براستی نمیتوان و نبايد براحتی بر تهدید اتمی ایران توسط باراک اوباما چشم پوشید. نمایشنامههای دوجانبه و یا چندجانبه نیز نمیتواند مانع از آن شود تا میزان ددمنشی و وحشیگری نهفته در واژگانی که ترکیب آنها «حمله اتمی» به ایران میشود، پوشانده شود. باراک اوباما، همان رئیسجمهوری که ایالات متحده او را نقابی برای تصحیح و ترمیم وجهه خود تعریف کرده بود، سرانجام ماهیت واقعی نظام سلطه را نمایان کرد تا برای همه آشکار شود تندترین و وحشیانهترین عبارت ممکن نظام سلطه، میتواند از زبان فردی همچون اوباما گفته شود. همانگونه که رهبر انقلاب به فراست تاکید کردند، تهدید اتمی ملت ایران تهدید بشریت است. واضح است که قربانیان حمله اتمی به یک کشور، مردم بیگناه هستند و شدت و گستره این تهاجم بخوبی عمق این فاجعه انسانی – در صورت وقوع – را نشان میدهد. اگر چه حمله اتمی ایالات متحده به ژاپن در زمان «هری ترومن» همچنان بهعنوان وحشیانهترین اقدام غیرانسانی در جنگ تلقی میشود، اما چه کسی میتواند منکر آن شود که اظهارات صریح باراک اوباما در تهدید اتمی ملت ایران نیز بیشرمانهترین و غیرانسانیترین رفتارها توسط مقام ارشد یک کشور است؟ اگر هری ترومن به فاصله 3 روز تمام دارایی اتمی آمریکا را بر فراز هیروشیما و ناکازاکی فروریخت تا برای این اقدام غیرانسانی، بهانه پایان جنگ را بیان کند اما اینک و در عصر حاضر که دنیا شاهد رشد فزاینده مطالبات صلحطلبانه ملتهاست ، باراک اوباما با چه بهانه و براساس کدام منطق یک ملت را تهدید به استفاده از سلاح هستهای میکند؟ شاید همچنان دنیا در شوک تهدید اتمی اوباما باشد و از عمق خوی حیوانی ناطق تهدید اتمی یک کشور، بیخبر! به راستی این روزها باید همواره این پرسش مورد دقت قرار گیرد که چگونه یک نظام سیاسی میتواند در کمتر از یک سال با جابهجایی گفتمان روباهصفتانه و ادبیات گرگمنشانه، اینگونه دنیا را بازیچه سیاستهای نفاقگونه خود سازد؟
***
یکی از بزرگترین دستاوردهای ایجاد نظام جمهوری اسلامی، ممانعت از سلطه و به بیان بهتر تخریب تفکر سلطهطلبی است. اراده مصمم جمهوری اسلامی در مقابله صریح و مستمر با سلطهطلبی باعث آن شده تا این روزها کلافگی سردمدار سلطهطلبی، تهدید هستهای ملت ایران را به دنبال داشته باشد. با این وجود همانگونه که رهبر انقلاب فرمودند، تجدید سلطهگری آمریکا بر ایران را دیگر ملت تاب نمیآورند. نکته مهم دیگری که روز گذشته مورد اشارت رهبر انقلاب قرار گرفت، افزایش بصیرت ملت ایران در شناخت واقعیات و حقایق است. همین موضوع سبب شد تا توطئه پس از انتخابات سال گذشته ناکام بماند یا شاید باید گفت، حوادث پس از انتخابات سال گذشته موجب رشد بصیرت ملت
– و نه خواص – و در نتیجه انقراض فتنهگران شد. در چنین شرایطی که ملت استقلالطلب ایران با بصیرت مثالزدنی، بر استمرار مخالفت با سلطه تاکید و نظام برآمده از مردم هم مصرانه مطالبات مردم را پیگیری میکند، طبیعی است که ماحصل این شرایط، یک واقعیت است و آن «پیشرفت».