جاناتان نورث کرافت:
بخت یک فینال تمام انگلیسی در لیگ اروپا بسته به بازگشت بموقع 2 مهاجم غایب است که یکی از آنها شماره 9 فولام، بابی زاموراست. او در بازی با اورتون روی نیمکت نشست تا به آشیل کشیده شده پایش مهلت دهد تا بازی پنجشنبه مقابل هامبورگ به شرایط عادی بازگردد. با
8 گل در لیگ اروپا، زامورا در تیمش به یک تاریخساز بدل شده است. پس از بازی رفت مرحله نیمهنهایی لیگ اروپا که در زمین هامبورگ به تساوی بدون گل انجامید، لندنیها تنها یک پیروزی تا نخستین فینال اروپایی تاریخیشان فاصله دارند. دقت کنید، ما از فینال جام اینترتوتوی 2002 صحبت نمیکنیم بلکه صحبت از یک جام واقعا معتبر قارهای است.
حالا زامورا ناگهان در آستانه دعوت به تیم ملی انگلستان برای جام جهانی 2010 قرار گرفته و در فصلی که همسران فوتبالیستها تمام حاشیههای متن را قرق کرده بودند، داستان فولام و زامورا یک درام عاشقانه حقیقی است که فقط یک پایان خوش کم دارد. امشب در مرسیساید هم یک گلزن دیگر برای بازگشت لحظهشماری میکند. این مهاجم نه فرناندو تورس مهاجم مصدوم لیورپول میزبان که تا آخر فصل پشت خط نشین خواهد بود که جانشین بزرگ او در آتلتیکو مادرید، سرخیو آگوئروی آرژانتینی است که در پیروزی یک بر صفر سرخپوستهای اسپانیایی بر سرخهای اسپانیولی جزیره در ویسنته کالدرون، به خاطر محرومیت غایب بود. تا اینجای کار لیورپول به لطف پیروزیهای
چرب و نرم خانگی، بازیهای رفت بحثبرانگیزش در خانه رقبایی مثل لیل و بنفیکا را جبران کرده و امشب در آنفیلد هم به دنبال سومین نجات اروپایی پیاپی در مقابل آتلتیکو خواهد بود، اگرچه بازگشت آگوئرو به ترکیب روخی بلانکس مادرید، موجب کمرنگ شدن مزیت آنفیلد شده است. رافائل بنیتس پیش از دیدار رفت گفته بود: «ما نیاز به گلزنی خارج از خانه داریم. آتلتیکو روی ضدحملات، تیم بسیار خوبی است.» حالا تصورش را بکنید که با اضافه شدن نبوغ و حرکتهای انفجاری داماد مارادونا چه اتفاقاتی ممکن است در آنفیلد در فاصله فضاهای خالی دفاع سرخها بیفتد، آن هم وقتی که تیم بنیتس برای رسیدن به گل در خانه خود پیش کشیده است. این تضاد میتواند در رسیدن آتلتیکو مادرید به گلهای خارج از خانه کمک کند و گرنه آنها هم در این زمینه دست کمی از لیورپول ندارند، اما آگوئروی 21 ساله در حالی به جزیره میآید که پس از انتقال نافرجام تابستان گذشته به چلسی، دوباره نام خود را به عنوان هدف اصلی آبیهای لندنی بر سر زبانها انداخته است. البته در این انتقال قریبالوقوع که 35میلیون پوند برآورد شده است استمفوردبریج تنها مقصد احتمالی آگوئرو نخواهد بود که منچسترسیتی هم با شدت و حدت وارد گود شده و نه تنها روی داماد الدیگو دست گذاشته بلکه 2 برابر این رقم را به فرناندو تورس پیشنهاد داده است. مانچینی با ستایش معنادار از تورس رسما در حال دخالت در کار بنیتس است ولی نخستینبار نیست که مرد اسپانیایی وارد بازی بزرگ پیرامون آینده یکی از ستارههایش میشود: «تورس در لیورپول خشنود است و میخواهد بماند». اما جالب اینجاست که بلافاصله پس از این جملات در دفاع از جایگاه فعلی تورس، بنیتس مجبور میشود به دفاع از عملکرد خود بپردازد: «از وقتی در باشگاه مشغول به کار شدهام تیم پیشرفت کرده است. وقتی رسیدم قیمت باشگاه 100 میلیون پوند بود و حالا 300 میلیون پوند میارزد. ما 4 جام برده و در 3 فینال دیگر حضور داشتهایم. همچنین رکورد امتیازات باشگاه را با کسب
