بدترین مورد هم برای ایگور رودنیکف رخ‌داد، همان کسی که گفت‌وگوهای تلفنی دیمیتری چپل را چاپ کرد. زمانی که من مشغول نوشتن این کتاب هستم، او در زندان معروف و البته مخوف Kresty شهر سنت‌پترزبورگ بسر می‌برد؛ بنایی مشمئزکننده ساخته شده در روزگار حکومت تزارها بر روسیه. بنایی که در روزگار استالین به کار گرفته شد و اکنون پر از زندانیانی است که بسیاری از آنها به بیماری سل و دیگر بیماری‌های واگیردار مبتلا هستند. از این زندان به عنوان پرازدحام‌ترین زندان دنیا یاد می‌شود. اما اتهام رودنیکف چه بود؟ او بارها و بارها مقاله‌هایی درباره فساد در شهر زادگاهش کالینینگراد نوشته و چاپ کرد. 2 سال پس از آنکه روزنامه‌اش فاش کرد، نه تنها تیم زادگاهش به هیچ دردی نمی‌خورد که دست‌اندرکارانش هم فاسد هستند، اشتباه بزرگی از رودنیکف سر زد. او مجموعه‌ای از مقاله‌ها را انتشار داد که بیان می‌کرد، برخی نیروهای پلیس و دادستان‌ها مدیریت یک مرکز فساد را برعهده دارند و در سطحی گسترده و در عرصه بین‌المللی در کار داد و ستد مواد مخدر هستند. پلیس بازپرسی‌هایی را به جریان انداخت اما نه تنها پای متهمان به دادگاه کشیده نشد، بلکه بر عکس رودنیکف تحت تعقیب قرار گرفت. شاید فردی خوشبین در پاسخ بگوید که پای یک کشور اروپایی در حال گذار در میان است. گفته خواهد شد روسیه در آینده کشوری با فساد به مراتب کمتر خواهد بود. اما این پرسش به جا می‌ماند که تبانی‌کنندگان چگونه به طور دسته جمعی و سپس به تنهایی کار و فعالیت می‌کنند و اینکه چگونه در لیگ‌های بزرگ ثروتمند غرب اروپا تجارت و کسب و کار خود را دارند.
بخش یازدهم
چگونه یک مسابقه فوتبال دستخوش تبانی واقع می‌شود؟ عقیده شخصی من به عنوان کسی که در یک شبکه سازمان یافته جنایت و شرط‌بندی درگیر بود، این است که این کار ساده است و هیچ زحمتی ندارد. بسیار ساده است که یک ورزشکار حرفه‌ای را «سوار قایق» کرد. ما زمان بسیاری را صرف تلاش برای این کار می‌کردیم که جوانان را به سمت خودمان بکشانیم. ما آنها را هدفمندانه زیر نظر می‌گرفتیم. لعنتی. اغلب خود آنها پیش ما می‌آمدند.
تبانی‌کننده‌ها اصلا چگونه کار می‌کنند؟ آنها چگونه در مسابقه‌ها دست می‌برند و نتیجه‌اش را تغییر می‌دهند؟ در این فصل چندین روش کار آنها را نشان خواهم داد. با این همه با موردی شروع می‌کنم که به خوبی نشان می‌دهد چطور این کار انجام نمی‌شود. کنان ارول مردی اهل برنامه بود. او روز 6 آوریل 2005 به دیدن صفرهاکان اولگون رفت و تلاش کرد تا به او رشوه بپردازد. ارول با خود کیفی پر از اسکناس‌هایی 500 تایی به همراه داشت و با این کیف پیش اولگن رفت که دروازه‌بان «ثبات اسپور» در سوپرلیگ ترکیه بود. 2دلیل وجود داشت که نشان می‌داد ایده پرداخت رشوه به دروازه‌بان Akcaabat کار خوبی است. این تیم در شنبه پیش‌رو با احتمال بسیار زیادی سقوط می‌کرد. آنها قعرنشین جدول رقابت‌ها بودند و با رقیب بعدی خود 8 امتیاز فاصله داشتند. حریف بازی بعدی آنها کایزری‌اسپور بود. آنها هم با خطر سقوط روبه‌رو بودند اما هنوز فرصت خوبی داشتند که در سوپرلیگ بمانند البته اگر می‌توانستند برنده آن بازی باشند اما همچنین انگیزه قانع‌کننده دیگری هم برای این تبانی وجود داشت. صبح روز مسابقه فردی به بنگاه شرط‌بندی در نزدیکی شهر ترابوزان رفت و 250 هزار یورو روی باخت آکثابات شرط‌بندی کرد. کسی می‌خواست آکثابات ببازد و آماده بود پول زیادی را بپردازد تا مطمئن باشد. کنان ارول هم مهره او بود.
ارول دست کم با 3 بازیکن دیگر از همان تیم نیز حرف زد اما او باید ترتیبی می‌داد، دروازه‌بان،بازیکنی که می‌توانست فرصت‌های تیم را با 2 اشتباه نجات داده و یا نابود کند، طرف او باشد. کنان ارول با اولگون دیدار کرد اما در واقع روز روز کنان ارول نبود، چرا؟ زیرا اولگون بعدها گفت‌وگوی میان خودشان را برملا کرد:
کنان ارول: با همه بازیکنای دیگه درباره تبانی حرف زده‌ام. همشون اینو می‌دونند.
هاکان اولگون: چی؟ تمام تیم این قضیه رو می‌دونن؟
ارول: نگران نباش.
هاکان: سردرنمی‌آرم. باید محوطه جریمه را ترک کنم و گل بخورم؟
ارول: شماها در نیمه اول یکی می‌زنین. اما کایزری باید ببره. تو باید در نیمه دوم 2، 3 تا گل بخوری.
اولگون: آیا می‌شه به اونا اعتماد کرد؟
ارول: پول تو ماشینه. بهت نشون می‌دم.
اولگون: پس شرط‌بندیه. بعدشم با اون یکی تیم تموم کردی؟ درسته؟ سران تیم ما هم این رو می‌دونن؟
ارول: اگر کسی از مسؤولان تیم شما از این پاداش بویی ببره، حتی یک لیر هم گیرتون نمی‌آد. می‌خوام بهت لطف کنم. این آدم‌ها می‌خوان 500 تا 600 میلیارد لیر خرج کنند [و کیف پول را به او نشان می‌دهد] این جا 200 هزار یورو پول هست و بیشتر هم می‌شه. نتیجه را همان طوری بساز که ما می‌خواهیم.
اولگون: برادر! این که همش اسکناس‌های 500 یورویی است. در تمام عمرم این همه پول را ندیدم. می‌دیدنش به من؟
ارول: وقتی بازی تموم شه، این پول تو جیب توست.
اولگون: 130 تا 140 میلیون لیر [84 هزار یورو] بدهکارم. چقدر گیرم می‌آد؟
ارول: دست کم 75 میلیارد لیر [45 هزار یورو]. بقیه‌اش هم به دوستات می‌رسه.
ترجمه: محمد علیجانی بائی