نبرد منچستر- بایرن به طور سنتی قهرمان اروپا محسوب می‌شود و حالا که اف‌سی هالیوود جشن صعود تاریخی‌اش در خانه شیاطین‌سرخ را برپا کرده، همه می‌خواهند به اسطوره پردازی درباره ونگال، ریبری و روبن بپردازند؛ غافل از آنکه همین لیون به لطف سابقه درخشانش در بازی‌های یک دهه اخیر مقابل رئال مادرید، مقابل آنها صاحب برتری روانی شد و کهکشانی‌های 2 را در مرحله یک هشتم‌نهایی حسرت به دل فینال سانتیاگو برنابئو گذاشت. لیون که تاکنون همیشه رئال مادرید را در خانه‌اش با شکست بدرقه کرده در مقابل بایرن هم آماری مشابه دارد. از طرف دیگر، فوتبال هدفمند، نتیجه‌گرا، مبتنی بر بازی فیزیکی تیم کلودپوئل، همراه با رعایت کامل اصول دفاع چند لایه که با ضدحمله‌های مرگبار توام می‌شود، خیلی‌ها را به یاد موناکوی 2004 دشان انداخته که با قربانی کردن بزرگ‌ترین تیم‌های وقت اروپا، رئال مادرید و چلسی، به فینال لیگ قهرمانان رسید. البته «پاتریک ریلی»، کارشناس سایت معتبر Goal.com نظر دیگری دارد. او در بررسی شانس صعود 4 تیم مرحله نیمه نهایی، بایرن مونیخ را شانس اصلی برگزاری فینال برنائبو در کنار بارسا می‌داند و لیون را کم‌شانس‌ترین تیم این مرحله معرفی می‌کند.
بایرن‌مونیخ؛ چرا لوئیس باز هم می‌تواند؟
45 دقیقه مانده به پایان برد اولدترافورد قطعاً هیچ کس فکر نمی‌کرد هیچ تیم آلمانی در مرحله نیمه نهایی حضور یابد. اگرچه ایویکا اولیچ پیش از پایان نیمه اول از درد شکست 3ـ صفر در خانه شیاطین سرخ کمی کاسته بود ولی در اکثر دقایق نیمه دوم هیچ هوادار باواریایی هم نمی‌توانست با قاطعیت از حذف قهرمان 2008 اروپا به دست قهرمان روزهای دورتر 2001 سخن بگوید. اما گل آرین روبن که در دقیقه 65 به ثمر نشست، عملاً به معنای حذف یونایتد در مقابل چشم هوادارانش بود. ولی از آن بدتر تحقیر شاگردان فرگوسن توسط فوتبال مسلط مونیخی‌ها بود که تا سوت پایان توپ را پیش خود نگاه داشتند. شیرین‌ترین شکست بایرن (به قول قیصر فرانتس) شاید هنوز در راه باشد البته به شرطی که ونگال یک بار دیگر پس از رساندن آژاکس به فینال 1996 راه را تا آخر برود.
لیون؛ بله، ما می‌توانیم!
غلبه بر رئال مادرید کهکشانی و سپس شکست قهرمان فرانسه (بوردو) شاهکارهای اروپایی پوئل هستند اما اگر لیون بتواند بایرن متحول شده را حذف کند تا مدت‌ها در تاریخ فوتبال اروپا ماندگار خواهد شد و علاوه بر این لیون می‌تواند یک موناکو یا حتی پورتوی دیگر باشد و راه را تا آخر برود. آنچه شرط همیشگی قهرمانی در لیگ قهرمانان است، فوتبالی منسجم و دفاعی تسخیرناپذیر است که المپیکی‌های شرق فرانسه از هر دوی این عوامل برخوردار هستند.