چرا سازمان متبوع شما ترجیح می‌دهد تعامل یکطرفه‌ای با رسانه‌ها داشته باشد و مسؤولان تامین اجتماعی همواره درخواست مصاحبه خبرنگاران را بی‌پاسخ می‌گذارند؟
بخشی از اين موضوع مربوط به من است و بخشی رسانه‌ها. من ترجیح می‌دهم همه اقداماتمان را در حضور رسانه‌ها انجام ندهیم. به نظر من کار مهم‌تر از تبلیغات است در ضمن چون گاهی شاهد برخی بزرگنمایی‌های منفی از سوی رسانه‌ها بودیم عطای این تعامل را به لقایش بخشیدیم.
اما همیشه بحث عملکرد‌های مثبت سازمان نیست، گاهی انتقادات و سوالاتی مطرح می‌شود که پاسخگویی مدیران و مسؤولان سازمان می‌تواند باعث شفاف‌سازی بیشتر شود.
بله شما درست می‌گویید.
به نظر می‌رسد در بحث خدمات‌رسانی سازمان، بیشتر امکانات و خدمات درمانی مطلوب در بیمارستان میلاد متمرکز شده است و متاسفانه مردم از خدمات بسیاری از دیگر بیمارستان‌های سازمان رضایت ندارند که همین امر باعث ازدحام و شلوغی بیش از حد برای دریافت خدمات در این بیمارستان و نوبت‌های انتظار طولانی در بیمارستان میلاد شده است، برنامه‌ای برای ارتقای خدمات دیگر بیمارستان‌های تحت پوشش ندارید؟
مقوله بیمارستان میلاد با همه بیمارستان‌های کشور متفاوت است چراکه این بیمارستان از ابتدا برای توریسم‌درمانی طراحی شد و با دیگر بیمارستان‌ها قابل مقایسه نیست. اما به دلایل مختلف اهدافی که در ابتدا برای آن برنامه‌ریزی شده بود محقق نشد و چون ملک این بیمارستان متعلق به سازمان تامین اجتماعی بود به ما واگذار شد. در هر صورت اگر مردم می‌خواهند به بیمارستان میلاد بروند نمی‌توان آنها را مجبور کرد به جای دیگری بروند.
اما مردم به بیمارستان میلاد می‌روند چون از خدمات دیگر بیمارستان‌های تحت پوشش تامین اجتماعی راضی نیستند وگرنه هیچکس دوست ندارد از شهر و کاشانه خودش برای دریافت خدمات بهتر دور شود و ترجیح می‌دهد این خدمات را در بیمارستانی در شهر خودش دریافت کند. در واقع اگر خدمات دیگر بیمارستان‌ها هم به اندازه میلاد خوب باشد مردم با کمال میل به ديگر بيمارستان‌ها مراجعه خواهند کرد.
بله، اما در دیگر بیمارستان‌های ما هم امکانات خوبی ارائه می‌شود، مثلا خدمات و امکانات چشم پزشکی بیمارستان صدر به مراتب بهتر از میلاد است.
پس علت نارضایتی مردم چیست؟
به طور کلی مردم از وضع درمان کشور راضی نیستند و سازمان تامین اجتماعی و مراکز درمانی تحت پوشش آن هم جزئی از همین سیستم درمانی هستند. هنگامی که سیاست‌های درمانی در سطح کلان کشور مشکل دارد چطور می‌توان توقع داشت تنها خدمات سازمان تامین اجتماعی در حد بسیار مطلوبی قرار داشته باشد؟ این در حالی است که سطح خدمات ما در بیمارستان‌های تامین اجتماعی حتی بسیار بهتر از برخی از بیمارستان‌های خصوصی است، البته معتقدیم باید بهتر از این باشیم.
و در این راستا چه برنامه‌ای دارید؟
لازم است یکسری تغییرات در نظام سلامت (که متولی آن وزارت بهداشت است) داشته باشیم و در این صورت سازمان تامین اجتماعی هم می‌تواند کمک خوبی باشد.