82 و 86 امتیاز در 2 فصل مختلف شکستهایم اما به هرحال فصل بعد ممکن است از راه برسد». تورس با وجود غیبت به خاطر جراحی زانویش این بار هم در دومین مصاف خانه امروزیاش با خانه دیروز (آتلتیکو مادرید) در صدر تیترها قرار دارد که این نشان از ابهت او دارد. تنها استیون جرارد از او مهمتر به نظر میرسد. لیورپول حالا بشدت به گل نیاز دارد و مجبور است این گلها را بدون شماره 9 طلاییاش که دوبار در مقابل بنفیکا و لیل در مراحل قبلی لیگ اروپا گلزنی کرده بود به دست آورد. بنیتس فکر میکرد در مادرید دیوید انگوگ «شغلش را به خوبی انجام میدهد» و گفت: «خوشبختانه او میتواند از حالا تا آخر فصل گلهایی را به ثمر برساند». اما تفاوت فاحشی بین او و سلفش وجود دارد. در سرزمین گلها، انگوگ با امید و آرزو گام برمیدارد و تورس زیر سایه انتظارات.
مرهمی بر زخمهای لیگ قهرمانان
با وجود شکست لیورپول در بازی رفت و تساوی بدون گل فولام در آرهنای هامبورگ هنوز هم غالب پیشبینیها یک فینال تمام انگلیسی را نوید میدهد که میتواند مرهمی باشد بر زخمهای بزرگان فوتبال جزیره در فصلی که پس از
5 سال هیچیک از آنها به نیمهنهایی لیگ قهرمانان هم نرسیدند. اگر چنین اتفاقی بیفتد نخستین فینال تمامانگلیسی در همین نخستین فصل راهاندازی لیگ اروپا برپا خواهد شد، در حالی که طی نیم قرن برگزاری جام یوفا فقط شاهد یک فینال تمامانگلیسی بودیم که در 1972 با پیروزی تاتنهام به ولوز به پایان رسید. اما به طور مخربی قطعا شانس فولام برای رسیدن به فینال بیش از لیورپول است. آنها در 8 بازی خانگی اروپاییشان در این فصل 7 بازی را در کریون کوتیج برده و تنها تن به یک تساوی دادهاند. کلینت دمسپی مهاجم لندنیها میگوید: «ما میدانیم چه در چنته داریم و اینکه چطور بازی کنیم. کادر مربیگری ما با آمادهسازی تیم برای هر 4 مسابقه اخیر کار بزرگی صورت داده است. ما فقط دل به کار میدهیم پس، از اینکه خوب بازی میکنیم شگفتزده نمیشویم». فقط شاگردان روی هاجسون میدانند که موفقیت فولام تا چه اندازه با تمرینات پیرمرد انگلیسی ارتباط دارد. «دیوید مویس» سرمربی اورتون میگوید: «از زمانی که برای «پرو لایسنس» کار میکردم «روی» را میشناختم. او آن موقع سرمربی اودینزه بود و من برای مطالعه باشگاهشان رفتم. بسیار تحت تاثیر او قرار گرفتم چون همراه همسرش مرا دو، سه شب در هفته برای شام بیرون میبرد. مربیان زیادی را دیدم و مربیگری او عالی بود. او دقیقا همان چیزی را که میخواست میدانست و شگفتآور طریقهای بود که او تیمش را میچید و همه را در جایگاه خودشان قرار میداد و کاری میکرد که کار برای رقبا مشکل شود». هاجسون از نگاه مویس «گزینه بعدی برای هدایت تیم ملی انگلستان است» که در وصف استاد میگوید: «تجربه اروپایی که او در خارج از انگلستان امتحانش را پس داده و تجربه بینالمللی، همچنین او میتواند به خوبی خود را در رسانهها مطرح کند و البته میدانم او در زمین توانایی تمرینات روزمره را دارد. او بخوبی میداند چطور به جلو گام بردارد.