دنیا خمامی:
مطمئنا اگر بیننده آثار پسیانی باشید وقتی از سالن بیرون می‌آیید متعجب خواهید بود. این تئاتر برخلاف آثار پیشین پسیانی اصلا یک تئاتر تجربی نیست! «پروفسور بوبوس» نوشته الکسی هایکو است که با طراحی و کارگردانی آتیلا پسیانی روی صحنه تالار اصلی مجموعه تئاترشهر رفته است. «پروفسور بوبوس» داستان مردی است که بتازگی حکم بازنشستگی گرفته و در جریان انقلابی که در کشورشان است از ترس وارد یک عمارت می‌شود و در آنجا پناه می‌گیرد، بعد می‌فهمد که صاحبان آن عمارت از سران حکومتی هستند و... یکی از نقاط مثبت این نمایش ترکیب قوی این نمایش است. رضا کیانیان پس از 6 سال دوری (پس از حرفه‌ای‌ها) به صحنه بازگشته و در کنار بابک حمیدیان، هانیه توسلی و لیلی رشیدی که هرکدام نام‌هایی هستند که طیفی را به سالن نمایش می‌کشانند، ترکیبی ایده‌آل شده‌اند. به این ترکیب ستاره پسیانی و فاطمه نقوی و البته مهم‌تر از همه آتیلا پسیانی را هم اضافه کنید. باز تکرار می‌کنم اگر بیننده آثار پسیانی باشید پس از تماشای این نمایش متعجب خواهید شد، چراکه این تئاتر از جنس روایت و داستان است و این موضوع برای پسیانی که اغلب بر فرم و اجرا تکیه دارد کمی غریب است. تماشاگر با داستان و زندگی «پروفسور بوبوس» پیش می‌رود نه با آن حالت‌های عجیب و غریب همیشگی(به شیوه تئاترهای تجربی پسیانی). دکور این نمایش مثل استیج سالن‌های مد با کفی یکدست سفید تعبیه شده و لباس بازیگران نیز مناسب کاراکترهایشان طراحی شده است. از جمله خلاقیت‌هایی که پسیانی در این نمایش به کار برده است، می‌توان به نوع راه رفتن بازیگران روی استیج اشاره کرد که همزمان با ورود تماشاگران به سالن ایده‌ای جدید در معرفی بازیگران است، همچنین در زمان آنتراکت تئاتر وقتی تماشاگران دوباره برای دیدن ادامه نمایش در جای خود مستقر می‌شوند،«آنچه گذشت» را از بلندگوی سالن می‌شنویم! در ربع پایانی نمایش نیز بازیگران با در دست داشتن بوم‌هایی که به شکل انسان طراحی شده (برای پنهان کردن چهره واقعی خود) روی صحنه می‌آیند که لحظات کمدی را رقم می‌زند. «پروفسور بوبوس» یک نمایش کمدی است که طنزش بیشتر مدیون دیالوگ‌هایی است که میان بازیگران بویژه توسط رضا کیانیان ادا می‌شود. در مجموع می‌توان گفت، این نمایش سوای آثار پسیانی است و دیدن آن از این جهت پیشنهاد می‌شود. ضمن اینکه دیدن ابهت حرفه‌ای رضا کیانیان روی صحنه خیلی چشمگیر است.