هیچ چیزت با بقیه فرق نداشت؛ نه سنگ قبرت و نه عکست... . ما دنبال آنهایی می‌گشتیم که تاریخ شهادتشان 24/11/ بود؛ آنها که سالگرد شهادتشان بود و از شلوغی بهشت زهرا و گل‌های تازه و سنگ‌های خیسشان می‌شد پیدایشان کرد. تو صدایمان کردی، میان آن همه شبیه خودت. تاریخ شهادتت 25/3/88 بود؛ سعادت آباد. گل‌های تازه روی مزارت هم به خاطر سالگردت نبود، به خاطر این بود که هنوز سالت نشده و حتما داغت آنقدر تازه هست که زود به زود به زیارتت می‌‌آیند. 25/3/88 سعادت‌آباد چه خبر بود که تو شهید شده‌ای؟ اصلا تو آنجا چه کار می‌کردی؟ صدا و سیما که تازه همین چند روز پیش حرف‌های امام را پخش کرد که «اگر اشخاصی بدون مجوز وزارت کشور اقدام به تجمع کنند بر همه واجب است با آنها برخورد کنند.»
چرا صبر نکردی محسن رضایی و دیگر آقایان با نامه‌نگاری‌هایشان آرامش را به کشور بازگردانند. چرا صبر نکردی خداجویی اراذل را در روز عاشورا ببینی؟
چرا صبر نکردی علی مطهری پیام بدهد که مردم در روز 22 بهمن با هم برادرانه رفتار کنند؟! راستش را بگو. به هوای کیک و ساندیس رفته بودی؟ سکه؟ پول نقد؟ هرچه بوده نوش جانت. آنقدر حلال بوده که با آن یک قبر وسط قطعه 55 برای خودت دست و پا کردهای و همسایه دیوار به دیوار شهدا شده‌ای. ما ماهواره نداریم، اینترنت پرسرعت و بدون فیلتر هم نداریم اما آنقدر برای ندا و ترانه و سهراب و... فیلم و کلیپ و عکس دیده‌ام که همه‌‌شان را می‌شناسم. تو را ولی هیچ‌کس نمی‌شناسد. علی مطهری راست می‌گوید. از بس شما به اندازه کافی مدافع دارید. راست می‌گوید. همه آنها که در آن قطعه بهشت‌زهرا خوابیده‌اند به اندازه کافی مدافع دارند. شما که خونتان از سیدالشهدا رنگین‌تر نیست. خود حضرت هم منتظر این الطالب بدم المقتول است. بگذار برای ندا و ترانه، بی‌بی‌سی و مریم رجوی ختم بگیرند. بگذار خواص حرف زیادی بزنند و بگویند از بیانیه‌ها و توصیه‌‌هایشان به سران نفاق است که 22بهمن هیچ درگیری نشد. اصلا کسی با نماد سبز نبود که بخواهد درگیری بشود. ما که می‌دانیم باز هم خون شهدا بود که این نظام را حفظ کرد. باز هم غیرت شما شهدا بود که این آقایان می‌توانند با لباس‌های روحانیتشان راه بروند. بضاعت ما همین قدر است. همین چند مگابایت که امپریالیسم به ما روا داشته. امام گفت: شهید نظر می‌کند به وجه‌الله. برای همین ما هم عافیت‌طلبانه شما را رها کردیم تا خلوتتان به هم نخورد. ما عرضه نداریم عکس شماها را پیراهن عثمان کنیم و در راهپیمایی‌ها دست بگیریم. ما لیاقت نداریم بیاییم منزل مادرانتان و به آنها سرسلامتی بدهیم. بضاعت ما همین وبلاگ است تا نام و یاد شما را زنده نگه داریم.
برای شادی روح شهید حسین غلام کبیری و همه شهدای مظلوم این فتنه:
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم... .
منبع: وبلاگ «سبز شریف»