طی سال‌های گذشته آرامگاه سعدی به کوشش متولیان و مسؤولان از یک هکتار به مساحتی حدود
5 هکتار رسید و بر اساس آن آرامگاه به مبلمان مناسب ، نورپردازی لازم و فضای سبزی زیبا نیز مجهز شد، به گونه‌ای که فضای آرامگاه را می‌توان در سطح مناسبی از شأن و شایستگی این بزرگمرد ادب ایران زمین دانست. اما مساله‌ای که امروز باید مورد توجه قرار گیرد فضای پیرامونی آرامگاه است که به هیچ عنوان در شأن و شایستگی شیخ نیست و به حدی از فقر فضای فرهنگی رنج می‌برد که برای جبران آن باید اقداماتی اساسی و فوری را در دستور کار قرار داد.