۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۵:۵۳
سلاخي به سبك نرآتزوري

بارسلونا چگونه برابر اینتر شکست خورد؟

هرگز تسلیم نشو !

فکر نمی‌کردم روزی برای پیروزی اینتر لحظه‌شماری کنم و دقایق پایانی یک بازی که یک سمت آن
آبی و سیاه‌های ایتالیا باشند برای من هیجان‌آور و البته نگران‌کننده و پراسترس دنبال شود، اما سه‌شنبه شب این طور شد. اینجا حماسه‌ای بزرگ در حال روی دادن است؛ تیم و بازیکنان مورینیو مارش پیروزی پرگل و ارزشمندی را برابر شاگردان گوآردیولا به صدا درآورده‌اند تا مسافران خسته آبی و اناری علاوه بر خستگی راه سفر با خستگی یک شکست تلخ خارج از خانه در لیگ قهرمانان مواجه شوند و به 90 دقیقه‌ای دیگر چشم بدوزند تا با یک بازنگری و ترمیم کلی و قابل توجه در خط دفاعی خود به یک پیروزی خانگی در هفته آینده دست یابند و با حضور مجدد در دیدار فینال هیجان وصف‌ناپذیرش را تکرار کنند. سه‌شنبه‌شب سن‌سیرو از معدود شب‌هایی را تجربه کرد که یکپارچه آبی و سیاه شده بود، جزپه مه آتزا که کمتر چنین یکپارچگی‌اي را در خود می‌دید میزبان قهرمان فصل گذشته اروپا و مربی جوان اما موفقش بود. در سوی دیگر میدان همان میزبان نرآتزوری با آن مربی منحصر به فرد و مغرورش حضور داشت که یک هفته مثبت را با برتری برابر فیورنتینا در مسابقات کوپا ایتالیا و پیروزی در داربی کشورش پشت‌سر گذاشته بود و با روحیه‌ای مضاعف گام به میدان مه آتزا گذاشت تا سومین برتری متوالی هفتگی را به دست بیاورد. مورینیو که راه و چاه رقابت و میدان‌داری یک مسابقه بزرگ و البته برتری در آن را بخوبی می‌دانست با تدابیر دقیق و خاص پسرانش را راهی میدان کرد تا در پایان دیدار چهره مغرورش همانند گذشته بارها و بارها به نمایش گذاشته شود. این همان مورینیوی پرحاشیه‌ای است که هرگز از قهرمانی و کسب پیروزی اشباع نشده و نمی‌شود و برای ثبت یک تاریخ باشکوه به نام نرآتزوی قدم به اینتر گذاشته تا تاریخ و داستان جدیدی را از آن این باشگاه ایتالیایی که سال‌ها دور از جام و پیروزی بسر می‌برده، کند. بنابراین فرصتی بهتر از این تکرار نخواهد شد، نباید زمان را از دست داد شاید هرگز چنین موقعیتی برای اینتر تکرار نشود، پس همه چیز برای بارسا، برای یک مصاف دیدنی و حیاتی تغییر می‌کند. تیم، ایده‌ها، روش و سیستم بازی و استراتژی مورینیو رنگ عوض می‌کند. خط دفاع تغییرات بیشتری را در خود می‌بیند و بعد خط حمله که کمتر نسبت به دیدارهای گذشته تیم تغییر کرده اما همه چیز نسبت به همیشه تفاوت دارد، زیرا این یک دیدار متفاوت است، فینالی پیش رو است و این فینال از دست دادنی نیست و مورینیو نمی‌تواند از کنار یک قهرمانی و یک جام زرین اروپایی براحتی و آسودگی بگذرد. در تاکتیک‌ها و برنامه هفتگی تیم سایه‌ای از نگرانی و ترس از بارسا، گوآردیولا و حتی مسی دیده نمی‌شود، از ابرا نیز هیچ واهمه‌ای ندارند، تنها و تنها به مورینیو گوش فرا می‌دهند؛ به او و دستوراتش. این پرتغالی پیش از هر چیز به شاگردانش می‌فهماند که این یک دیدار اروپایی است و حریف یک تیم قدرتمند که طعم قهرمانی را فصل پیش چشیده بنابر این به حریف احترام می‌گذاریم اما هرگز تسلیم نمی‌شویم. شاید تصور کنید که یک بازی معمولی است اما من نمی‌خواهم به حذف بچه‌گانه‌ای فکر کنم که بعد افسوسش را بخورم. این همان نکته ویژه و منحصر به فردی است که از این پرتغالی یک برنده همیشگی ساخته، او از افسوس خوردن و شکست متنفر است. از متلاشی و نابود شدن می‌گریزد و راه گریختن را به بهترین شکل ممکن به نمایش می‌گذارد. هرگز از دیدار نیمه نهایی اینتر و بارسلونا به عنوان یک فینال زودهنگام یاد نمی‌کند، علاقه‌ای به چنین تشبیهی ندارد: اینجا رقابت نیمه نهایی برگزار می‌شود، از شنیدن این جمله که اینتر و بارسا مانند یک فینال از پیش رسیده به مصاف یکدیگر می‌روند لذت نمی‌برم، تنها تیمی که برنده از این 2 دیدار رفت و برگشت خارج می‌شود به فینال می‌رود یا اینتر یا بارسلونا. او معتقد است رقیب هر چه هم قدرتمند و توانا باشد برابر شاگردانش تسلیم خواهد شد، زیرا این گروه تنها گروه شایسته دنیای فوتبال‌اند.

مسی هر چه هم زیبا، باتکنیک، فانتزی و قدرتمند بازی کند برابر یک تیم 11نفره که از او شایسته‌ترند موفق نخواهد شد، زیرا اینتر مقابل یک نام بازی نمی‌کند، اینتر برابر مسی و 10 بازیکن دیگر به میدان می‌رود. این تفکرات یک مربی است که به ذهن و تفکر بازیکنان تیم رسوخ می‌کند و از آنان یک گروه نترس، پرانگیزه و جاه‌طلب می‌سازد تا در برابر آنان و در طول رقابت، لئونل مسی دیگر آن مهره خاص و خطرناک همیشگی و البته غیرقابل مهار نباشد تا راه پیروزی بر آبی و اناری‌پوشان و صعود به دیدار نهایی هموارتر شود و جامی که هرگز به این تیم سیاه و آبی‌پوش نرسیده امسال به ساختمان مرکزی باشگاه نقل مکان کند و هواداران اینتری پس از سال‌ها سر خود را برابر دیگر تیفوسی‌های کشور بلند کنند و از شرمساری عدم موفقیت یک رقابت اروپایی خارج شوند. حالا ایتالیا و طرفدارانش با تمام خصومت و دشمنی‌اي که میان آنان و اینتر و مورینیو است برای بالا بردن پرچم سیاه و آبی نرآتزوری در پایان دیدار برگشت لحظه‌شماری می‌کنند.

ارسال نظر
captcha