گروه سیاسی:
همکاری ایران با کشورهای آسیایی برای عضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل و کمیسیون مقام زن، منجر به حضور تایلند در کمیسیون حقوق بشر و عضویت ایران در کمیسیون مقام زن این سازمان شد و شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل به اتفاق آرا، عضویت جمهوری اسلامی ایران در کمیسیون مقام زن را به تصویب رساند. درخواست عضویت ایران در شورای حقوق بشر سازمان ملل و کمیسیون مقام زن از همان ابتدا با کارشکنی‌های اپوزیسیون خارجی و برخی شخصیت‌های مخالف نظام چون شیرین عبادی روبه‌رو شده و با ابراز نگرانی‌هایی از طرف کشورهای اروپایی چون انگلیس همراه بود اما با تقسیم کاری که بین کشورهای آسیایی صورت گرفت، ایران به منظور عضویت در شورای جهانی حقوق زن از نامزدی عضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد صرف‌نظر کرد و در نهایت با رای اعضای شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل به عضویت در شورای جهانی حقوق زن درآمد. براساس تقسیم‌بندی منطقه‌ای که در سازمان ملل وجود داشت، در دور جدید رای‌گیری برای عضویت کشورها در این 2 شورای مهم اجتماعی، کشورهای آسیایی باید انتخاب می‌شدند و با وجود درخواست ایران برای عضویت در شورای حقوق بشر،تقسیم کار صورت گرفته بین کشورهای منطقه به‌گونه‌ای شد که تایلند به جای ایران در شورای حقوق بشر و ایران با انصراف پاکستان در شورای مقام زن عضو شد. اما درخواست عضویت ایران در شورای حقوق بشر و مقام زن نيز مورد اعتراض برخی مخالفان خارجی نظام و نگرانی کشورهایی نظیر انگلیس قرار گرفت و از طریق شیرین عبادی و نامه او به بان کی مون خواستار رد درخواست ایران برای عضویت در شورا شدند.
فعالیت اپوزیسیون خارج از نظام تنها به نامه به دبیرکل سازمان ملل محدود نشد و تعدادی از گروه‌های خودساخته اپوزیسیون به نام گروه‌های حقوق بشری نیز با ارسال نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل خواستار دخالت او در امر انتخاب اعضای شوراهای مذکور و ممانعت از ورود ایران به این شوراها شدند. تلاش اپوزیسیون برای تاثیرگذاری بر روند انتخاب ایران در این شوراها به گونه‌ای بود که در نامه‌شان به اعضای شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد، از این اعضا خواسته شد جایگاه خالی گروه آسیایی کمیسیون را به قرار گرفتن ایران بر این جایگاه ترجیح داده و به نفع رشد و توسعه زنان در جهان اقدام کنند! تلاش حامیان سران فتنه بعد از انتخابات برای تضعیف جایگاه ایران در مجامع بین‌المللی چون سازمان ملل متحد اما با ناکامی دیگری روبه‌رو شد و گرچه با تقسیم کار کشورهای آسیایی، ایران از عضویت در شورای حقوق بشر انصراف داد تا با همکاری کشورهای دیگر به شورای حقوق زن بپیوندد اما همین اقدام نیز با توهم پیروزی از طرف گروه‌های مخالف نظام و گروه‌های موسوم به حقوق بشر همراه شد. گروه‌های اپوزیسیون که انصراف ایران از عضویت در آن شورا را پیروزی بزرگی برای خود می‌دانستند اما در برابر تصمیم کشورهای آسیایی برای رای به ایران برای عضویت در شورای حقوق زن قرار گرفتند و باردیگر تمام تلاش خود را برای تاثیرگذاری بر روند انتخاب اعضای این شورا به کار بستند. با این حال این بار حامیان فتنه در خارج از کشور و اپوزیسیون خارجی نبودند که برای عدم عضویت ایران در این شورا دست به دامان مقامات سازمان ملل می‌شدند بلكه این بار منابع آگاه از عصبانیت شدید انگلیسی‌ها از تلاش‌های دیپلماتیک ایران برای عضویت در شورای مجمع زنان سازمان ملل متحد خبر دادند. مخالفان جمهوری اسلامی و انگلیسی‌ها که از طریق اپوزیسیون خارجی و نامه‌نگاری‌های سیاسی به دبیرکل سازمان ملل نتوانسته بودند راه به جایی ببرند، این بار در اقدامی جدید خواهان دخالت مستقیم داخلی و استفاده از همسران سران فتنه برای مخالفت با این عضویت شدند. بدین ترتیب همانطور که «وطن‌امروز» در خبر خود آورده بود، از طریق واسطه‌ای در انگلستان با همسران 2 تن از سران فتنه تماس گرفته و از آنها خواسته شده بود خطاب به سازمان ملل بیانیه‌ای بدهند و از این سازمان بخواهند که مانع عضویت ایران در شورای مجمع زنان سازمان ملل متحد شود. گرچه بعد از این حرکت، نامه‌ای رسمی در این‌باره منتشر نشد اما زهرا رهنورد همسر میرحسین موسوی در یادداشتی در سایت‌های ضدانقلاب که بلافاصله در بی‌بی‌سی نیز مورد استفاده قرار گرفت، نسبت به آنچه «اقرار گرفتن از زنان در هلفدونی!» نامید، اعتراض کرده است.با این وجود در جلسه روز چهارشنبه شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل علاوه بر تصویب عضویت جمهوری اسلامی ایران در کمیسیون مقام زن، عضویت ایران در تعدادی دیگر از نهادهای سازمان ملل همچون کمیته اسکان بشر سازمان ملل متحد، مجمع دائمی بومیان و کمیسیون علم و تکنولوژی برای توسعه به تصویب رسید.