رها داوودی:
کنسرت همایون شجریان که از چند شب پیش در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار شد، ولوله‌ای در میان طرفداران موسیقی سنتی راه انداخته است. با برگزاری این کنسرت در بهار می‌توانیم خوشبین باشیم که سالی نکو در عرصه موسیقی خواهیم داشت. برگزاری کنسرت همایون شجریان بهانه‌ای شد تا نگارنده سری به آرشیو موزیک‌هایش زده و آلبوم «نقش خیال» را برای این ستون انتخاب کند. اگر روزی هوای دلتان ابری شد، این آلبوم مرهم خوبی است برای تغییر فضای روحی‌تان. این آلبوم برای نخستین‌بار در سال 84 و توسط موسسه دل آواز منتشر شد. آهنگسازی آن را علی قمصری برعهده داشته و هنرمندان دیگری چون مصباح قمصری (کلارینت)، نیما رحمتی (کمانچه)، نوید جابری (تنبور)، گلناز خاضعی (دف و دهل)، عرفان شهرآبادی (نی)، بهزاد احمدی (طبلا)، امیرحسین طریقت (کوزه، تنبک)، مازیار ظهیرالدینی (ویلن) امیر پورخلجی (ویلن، آلتو، ویلنسل) و علیرضا خورشیدفر (کنتر باس) او را در ساخت این اثر یاری کرده‌اند. «نقش خیال» با مقدمه نوا شروع مى‌شود و در ادامه با قطعه «نقش خیال» غزلى از سعدى و تصنیفى از مولانا با نام «توبه‌شکن» ادامه پیدا مى‌کند. همچنین این مجموعه شامل غزل و تصنیفى از مولانا با نام‌هاى «با سواران» و «دواى دل» و نیز غزل «آواز گناه عشق» از سعدى است. وسعت صدا و توانایی‌ای که همایون شجریان در خواندن نت‌های بالا دارد، این آلبوم را شنیدنی‌تر کرده است. شجریان پسر در این آلبوم ساخت اثرى ارکسترال را تجربه کرده به طوری که علاوه بر سازهاى کلاسیک و ایرانى در ارکستراسیون صداى گیتار را نیز مى‌شنویم. در مجموع مهم‌ترین مشخصه کاری همایون شجریان نه در این آلبوم که در تمام آثارش این بوده که نشان داده خودش است. وی برخلاف دیگر خوانندگان که می‌کوشند صدا و کارشان رونوشتی از کار شجریان باشد و واژه «سبک» برایشان محلی از اعراب ندارد، کپی‌برداری نمی‌کند و سبک خودش را در اجرای اثر پیاده می‌کند.