نخستین پیوند نای زیست مصنوعی به روش تک‌مرحله‌ای روی انسان در بیمارستان مسیح دانشوری تهران با موفقیت انجام شد. در این عمل که برای نخستین بار در دنیا انجام شده است، نای مصنوعی ساخته شده محققان ایرانی به زنی 29 ساله پیوند زده شد. این زن در تصادف رانندگی نای خود را از دست داده بود و درمان‌های انجام شده در داخل و خارج از کشور روی وی موثر نبود. در این عمل با تزریق سلول‌های نای به صورت مستقیم در داخل نای، ساختار بافت حفظ شد. به گفته متخصصان، بیماری که با این روش جدید تحت درمان قرار گرفته اکنون از وضع خوبی برخوردار است و تنفس و صدای خوبی دارد. دکتر علی‌اکبر ولایتی، رئیس بیمارستان مسیح دانشوری با بیان اینکه این نای با مشخصات بیولوژیکی ساخته شده، اظهار داشت: در خارج از کشور از نای جسد مرگ مغزی، پیوند نای انجام می‌شود که این امر به علت اینکه یک ماده خارجی وارد بدن انسان می‌شود، ممکن است سیستم ایمنی فرد بیمار یا گیرنده به آن واکنش نشان دهد و پیوند را پس بزند به همین دلیل از داروهای سرکوب‌کننده ایمنی استفاده می‌شود اما این دارو‌ها عوارض دارد. ولایتی گفت: نای بیماری که عمل پیوند نای زیست‌مصنوعی روی او انجام شده، به علت حادثه تصادف، دچار له‌شدگی بود و در خارج از کشور 2 بار تحت عمل‌های مختلف جراحی قرار گرفت اما بهبود نیافت، به‌گونه‌ای که در صحبت کردن و راه رفتن دچار مشکل بود. وی با اشاره به اینکه این پیوند تاکنون در دنیا سابقه نداشته است، گفت: این روش درمانی جدید بعد از سال‌ها تحقیق در مرکز تحقیقات بیمارستان مسیح دانشوری به دست آمد و کاری که اکنون عرضه می‌شود از چند ماه پیش به مرحله عمل درآمده است. وی گفت: نای ساخته شده که با مشخصات بیولوژیک است به گوسفند پیوند زده شده و آن گوسفند همچنان زنده است. وی با اشاره به اینکه این روش درمانی جدید نای ترمیم شده در حقیقت یک نوع مهندسی بافت است، ابراز امیدواری کرد با این روش درمانی جدید مجروحان شیمیایی و افرادی که به واسطه تصادفات دچار تنگی نای می‌شوند، مشکلاتشان با حداقل عوارض برطرف شود.جلال‌الدین غنوی، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و مبدع این روش درمانی در این زمینه گفت: با انجام این پیوند تحقیقات انجام شده طی 12 سال به نتیجه رسید. وی با اشاره به ساخت نای مصنوعی برای نخستین‌بار در ایران طی یکی، دو سال گذشته، ادامه داد: در این پیوند که بدون عمل جراحی انجام شد، داربست نای تهیه شده و به همراه مونوکپسول‌هایی جهت آزاد شدن فاکتورهای رشد و تمایز سلول‌ها به نای آسیب‌دیده تزریق شد. به گفته غنوی در این روش برخلاف دیگر روش‌ها از جراحی و نیز داروهای سرکوبگر ایمنی استفاده نمی‌شود. حمیدرضا جباری، رئیس بخش برونکو اسکوپی و اینترونشنال بیمارستان مسیح دانشوری گفت: قرار است این پیوند روی نای افرادی انجام گیرد که هیچ عمل درمانی دیگری را نمی‌توان روی آنها انجام داد و این پیوند نای به‌عنوان آخرین راهکار برای ترمیم نای آنها تلقی می‌شود. وی گفت: قرار است تومورهای بدخیم که رشد آهسته‌ای در نای دارند نیز به‌جای اینکه آنها را برداریم، ماتریکس‌ها را در نای تزریق کرده و از رشد سلول‌های بدخیم جلوگیری کنیم. گفتنی است در حال حاضر برای درمان بیماران مبتلا به مشکلات تنفسی و جانبازان شیمیایی از لوله تراشه به جای نای استفاده می‌شود که پس از مدتی دچار زخم‌هایی شده و جوش آن موجب تنگی نای می‌شود. همچنین گاهی برای باز کردن نای از لیزر استفاده می‌شود که در برخی موارد ناموفق است و به ناچار باید نای را عوض کرد. لازم به ذکر است، در پیوند نای برای پیدا کردن عضو مناسب برای پیوند باید میان نای دهنده با گیرنده عضو سنخیت وجود داشته باشد و حتی در این صورت نیز گیرنده نای باید تا آخر عمر دارو مصرف کند ولی این نای مصنوعی چون با استفاده از سلول‌های خود بیمار ساخته شده و همان بافت نای طبیعی را دارد، خطر رد پیوند در آن وجود ندارد.