شغل جدید من، چندان تناسبی با زندگی و تحصیلاتم نداشت. تاکنون چیزهای زیادی را در زندگی تخریب نکرده بودم و حالا به عنوان معاونت تخریب، باید سرپرستی گروهی را برعهده می‌گرفتم که مدام از من می‌پرسیدند: «چه چیزی را تخریب کنیم؟!» من تا به حال چند بار وسایل برقی و صوتی خانه خودمان را تخریب کرده بودم اما دقیقا نمی‌دانستم در «جوجین‌مو» چه چیزی را باید تخریب کنم تا اینکه ریاست محترم لیستی از گزینه‌های انتخابی تخریب در برابرم گذاشت که می‌توانستم از بین آنها انتخاب کنم.
1- تخریب خانه‌های قدیمی شهر
2- تخریب خانه‌های سالمندان و تبدیل آنها به پارک‌های عمومی و فضای سبز
3- تخریب جداول خیابان برای ساخت پیاده‌روهای شهر
4- تخریب چاه فاضلاب شهری
5- تخریب بزرگراه‌ها برای زدن بزرگراه‌های بزرگ‌تر
6- تخریب شناسنامه، گذرنامه و کارت‌های ملی برای چاپ انواع جدیدتر
7- تخریب کتب درسی (اعم از جزء و کل) برای کتب جدیدتر و...
گروهم را به چند دسته تقسیم کردم تا این تخریب‌ها را به خلاقانه‌ترین شکل ممکن به انجام برسانند اما گروه افسرده بود، دلیلش را نمی‌دانستم، انگار زیاد با این موارد تخریب حالش جا نمی‌آمد یا شاید از من به عنوان معاون جدید تخریب انتظار بیشتری می‌رفت، با خودم گفتم، حالا که بحث خراب کردن است، چرا هنرمندانه، نه؟! با شیر تو شیری که در آن سرزمین سراغ داشتم، تخریب کردن آسان‌ترین کار بود. «کی به کیست؟!» چنان تخریبی نشانشان دهم که به عنوان معاونت تخریب در تاریخ جوجین‌مو ثبت شوم و به من جایزه دهند! پس لیست جدیدی نوشتم:
1- تخریب آدم‌هایی که می‌خواهند آدم‌های دیگر را خراب کنند.
2- تخریب کل سیستم درسی (به جای تغییر کتب درس، بهتر نیست اصلا نظام آموزشی را عوض کنیم مثلا بچه‌ها به جاي 12 سال 4 سال درس بخوانند و بعد به آنها پیش‌دانشگاهی داده شود؟)
3- تخریب آزمون ورود به دانشگاه (بهتر نیست اصلا کنکور را حذف کنیم، اینگونه بچه‌هایمان از جوجین‌مو به کشورهای دیگر سفر نمی‌کنند تا خدای ناکرده در دانشگاه‌های بیگانه درس بخوانند)
4- تخریب هرگونه مجوز اعم از تایید، تصویب، بازبینی، بازخوانی، ممیزی، پروانه اکران، پروانه ساخت و... (اصلا همه چیز، هرکی به هر کی باشد، اینگونه بهتر نیست که هنرمندان ما از جوجین‌مو به کشورهای دیگر سفر نکنند و خدای ناکرده در کشورهای بیگانه هنرمند شوند؟!) و... یک بند هم به موارد تخریبی اضافه کردم و آن تخریب بازیگرانی است که پشت نام‌های مخفی، سایت‌های مشکوک می‌زنند تا بازیگران و همکارانشان را خراب کنند! دیدم یک جای کار اشکال دارد، پس مهم‌ترین بند آیین‌نامه را به قلم خود مکتوب کردم: «تخریب رئیست قبل از همه چیز...» این آیین‌نامه جدید آنقدر گرفت و آنقدر سر و صدا در جوجین‌مو به پا کرد که مرا فوری به یک مقام بالاتر ارتقا دادند: «بسیار از خدمات شما در معاونت تخریب سپاسگزاریم. از این پس، از تجربیات ارزنده شما، نویسنده گرامی، در زمینه دیگری استفاده می‌کنیم، از امروز رسما به عنوان ریاست مراسم ناهار خاکسپاری و ترحیم! منصوب می‌شوید». شغل جدید من در «جوجین‌مو» شروع شد... .