بارسلونای کنونی فاقد بازیکنان فیزیکی در خطوط میاني و حمله است و نیز عدم اشتیاق استفاده مستمر از زلاتان در طول فصل نیز او را به عنصر ناهماهنگ با تیم بدل کرد. بحث فوتبال در روزنامهها و حتی تلویزیون در سطح نازلی سیر میکند. چنانکه بعد از بازی هم عملا کارشناس محترم چیزی در چنته نداشت و اطلاعاتی کلی مثل تأثیرپذیری فوتبال بارسلونا از فوتبال هلندی بدون توضیح یا تبیین آن و شوخیهای بینمک از حضور همزمان فانخال و مورینیو و گوآرديولا، کاپیتان آن دوره بارسلونا به زبان آورد. همچنین نویسنده محترم ورزشی که جملات خود را با شعار «قتل فوتبال زیبا با ضدفوتبال» آغاز کرد، با آماری که میخواست ارائه دهد، بیاشاره به کوچکترین نکته فنی به پایان رسید تا از نظر تحلیل فنی از یک بازی جذاب و سراسر التهاب هیچ چیزی عاید بینندگان نشود و بالاخره کسی نفهمید فوتبالی که در 10 دقیقه 4 گل میزد با چه مشکلی مواجه شده است که با 150 دقیقه کنترل بازی در بازی رفت و برگشت 3 گل میخورد اما قادر به جبران 3 گل به میهمان خود که 80دقیقه با یک یار کمتر بازی میکند، نیست؟
توتال فوتبال
وقتی تیمی مثل بارسلونا (فارغ از تعداد و عناوین کسب شدهاش) شهرت جهانی مییابد، حتماً فلسفه فوتبال خاص خود را دارد. میتوان ادعا کرد که از زمان حضور کرویف در بارسلون که فوتبال احساسی بارسلونا(با انگیزههای سیاسی) پوست انداخت و به فوتبالی صاحب سبک (متناسب با فوتبال احساسیاش) و به مدعی اصلی و همیشگی رئال مادرید تبدیل شد، رئال مادریدی را که نه تنها در اسپانیا بلکه در اروپا(باز هم با فلسفه فوتبالی خاص خودش) آقایی میکرد، از جایگاه دست نایافتنیاش به پایین کشید. بااین سبک فوتبال که به فوتبال کامل یا توتال هلندی معروف است، هلند 2بار به فینال جامجهانی راه یافت و آژاکس 3بار قهرمان اروپا شد. سبکی که آخرین تئوریسین معتبر آن یعنی آقای فانخال با همین سبک با بایرن مونیخ، منچستر مدعی را حذف و لیون را سر راه خود له کرد و به فینال راه یافته است که خود نشان از پتانسیل بالای این سبک فوتبال دارد. این روش كه در خلاصه به معنی حرکت یکپارچه تیم مثل یک موجود ارگانیک و جدانشدنی از هم، به جلو در زمان حمله و به عقب در زمان دفاع است و 3 عملکرد اصلی دارد: 1- از لحظه تصاحب توپ حمله آغاز میشود، 2- از لحظه از دست رفتن توپ دفاع شروع میشود و 3- حرکت یکپارچه تیم به جلو و عقب باعث حفظ فاصله بازیکنان از هم میشود. لذا چه در حمله و چه در دفاع، امکان حمایت بازیکنان از همدیگر فراهم میشود و در دفاع با حمایت نزدیکترین یار آغاز و در حمله نیز چه با پاسکاری سریع (نقطه قوت تیم گوآرديولا) چه با فضاسازی برای حرکت بازیکن صاحب توپ (مثل حمایت از مسی در تیم) در سریعترین زمان ممکن به دروازه حریف میرسیدند. تیمکنونی بارسلونا نیز براساس این فلسفه و تفکر در فوتبال بنا شده است که دیگر جزو شناسنامه این باشگاه است چون هنوز هم کرویف متفکر پشت پرده این باشگاه است، چنانكه آقای بکن باوئر در بایرن مونیخ یا آقای بابی چارلتون در منچستر پاسداران سنتهای فوتبالی این 2 باشگاه هستند.
بن بست نیمه نهایی
سال گذشته بارسا مقابل چلسی گاس هیدینک به بنبست خورد و معجزهوار در رفت. این نوع فوتبال در هر 3خط خود نیاز به حداقل یک بازیکن تکنیکی با قدرت بدنی بالا دارد که اوج چنین بازیکنی را در بازیهای خود کرویف تجربه کرده بودیم؛ بازیکنی که از چنان تکنیکی برخوردار بود که براحتی یکی، دو دفاع را از پیشرو بردارد و با خواباندن یکی، دو دفاع توپ را عبور دهد و نیز از چنان قدرت بدنی برخوردار بود که حریف را وادار به اشتباه کند. خرید زلاتان در جهت رفع چنین نقصی در سیستم آقای گوآرديولا بود. همانطور که در هلند بازیکنی نظیر آریهان حضور داشت که علاوه بر قدرت و تکنیک با قدرت شوت مثال زدنی در جام جهانی از 40 متری دروازهبان حریف را میخکوب کرد. تا اینجا در خلاصهترین بیان به تفکر حاکم بر فوتبال بارسلونا اشاره کردم تا خود هواداران بتوانند نقاط قوت و ضعف بارسلونای کنونی را تشخیص دهند. بله آقای گوآردیولا تیم بارسلونا را در یک وجه آن(پاسکاری) به اوجی دست نیافتنی رسيده و جای تردیدی هم وجود ندارد اما برخی نقاط قوت بارسلونا را به نقطه ضعف بدل کرده است.