گروه سیاسی:
محمد حسین صفارهرندی، وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی در کابنیه محمود احمدینژاد جایی ندارد ولی پس ازخروجش از کابینه دهم به یکی از میهمانان ثابت تشکلهای دانشجویی تبدیل شد تا در مناظرات و بحثهای دانشجویی آنگونه که خود میگوید بتواند «در شفاف کردن فضای غبارآلود فتنه» نقش داشته باشد. با این حال روز گذشته وزیر سابق فرهنگ به عنوان یکی از مدعوین برنامه «تجلیل از وزیران بسیجی دولت نهم و دهم» در سالن 5 آذر حاضر شد تا در جمع بسیجیان ادارات و وزارتخانهها درباره مسائل پس از انتخابات سخن بگوید. محمد حسین صفارهرندی در ابتدا با اشاره به شخصیت علمی و مبارزاتی شهید مطهری اظهار کرد: «اگر شهید مطهری الان در قید حیات بود با افرادی که با وجود ادعاهای قبلی که نمایانگر شخصیت آنها در شاگردی امام بوده ولی وقتی به روح حرفهایشان دقت میکنیم مشخص است که مدتها از آرمانهای انقلاب فاصله گرفتهاند و به جمهوری مشروطه اسلامی معتقدند، به مبارزه برمیخاست». مشاور فرهنگی فرمانده کل سپاه پاسداران سپس به برخی طرحهای مورد توجه اصلاحطلبان در زمان حاکمیت دوم خرداد اشاره کرد و گفت: پیشنهادهایی که در دوران اصلاحات به اسم اصلاح سیستم مطرح میشد و لوایح دوقلو نیز از این جنس بود، همان جمهوری مشروطه اسلامی است. صفارهرندی گفت: همانهایی که روزی پیشنهاد حذف شورای نگهبان را داشتند امروز هم به تکاپو افتادهاند تا نظارت شورای نگهبان را حذف کنند اما خوشبختانه شنیدهام با هوشیاری که در جامعه نسبت به این تفکر انحرافی حاصل شده، دستاندرکاران اصلی مایوس شدهاند و تقریبا حرف خود را به مجمع تشخیص مصلحت نظام بردند تا با دستکاریهایی شرایط قانون انتخابات و نظارت شورای نگهبان را به مسیری ببرند که دیگر از درون آن رئیسجمهور در نمیآید یا رئیسجمهوری که حاصل آن خواهد بود به نوعی شأنش به مرکزیت و رهبری نظام تنه میزند. اشاره صفار هرندی به طرح کمیسیون ملی انتخابات بود که در این طرح بنا به گفته برخی شخصیتهای سیاسی« نظارت شورای نگهبان بر انتخاباتهای ریاست جمهوری و مجلس شورای اسلامی حذف شده و این مسؤولیت به کمیسیونی به نام کمیسیون ملی انتخابات که زیر نظر مجمع تشخیص مصلحت نظام است، واگذار شده است». وی در پایان سخنان خود تصریح کرد: شاید قبلا کمونیستها این طور وقیحانه حرمت دین اسلام را نشکسته بودند که برخی از این مدعیان دینداری زمانه ما شکستند. نمونهاش عبدالکریم سروش که کارش به جایی رسید که قدسی بودن قرآن را انکار کرد. کمونیستها قبل از انقلاب جرات انکار قرآن را نداشتند ولی متحدان اصلاحطلبان و جنبش سبز این کار را کردند و مورد طرد مردم قرار گرفتند.