این تغییرات چیست؟
در چند ماه گذشته سیاست‌های راهبردی 10 ساله در حوزه بیمه و اقتصاد را در جلساتی که با صاحبنظران داشتیم تهیه کرده و برای رئیس‌جمهور ارسال کردیم که امیدواریم این سیاست‌ها در دولت مصوب شود تا ما هم دستورالعمل‌های اجرایی آن را تدوین کنیم. همچنین در حال بازبینی سیاست‌های گذشته حوزه اجرا و درمان هستیم. به طور مثال با توجه به اصل 44 که بر توانمندسازی بخش خصوصی تاکید دارد، قصد داریم به جای تولیدکننده، خریدار خدمات درمانی در کشور باشیم.
قدری درباره این رویکرد خرید خدمات درمانی
توضیح می‌دهید؟
در واقع به جای اینکه واحد‌های درمانی را خودمان اداره کنیم آنها را به بخش خصوصی اجاره بدهیم و سپس از آنها خرید خدمت کنیم. در این روش ما تلاش خواهیم کرد از مراکزی که خدمات بهتری ارائه می‌دهند خرید خدمت داشته باشیم و به این ترتیب در سیستم درمانی کشور رقابت ایجاد خواهد شد که این امر باعث ارتقای خدمات می‌شود.
فرض کنیم در یک شهرستان فقط یک بیمارستان تامین اجتماعی وجود دارد و آن را به بخش خصوصی تحويل دهید آیا مردم در این سیستم متضرر نمی‌شوند؟
ما این طرح را ابتدا به صورت آزمایشی در پایتخت و شهرهای بزرگ اجرا خواهیم کرد و اگر نتیجه مثبتی داشت در شهرهای کوچک‌تر اجرا خواهیم کرد و ممکن است سیاست‌ها و عملیات اجرایی آن برای شهرهای مختلف متفاوت باشد.
آیا در این برنامه فروش بیمارستان‌های تامین اجتماعی را هم مد نظر دارید؟
یکی از رویکردها فروش بیمارستان به بخش خصوصی و دریافت خدمات از آنهاست اما فراموش نکنید که این مقولات در مباحث کلان و راهبردهای 10 ساله سازمان مطرح است و باید هیات مدیره و هیات امنای سازمان درباره آن تصمیم‌گیری کنند و در صورت تایید اجرا شود.
بدهی بیمه‌ها به مراکز درمانی مشکلات بسیاری را به وجود آورده است، به عنوان رئیس سازمان چاره‌ای برای این مشکل اندیشیده‌اید؟
متاسفانه یکی از مشکلات ما که هزینه‌های بسیاری را بر سازمان تحمیل می‌کند هزینه‌های غیرضروری است. مراجعات غیرضروری مردم به متخصصان، ارجاع غیرضروری بیماران برای آزمایش و عکسبرداری و تجویز داروهای غیرضروری که همه و همه باعث می‌شود هزینه فراوانی به سازمان تحمیل شود که ما در پرداخت‌ها با مشکل مواجه شویم. تعرفه‌های هتلینگ بیمارستان‌ها در سال گذشته 50 درصد افزایش داشت از سوی دیگر بیمارستان‌های دولتی با کمبود بودجه روبه‌رو هستند، به نظر می‌رسد از این طریق بخشی از هزینه‌های خود را جبران می‌کنند که این امر به ضرر مردم خواهد بود. در کشور ما 80 درصد هزینه‌های آزمایشگاهی، رادیولوژی، سی‌تی‌اسکن و ... زائد است. اگرچه بسیاری از مراکز درمانی با ما قرارداد دارند اما ما نظارت کاملی بر این مراکز نداریم. باید وزارت بهداشت با دقت بیشتری در این باره نظارت داشته باشد و با فرهنگسازی از مراجعه غیرضروری بیماران به متخصصان جلوگیری شود.
چندی پیش خبری منتشر شد مبنی بر اینکه 80 درصد بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی زیر خطر فقر هستند، نظر شما چیست؟
خط فقر اعلام نشده پس نمی‌توان چنین ادعایی کرد.
