
گروه بینالملل: روز چهارشنبه آخرین مرحله از نخستین انتخابات پارلمانی عراق بدون حضور اشغالگران آمریکایی، در سراسر این کشور برگزار شد اما این رایگیریها همراه با گزارشهایی از اقدامات خشونتآمیز در این کشور صورت گرفت. به گزارش منابع دولتی عراق، در ساعات اولیه رایگیری، دو خمپاره به سوی یک مرکز اخذ رای در بغداد شلیک شد و خساراتی برجای گذاشت اما تلفات جانی در پی نداشت. منابع امنیتی و پزشکی در عراق اعلام کردند: بمبی در نزدیکی مرکز اخذ رأی در منطقه «دبس» واقع در شمال غرب کرکوک منفجر شد که بر اثر آن دو زن کشته شدند. اسکاینیوز نیز گزارش داد که 3 فرد مسلح و یک شخص انتحاری که تلاش میکردند یک مرکز اخذ رای را در موصل هدف قرار دهند، کشته شدند. شبکه خبری سومریهنیوز عراق گزارش داد که بر اثر وقوع انفجاری در نزدیکی یک مرکز اخذ رای در بعقوبه یک تن کشته و 8 نفر دیگر زخمی شدند. در همین راستا، بر اثر یک حمله انتحاری که یک مرکز اخذ رای را در شمال استان صلاحالدین هدف قرار داد 9 تن زخمی شدند. منابع خبری همچنین گزارش دادند که خطرناکترین رهبر گروه دولت اسلامی عراق و شام «داعش» در یک عملیات امنیتی در جنوب بغداد به هلاکت رسیده است. این عملیاتهای تروریستی که در آستانه انتخابات پارلمانی اوج گرفت، طی یک ماه اخیر به کشتهشدن بیش از 700 تن منجر شد. این مدت شاهد بیشترین تلفات ناشی از خشونت داخلی از زمان درگیریهای فرقهای سالهای 2006 تا 2007 است که در جریان آن، چند هزار تن کشته و هزاران تن دیگر آواره شدند.
نخستوزیر عراق، نخستوزیر منطقه کردستان و رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق در اولین دقایق آغاز رایگیری با حضور در حوزههای رایگیری آرای خود را به صندوقها انداختند. نوری مالکی، نخستوزیر عراق صبح چهارشنبه با حضور در یکی از مراکز رایگیری در هتل الرشید در مرکز بغداد رای خود را به صندوق انداخت. وی پس از انداختن رای خود به صندوق اعلام کرد: انتخابات پارلمانی که امروز برگزار میشود در حقیقت آنچه را که ما خواهان آن هستیم محقق خواهد کرد و تروریسم بر این مساله امید دارد که دولت در برگزاری انتخابات پیروز نشود. در همین راستا برخی ناظران سیاسی معتقدند با وجود آنکه دولت نوری مالکی در 8 سال گذشته عملکرد خوبی نداشت اما حزب وی از شانس زیادی برای پیروزی در انتخابات پارلمانی برخوردار است؛ این مساله دو دلیل عمده دارد. نخست آنکه نوری مالکی خود را به عنوان فردی قدرتمند معرفی کرده است. وی خود را تنها فردی معرفی کرده است که توانایی کنترل خشونتها را دارد و تنها گزینه برای محدودکردن آشوبهاست. دومین دلیل نیز این است که گسترش اختلافات فرقهای در عراق و عدم حضور احزاب سنی بیشتر در انتخابات، بخت مالکی را بلندتر کرده است؛ در آن انتخابات تنها 5 حزب سنی شرکت داشتند، این در حالی است که در سال 2010 اکثر احزاب سنی در انتخابات شرکت کردند. البته باید توجه داشت حزب نوری مالکی شانس کمی برای به دست آوردن اکثریت مطلق پارلمانی دارد. این بدان معناست که ائتلاف نوری مالکی در صورتی که سر از صندوقهای رای بیرون آورد، باز هم کسب حمایت اکثریت نمایندگان پارلمان مستلزم توافق با تشکلها و شخصیتهای سیاسی مختلف است که قطعا هر کدام خواستار اعمال نظر در سیاستگذاری و کسب سهم بیشتری از قدرت در دولت جدید خواهند بود. علاوه بر کسب حمایت پارلمان از نخستوزیر و کابینه جدیدش، توافق نمایندگان بر سر انتخاب رئیسجمهوری که معمولا یک شخصیت کرد عراقی است و رئیس مجلس که قاعدتا باید یک سنی باشد هم ضرورت دارد. به این ترتیب، مردم عراق برای آشنایی با رهبران و مقامات ارشد کشورشان پس از این انتخابات باید مدتی در انتظار باشند. به هر حال با وجود خشونتهای اخیر در عراق فعالیتهای انتخاباتی بهطور کامل برگزار و رایگیریها انجام شد. این پیروزی بزرگی برای نوری مالکی محسوب میشود. نوری مالکی همچنین موفق شد شورش استان سنینشین الانبار را کنترل کند که 400 هزار آواره برجای گذاشته است. به علاوه طبق گزارش ناظران بینالمللی، انتخابات پارلمانی بهخوبی سازماندهی شده است. با وجود این گمانهزنیها، اما حضور گسترده مردم عراق پای صندوقهای رای پیشبینی نتایج را قبل از اعلام رسمی آن سختتر کرده است. شاید نگرانیها و دغدغههای موجود در زمینه امنیت عراق مهمترین مسائل را در این انتخابات شامل شود اما کاملا روشن است که اکثر شهروندان عراقی با هدف ایجاد تغییر، در این انتخابات شرکت کردند. از اینرو به نظر میرسد در میان انتخاباتی که در سراسر منطقه در کشورهایی مانند سوریه، الجزایر و مصر برگزار شده یا قرار است برگزار شود، انتخابات عراق دموکراتیکترین انتخابات باشد. به گفته رئیس حوزههای انتخاباتی در کمیسیون عالی مستقل انتخابات عراق، تعداد عراقیهای واجد شرایط شرکت در انتخابات پارلمانی عراق 21 میلیون و 694 هزار و 26 نفر بود. بیش از 9 هزار نفر هم برای نامزدی مجلس نمایندگان عراق نامنویسی کرده بودند. در این دوره از انتخابات 107 فهرست انتخاباتی در قالب ائتلافها و جریانهای سیاسی گسترده برای کسب 328 کرسی پارلمان با هم به رقابت پرداختند. بزرگترین و معروفترین ائتلافها عبارتند از: ائتلاف دولت قانون بهرهبری نوری مالکی، ائتلاف المواطن(شهروند) بهرهبری سیدعمار حکیم، جریان الاحرار وابسته به جریان صدر، ائتلاف کردستان عراق شامل سه حزب عمده کُرد اتحادیه میهنی، اتحاد دموکراتیک و جنبش تغییر، ائتلاف ملی بهرهبری ایاد علاوی نخستوزیر پیشین عراق و ائتلاف سنی متحدون بهرهبری اسامه نجیفی رئیس فعلی مجلس عراق.