کنفرانس دوروزه پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو)، با عنوان «به‌سوی اروپای یکپارچه و آزاد»، سه‌شنبه 29 آوریل 2014 در واشنگتن دی‌سی آغاز به کار کرد و پس از سخنان زبیگنیو برژینسکی و سناتورها جان مک کین (جمهوریخواه) و کریس مورفی(دموکرات)، جان کری، وزیر خارجه آمریکا و نمایندگان دولت‌های اروپای شرقی عضو پیمان ناتو سخن گفتند. کنفرانس «به‌سوی اروپای یکپارچه و آزاد» نقطه‌عطفی است در تاریخ معاصر. پیش از این دو تن از برجسته‌ترین کارشناسان سیاست خارجی آمریکا، استفن کوهن و جان میرشایمر با نگرشی انتقادی از شروع «جنگ‌سرد جدید» سخن گفته بودند ولی اینک این کنفرانس را می‌توان «اعلام رسمی» این دوران تاریخی جدید دانست و نخستین گام برای توجیه و تئوریزه کردن آن. بدینسان 25 سال پس از فروپاشی دیوار برلین، بار دیگر جهان به نقطه پیشین بازگشته است. در 24 ژوئیه 2013 برژینسکی در گفت‌وگو با جیکوب هلبران، سردبیر نشنال تراست به انتقاد شدید از جنگ داخلی سوریه و سیاست دولت اوباما در این زمینه پرداخت و این بحران را نابخردانه و نسنجیده و ناشی از تحریکات رژیم‌های خودکامه سعودی و قطر خواند که آمریکا را به دام خود کشیدند. اظهارات برژینسکی واکنش تند مارک لنگفن، کارشناس مسائل امنیتی در اسرائیل، را برانگیخت به‌نحوی که برژینسکی را «پدر القاعده» نامید. برژینسکی، به‌عنوان اولین سخنران مهم در پنل 29 آوریل 2014 برخلاف سخنان تند انتقادی ژوئیه 2013 در مساله سوریه از سیاست دولت اوباما در مساله اوکراین ستایش کرد، آن را «خردمندانه» خواند و از تحریم روسیه حمایت کرد. او گفت: «بحران اوکراین مهم‌ترین چالش نظام بین‌المللی پس از پایان جنگ‌سرد است.» برژینسکی خواستار آن شد که اوباما درباره بحران اوکراین برای مردم آمریکا سخن بگوید، اهمیت آن را بیان کند و در واقع استراتژی جدید ایالات متحده را در مرحله نوین چالش جهانی رسماً اعلام کند.
برژینسکی در این سخنرانی تاریخی راهکار جنگ نیابتی طولانی چریکی را علیه روسیه در اوکراین پیشنهاد کرد یعنی همان راهکاری که غرب در آغاز «جنگ‌سرد اول» علیه اتحاد شوروی برگزید. برژینسکی گفت: «جنگ اوکراین با حمایت غرب از بسیاری جهات به جنگ داخلی اسپانیا در سال‌های 1930 شبیه خواهد بود.» برژینسکی تعمدا از پیش‌نمونه تاریخی این «جنگ پارتیزانی اوکراین» سخن نگفت به دلیل پایان غمبار آن برای ناسیونالیست‌های افراطی اوکراین غربی و فجایع انسانی عظیمی که برای مردم اوکراین آفرید. در واقع نزدیک‌ترین نمونه به راهکار پیشنهادی برژینسکی نه «جنگ داخلی اسپانیا» بلکه جنگ «ارتش شورشی» اوکراین است که پس از اتمام جنگ دوم جهانی، تا اوائل سال‌های 1950 با حمایت سرویس‌های اطلاعاتی غرب در کوه‌های کارپات به جنگ پارتیزانی علیه اتحاد شوروی و مردم اوکراین مشغول بود.