طلوع شمس:
درست 7 سال پیش بود که بینندگان تلویزیون با سریالی متفاوت در رسانه ملی روبه‌رو شدند؛ سریالی که با بهره‌گیری از صحنه‌های اکشن و تعقیب و گریز آمده بود تا فصل جدیدی را در سریال‌های پلیسی تلویزیون آغاز کند. شاید «حس سوم» و «بي‌صدا فرياد كن» هم در نوع خود اثری متفاوت بودند اما «خواب و بیدار» از آن جهت که یکی از نخستین سریال‌های پلیسی پرتعقیب و گریز و اکشن بود، با اقبال بیشتری نسبت به دیگر کارهای فخیم‌زاده روبه‌رو شد. به غیر از بهره‌گیری از جلوه‌های ویژه خوب و قوی، چند مولفه بسیار جذاب موجب شد بینندگان تلویزیون از «خواب و بیدار» به عنوان سریالی کاملا متفاوت یاد کنند. اول از هر چیز حضور «لادن طباطبایی» به عنوان پلیس زن بود که تا پیش از آن فقط در سال‌های خیلی قبل‌تر این نقش را «نسرین مقانلو» بازی کرده بود اما حضور یک زن پلیس، آن هم در نقش کلیدی و موثر در سریال، موجب شد حضور زنان پلیس در سریال‌های پلیسی به شکل مقوله‌ای جدی‌تر دنبال شود و بعد از آن بود که این نقش در سریال‌های مختلف جایگاه خود را پیدا کرد و به عنوان نقش‌های اثرگذار مطرح شد. در این سریال حضور متفاوت طباطبایی کمک کرد تا مخاطب با پدیده‌ای نو در تلویزیون درگیر شود. اما درست در نقطه مقابل«رویا نونهالی» - شخصیت منفی این سریال- نیز با بازی خوب و به یادماندنی‌اش موجب شد تا نقش منفی و تبهکارانه برای زن‌ها از نقش‌های صرفا مکمل و بسیار کمرنگ درآمده و به نقشی پررنگ در یک سریال تبدیل شود. اما آنچه موجب شد بعد از 7 سال به بررسی سریال «خواب و بیدار» بپردازم، پخش مجدد آن از رسانه ملی است. از قرار معلوم فخیم‌زاده که این روزها سرگرم مراحل پایانی ساخت جدیدترین سریال پلیسی خود با عنوان «بازپرس» است تصمیم گرفته با پخش مجدد «خواب و بیدار» خاطره روزهایی را که بینندگان برای دیدن این سریال پای تلویزیون می‌نشستند زنده کند و با اعلام حضور مجدد، این مژده را به مخاطبان بدهد که سریالی جدید در راه است.