روزنامه
جوان در سرمقاله روز گذشته خود با انتشار مطلبی به تحلیل مواضع متعارض آمریکا علیه ایران پرداخت. این روزنامه نوشت: در زمینه راهبرد آمریکا دونگاه مطرح است. گروهی این مواضع متعارض را ناشی از شکست استراتژی آمریکا در مواجهه با ایران و سردرگمی در اتخاذ یک راهبرد مشخص می‌دانند که در میان آنها می‌توان به رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا اشاره کرد. به گزارش روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز، رابرت گیتس اخیرا در نامه‌ای محرمانه به کاخ سفید هشدار داده است که سیاست موثری در قبال برنامه هسته‌ای ایران ندارد. مشابه این واکنش و تردید نسبت به سیاست‌های آمریکا در برابر ایران را می‌توان حتی درمیان سران کشورهای اروپایی و دیگر قدرت‌های جهانی نیز دید، به‌گونه‌ای که همین روزنامه آمریکایی با تحلیل مواضع چین در برابر آمریکا اعتراف می‌کند که رئیس‌جمهور چین هیچ تعهدی نداده است که از اقدامات آمریکا حمایت کند و رادیو آمریکا نیز از عدم اعتقاد دیمیتری مدودف به راهبرد آمریکا در ایجاد اجماع بین‌المللی علیه ایران سخن به میان آورده است. این مقاله تصریح می‌کند: طیفی دیگر از کارشناسان این مواضع را در چارچوب تهدید هوشمند دشمن علیه ایران اسلامی ارزیابی می‌کنند. در چارچوب این تهدید کشور عامل همزمان از ابزار تهدید سخت و تهدید نرم علیه کشور هدف استفاده می‌کند تا بتواند با ایجاد ارعاب در مسؤولان و مردم از یک‌سو و جذب افکار عمومی به سمت خود از سوی دیگر، راهبردهای خود را پیش ببرد. این تحلیل با اشاره به اهداف چندگانه دشمن، روند تحولات و حوادث را در شکست‌های سنگین کارگزاران داخلی فتنه از مردم مسلمان ایران موثر دانست و افزود: این روزها تلاش آنها برای تجدید سازمان، حل مشکل محوریت جریان فتنه و حل بحران مدیریت آن، از یک‌سو و سیاهنمایی فضای اجتماعی و سیاسی کشور و زیر سوال بردن اقدامات دستگاه‌های اجرایی معطوف شده است.
تقدیر از اهتمام دولت در امر عفاف
روزنامه
رسالت در سرمقاله خود با عنوان «عفاف معیار جامعه دینی» آورده است: یکی از ناهنجاری‌های اجتماعی در جامعه امروز ایران مساله بدحجابی در بخش‌هایی از شهرهای بزرگ و بی‌توجهی و حتی دهن‌کجی معدودی از متخلفان به ایستارها و ارزش‌های پذیرفته شده عمومی است. البته دولت نمی‌تواند در مقابل پایمال شدن حقوق عمومی بدون واکنش باقی بماند. رهبر معظم انقلاب در همین زمینه در دیدار اخیر جمعی از پرسنل و فرماندهان نیروی انتظامی تنقیح فرمودند: «در برخورد با برخی افراد که تعمدا یا از روی بی‌توجهی چهره جامعه را از لحاظ دینی، نجابت و عفاف خارج می‌کنند نیز باید برخوردی قوی و صحیح انجام شود». در واقع نجابت و عفاف معیار چهره یک جامعه دینی است. کارگزاران یک نظام دینی هرجا که انحرافی از این معیار ایجاد شد باید در نهایت دقت و رعایت جنبه‌های علمی، روانشناختی و جامعه‌شناختی در برخورد با قشرهای مختلف، مانع از اباحی گری و اشاعه این انحراف شوند. این نوشته می‌افزاید: اهتمام دولت دهم نسبت به اجرای مصوبه شورایعالی انقلاب فرهنگی در زمینه حجاب و عفاف در صورت استمرار و پختگی در مرحله اجرا قابل تقدیر است. اجرای پرقدرت این مصوبه، پرهیز از طرح‌های موسمی و رعایت دقت‌های لازم درباره سوء استفاده‌های احتمالی می‌تواند موجب اتقان این طرح و افزایش اعتماد عمومی شود. البته برخورد قوی و صحیحی که مورد نظر رهبر معظم انقلاب است، بدون تردید منطبق با الگوی مترقی مناسبات دولت و مردم در یک جامعه اسلامی است. در پایان این مقاله می‌خوانیم: با استمرار خردمندانه سیاست‌های اجتماعی دولت مبتنی بر الگوی اصیل اسلامی این احساس در مردم به وجود می‌آید که دولت نسبت به اصل صیانت از حریم خصوصی و عمومی شهروندان متعهد وملتزم است. در واقع مردم اطمینان می‌یابند که دولت به وظایف بنیادی خود واقف است و همین موضوع بسترهای رشد سرمایه اجتماعی را فراهم می‌کند.
