پس از اخراج مورینیو در سال 2006 هیچ‌وقت خاطرات خوب وی از ذهن هواداران چلسی پاک نشد. گرانت چلسی را به فینال اروپا رساند، هیدینگ در چند ماه از چلسی ویران شده اسکولاری همان غول همیشگی ساخت، آنچلوتی با چلسی دبل‌کرد، دی متئو در کمتر از 3 ماه موفق شد چلسی را قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و جام حذفی کند اما همواره قلب هواداران چلسی برای بازگشت مورینیو به چلسی می‌تپید. در تابستان سال 2013 بالاخره این اتفاق رخ داد و مورینیو بار دیگر به باشگاه محبوب خود بازگشت و خود را این بار آقای شاد نامید نه آقای خاص. از همان شروع مورینیو با تصمیمات خود همگان را شگفت‌زده کرد. با تلاش فراوان برای خرید وین رونی اما در نهایت ساموئل اتوئو به چلسی آمد و روملو لوکاکوی جوان به اورتون قرض داده شد. برخی انتقال قرضی لوکاکو را دلیلی عجیب خواندند و گفتند مورینیو وی را برای امتیاز گرفتن از تیم‌های بزرگ قرض داده که البته مورینیو بعد‌ها تنها دلیل انتقال قرضی لوکاکو را درخواست خود بازیکن اعلام کرد. چلسی موفق شده بود آندره شورله و مارکو فن خینکل را جذب کند و در حالی که هیچکس انتظارش را نداشت مورینیو ویلیان را که در آستانه پیوستن به تاتنهام بود با مبلغی گزاف خریداری کرد و این اقدام فریاد همگان را بلند کرد. مورینیو اعتقادی به بازیکن برتر دو فصل گذشته چلسی، خوآن ماتا نداشت و ترجیح می‌داد از اسکار و شورله در کنار هازارد استفاده کند. شاید هر سرمربی دیگری در چلسی ماتا را نیمکت‌نشین می‌کرد خشم هواداران را به ارمغان می‌آورد اما داستان مورینیو متفاوت بود.
تیم مورینیو همان ترکیب محبوب وی یعنی 4-2-3-1 را داشت که در مواقع لازم به 4-3-3 سوییچ می‌کرد. مورینیو با بازی انتقالی و تغییر منطقه بازی به صورت مداوم و استفاده از سوییچ سریع از دفاع به حمله بازی زیبایی را به نمایش می‌گذاشت. اما در این بازی جای خالی یک هافبک میانه‌دار توانمند به چشم می‌خورد که میکل توانایی لازم را نداشت و اسین هم هرگز همان اسین همیشگی نبود و به همین دلیل چلسی به‌رغم خط دفاعی توانمند روی حملات سریع رقیب آسیب‌پذیر می‌شد و مورینیو از بازیکن‌های هجومی خود می‌خواست برای رفع این مشکل علاوه بر حمله در دفاع نیز به امر پرسینگ تیم کمک کنند و همین قابلیت باعث شد ماتا نتواند خود را با وجود فرصت‌هایی که داشت نشان دهد و جای خود را به اسکار داد و در نهایت برخلاف انتظار به منچستریونایتد پیوست آن هم بعد از بازی چلسی با منچستریونایتد. محمد صلاح که در آستانه انتقال به لیورپول قرار داشت جانشین ماتا در چلسی شد؛ انتقالی که حتی داد ونگر را درآورد و گفت این انتقال ناجوانمردانه است. چلسی دیگر در لیگ با منچستر بازی نداشت و وجود ماتا در منچستر می‌توانست به امتیاز گرفتن از رقبای چلسی کمک کند البته مورینیو هرگز تایید نکرد که چنین قصدی از فروش ماتا داشت اما به هر حال اگر هم چنین قصدی را داشت بسیار هوشمندانه بود. مورینیو به خرید عجیب خود یعنی ویلیان فرصت بازی داد و ویلیان با درخشش خود شورله را نیز نیمکت‌نشین کرد و نشان داد بی‌دلیل خریداری نشده. آزپیلیکوئتا که با وجود ایوانوویچ شانسی برای بازی در پست دفاع راست نداشت به دفاع چپ منتقل شد و آنقدر خوب بود که بتواند اشلی کول را به یک نیمکت‌نشین تبدیل کند. مورینیو از همان بدو ورود به ارزش‌های هازارد پی برد و در مصاحبه‌ای گفت: هازارد باید از یک استعداد جوان به یک بازیکن حرفه‌ای تبدیل شود. بعد‌ها گفت هازارد فهمیده که چه مسؤولیتی دارد و به جای یک بازیکن با درخشش‌های مقطعی به یک بازیکن موثر همیشگی تبدیل شده که البته به وضوح می‌توان این را دید. مورینیو به گفته خود در حال تکمیل پازل چلسی بود و یک هافبک میانه‌دار توانمند را به تیم خود اضافه کرد. نمانیا ماتیچ که سال 2011 به عنوان بخشی از قرارداد داوید لوییز به بنفیکا رفته بود، چلسی وی را بار دیگر به تیم خود بازگرداند. ماتیچ آنقدر خوب بود که در بازی چلسی برابر منچسترسیتی در اتحاد که با پیروزی چلسی به پایان رسید، باوجود درخشش هازارد در آن بازی به عنوان بازیکن برتر میدان انتخاب شود. نبرد ماتیچ در آن بازی با یحیی توره توانمند نیز جالب توجه بود که با برتری ماتیچ به پایان رسید. آمار جالب دیگر اینکه در 301 دقیقه‌ای که ماتیچ برای چلسی به میدان رفته چلسی گلی دریافت نکرده و اکنون با حضور ماتیچ به خوبی تفاوت در بازی چلسی به چشم می‌خورد. چلسی توانست با بازی‌های تهاجمی دو تیم شهر منچستر را به سنگینی شکست دهد و با بازی زیبا برابر نیوکاسل و البته اندکی چاشنی شانس که امتیاز از دست دادن آرسنال و منچسترسیتی بود موفق شد خود را به صدر جدول برساند. مورینیو در بازی روانی همتا ندارد. او از ابتدای فصل تیم خود را جوان و بدون توانایی لازم برای قهرمانی دانست و منچسترسیتی را مدعی اصلی قهرمانی برشمرد. او همچنین چلسی را به اسبی کوچک و آرسنال و منچسترسیتی را به اسب‌های بزرگ و بالغ تشبیه کرد. مورینیو با این کار فشار را از روی بازیکنان جوان خود برداشت و موجب انگیزه و تحرک در آنها شد البته چلسی هنوز از نبود یک مهاجم ششدانگ و تمام‌کننده قهار رنج می‌برد و شاید اگر برابر منچسترسیتی یکی از مهاجمین منچسترسیتی برای چلسی بازی می‌کردند نتیجه متفاوتی را شاهد می‌بودیم. اکنون چلسی مورینیو در صدر جدول است و یکی از مدعیان هر سه جام، لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا است؛ همان چلسی که زمان بنیتس برای کسب سهمیه اروپا می‌جنگید. تیم چلسی جوان است و هنوز زود است وی را مدعی اصلی قهرمانی بدانیم.