آزاده حسن‌پور*:
کنگر یکی از سبزیجات اردیبهشت‌ماه است. این سبزی به ظاهر خشن و پرخار تنها یک ماه در سال می‌روید. کندل، جندل و بیدگیا نام‌های دیگر این گیاه است. طبع کنگر گرم و خشک است. این گیاه خواص فراوان و ویتامین‌های متعددی از جمله
ویتامین E دارد. مصرف کنگر باعث تصفیه خون می‌شود و در طب سنتی دافع بلغم (یعنی سردی و تری) و سودا (یعنی سردی و خشکی‌مزاج) است. استفاده از کنگر در رفع ناراحتی‌های معده، سستی معده، زخم معده، درد معده، لوزالمعده، زخم روده و اثنی‌عشر، یرقان مزمن، ضعف کبد (به دلیل مصرف زیاد الکل) و نیز ضعف طحال موثر است. دانه کنگر پایین آورنده فشار خون است. کنگر خاصیت شیرافزایی دارد، نیروی جنسی را تقویت کرده و تورم ریوی را رفع می‌کند. کنگر بخارپز، داروی مناسبی برای بیماران نقرسی محسوب می‌شود. مصرف کنگر در رژیم غذایی بیماران دیابتی توصیه می‌شود. مصرف آن به افراد میگرنی نیز توصیه شده است. کنگر درمان‌کننده ناراحتی‌هایی چون خارش‌‌های پوستی، اختلال جریان خون، ورم عضلانی (به صورت ضماد) فلج، جذام، اسهال مزمن، رفع عطش (آب آن) استفراغ، یبوست، سرماخوردگی،
سخت ادراری و سوزش ادرار است.
بورانی کنگر
مواد لازم:
کنگر 250 گرم، پیاز پوست‌کنده یک عدد، گردو 100 گرم، ماست 400 گرم نیم‌سفت، سیر چند حبه، نعناع خشک یک قاشق غذاخوری، نمک و فلفل به میزان لازم.
طرز تهیه:
ابتدا تیغ کنگرها را گرفته، پاک کرده و می‌شوییم. سپس با کمی نمک، آب و پیاز آن را می‌پزیم. پس از پختن آن را کوبیده، با سیر کوبیده، ماست و نعناع خشک مخلوط کرده، در ظرفی ریخته و بعد گردوها را روی آن می‌ریزیم. از کنگر می‌توان در تهیه کوکو، آش و خورش کنگر نیز استفاده کرد.
* پژوهشگر طب سنتی