وضعیت «کیش»!
روزنامه
کیهان در ستون یادداشت روز خود «تصمیم‌گیری درباره ایران» را مهم‌ترین چالش اوباما در تصمیمات استراتژیک دانست. این یادداشت با اشاره به دیدگاه «ریچارد هاوس» رئیس شورای روابط خارجی ایالات متحده که تاکید می‌کند «باید بپذیریم که اساس تحریم‌های جدید تاثیر زیادی نخواهد داشت»، نوشت: هاوس اعتراف می‌کند که این اقدامات نمی‌تواند به اهداف مداخله‌جویانه و سلطه‌گرانه آمریکا جامه عمل بپوشاند. آمریکا تلاش می‌کند تا به عنوان یک عامل بازدارنده، ایران را دچار انزوای بین‌المللی و منطقه‌ای كند. برای رسیدن به این مقصود نیز راه‌های مختلفی را تجربه کرده اما هیچگاه به اهداف خود در این عرصه دست پیدا نکرده است.
درباره آخرین اقدام آمریکا در استراتژی «انزوای ایران» می‌توان به 3 حرکت پیاپی اخیر کاخ سفید اشاره کرد؛ حرکاتی که در شطرنج مناسبات ایران و آمریکا، بیش از هر چیز واشنگتن را در وضع «کیش» قرار داده است: اوباما در حرکت اول، دکترین جدید راهبرد هسته‌ای آمریکا را مطرح و در خلال آن ایران را به شکل بچگانه‌ای تهدید به حمله اتمی کرد. این تهدید مضحک بیش از آنکه ایران را در موضع انفعال فرو برد، به اهرمی علیه مواضع ضدانسانی ایالات متحده تبدیل شد. اوباما دومین حرکت خود را در پراگ و با امضای پیمان جدید استارت با روسیه به منظور کاهش 30 درصدی تسلیحات اتمی 2 کشور انجام داد. آمریکا تلاش کرد با این کار فصل جدیدی را در روابط خود با روسیه رقم بزند و طی آن واشنگتن و مسکو در کنترل تسلیحات اتمی جهان شریک شوند. به‌طور حتم یکی از اهداف مهم اوباما در این مشارکت، جلوگیری از پیشرفت‌های هسته‌ای ایران و سنگ‌اندازی جدید در پرونده اتمی کشورمان بود. حرکت سوم اوباما در واشنگتن بود، جایی که روزهای 12 و 13 آوریل اجلاس بین‌المللی امنیت هسته‌ای را برگزار و در آن سعی كرد تا توافق جهانی درباره عدم اشاعه هسته‌ای و منزوی کردن بین‌المللی کشورهایی که به‌زعم وی به پیمان عدم گسترش احترام نمی‌گذارند را به‌دست آورد. آمریکا اگر از هیاهوی قلدرمآبانه خود دست بکشد، از خواب سنگین کدخدایی برای دهکده جهانی بیدار شود و چشمان خود را به روی واقعیت‌ها بگشاید، می‌فهمد که خطر «بیداری ملت‌ها» برای فروپاشی آمریکا از خطر هزاران «بمب اتمی» بیشتر و قوی‌تر است. تارهای عنکبوتی آمریکا برای انزوای ایران، پیله‌ای است که به دور خود تنیده و آرام آرام نفس‌های شیطان بزرگ را به شماره انداخته است.