به طور کلی وضع بازنشستگان را با توجه به مستمریشان مناسب ارزیابی می‌کنید؟
بیشتر بازنشستگان با توجه به یارانه‌های موجود بالای خط فقر هستند. یکی از مشکلات کشور ما که باعث انعکاس غیرواقعی برخی اخبار می‌شود پنهان بودن هزینه‌هایی است که دولت در قالب یارانه به مردم می‌دهد و مردم آن را جزو درآمد خود محسوب نمی‌کنند، در حالی که این پرداخت‌های مستقیم و غیرمستقیم را باید جزو درآمد محسوب کرد.
آیا از خدمات بانک رفاه آن راضی هستید؟
سوال سختی است... ما توقع داریم بهتر از این باشد و همه مراجعان راضی باشند.
به نظر شما مراجعان راضی هستند؟
فکر کنم در بعضی موارد ناراضی باشند.
می‌توانید توضیح دهید چرا و از چه چیز ناراضی هستند؟
نه... شنیده‌ها و گزارش‌ها حاکی از این امر است. البته این گلایه‌ها فقط مختص بانک رفاه نیست و در دیگر بانک‌ها هم چنین وضعیتی وجود دارد.
مشکل چیست و چه باید کرد؟
طراحی سیستم‌های ما متناسب با نیاز‌های مردم نیست؛ کمبود شعبه، کمبود نیروی انسانی، خواسته‌های برآورده نشده مشتری و ... همه از دلایل این نارضایتی‌ها هستند.
آقای ذبیحی! مجموعه شرکت‌های شستا سودده هستند یا زیان‌ده؟
بیشتر آنها سودده هستند.
پس چرا سازمان تامین اجتماعی تا این حد با مشکلات مالی روبه‌رو است؟
لازمه توسعه و سودآوری بیشتر شرکت‌های اقتصادی این است که این شرکت‌ها بخش قابل توجهی از سود و درآمد سالانه خود را صرف سرمایه‌گذاری‌های جدید و نیز برطرف کردن نواقص داخلی خود کنند و شستا نیز از این قاعده مستثناست و براساس سیاست‌های موجود شستا باید سرمایه‌گذاری‌های جدیدی داشته باشد. در حال حاضر بخشی از درآمد شستا صرف سرمایه‌گذاری و بخشی هم به سازمان تامین اجتماعی پرداخت می‌شود اما ادامه این روند در درازمدت مشکل‌ساز خواهد بود. بنابراین شستا باید با راهکارهای عملی‌تر به سمت درآمد بیشتر حرکت کند و سازمان تامین اجتماعی هم نباید تعهدات جدیدی ایجاد کند. در این راستا بهتر است بخشی از مجموعه‌هایی که درآمدزا نیستند را بفروشیم و در حوزه‌های درآمدزا سرمایه‌گذاری کنیم. باید بگویم شستا برخلاف تصور موجود منبع ثروت نیست و ارزش امروز کل مجموعه شستا بین 8 تا 10هزار میلیارد تومان است و این رقم فقط حقوق 9ماه بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی است.
بارها نوید‌هایی در زمینه بیمه زنان خانه‌دار داده شده است، این آرزوها چه زمانی تحقق خواهند یافت؟
این مصوبه هنوز در شواریعالی تامین اجتماعی است. اوایل اردیبهشت‌ماه سال گذشته قول داده بودیم یک ماه بعد بیمه زنان خانه‌دار تصویب و اجرا شود اما به دلایلی از جمله نزدیکی انتخابات تصویب نشد بعد هم جلسات این شورا به طور مرتب برگزار نشد. اما امیدواریم بزودی و حداکثر تا یک ماه دیگر تصویب شود.
این بیمه چه مزایایی خواهد داشت؟
این بیمه نسبت به بیمه خویش‌فرما هزینه کمتری برای متقاضیان دارد اما خدمات درمانی را شامل نمی‌شود و زنان خانه‌دار بعد از 15 سال با پرداخت ماهانه حدود 10هزار تومان می‌توانند از خدمات بازنشستگی برخوردار شوند.