روزنامه
رسالت در سرمقاله روز خود به قلم محمدکاظم انبارلویی، با اشاره به سالروز شهادت استاد شهید مطهری نوشت: مکاتب اومانیسم و لیبرالیسم در غرب به ظاهر 2 رقیب بودند اما پیروان آنها در ایران عمدتا با هم رفاقت داشتند و این 2 جماعت هیچگاه در بریدن سر مذهب در ایران اختلاف نداشتند. آنها در مشروطه استراتژی واحد داشتند، نخستین کسی که دست آنها را خواند آیت‌الله شهید شیخ فضل‌الله نوری بود. وی برای روشنگری این پدیده در سپهر سیاست ایران تا پای جان ایستاد تا چون مشعلی فروزان در تاریخ ایران راه را به آیندگان نشان دهد. در نهضت ملی، همگرایی 2 جریان سوسیالیسم و لیبرالیسم نهضت را به بیراهه برد. شهید آیت‌الله مطهری رد پای اندیشه‌های منحط غربی را گرفت. بزرگ‌ترین دغدغه فکری او پالایش اندیشه سیاسی اسلام از آلودگی‌ها و سمومات سوسیالیسم و لیبرالیسم بود. شهید مطهری در عرصه عمل و اندیشه و علم 3 دهه در برابر هجوم افکار الحادی مارکسیسم و لیبرالیسم مردانه ایستاد و پوچی اندیشه‌های آنان را به 3 نسل از نسل‌های قبل و بعد از انقلاب نشان‌داد. نتیجه روشنگری‌های شجاعانه او جلوگیری از
هرزرفت منابع انسانی نسلی بود که تمام قد در خدمت انقلاب اسلامی بود. جریان روشنفکری با بهره‌گیری از اندیشه‌های مارکس و پوپر می‌خواستند یک اسلام مونتاژ شده در ایران پدید آورند که تمام آموزه‌های کفرآلود و الحادی مکاتب غربی را در خود داشته باشد. این مقاله تصریح کرد: امروز دانشگاه و حوزه وظیفه دارند با بازتولید اندیشه‌های شهید مطهری شر فرقه سبز را که می‌خواهد منافقانه بر اندیشه اسلامی معاصر پوستین پوسیده
لیبرال ـ دموکراسی و سوسیال ـ دموکراسی غرب بپوشاند، از سر ملت کوتاه کنند. اکنون ماشین تبلیغاتی غرب مجهز به شاهراه‌های اطلاعاتی و ارتباطی و با پشتیبانی نظریه‌پردازان و شاگردان مارکس و پوپر می‌خواهد دور جدیدی از شرارت در حوزه اندیشه و فکر در ایران را مدیریت کند. قطعا آنها در این وادی پیروز نخواهند شد، چرا که مراجع عالیقدر، شاگردان شهید مطهری و شهید بهشتی و پرچمداران بیداری در حوزه نظیر آیت‌الله مصباح یزدی و نیز قلندرانی در عرصه اندیشه در دانشگاه‌ها حضور دارند که در برابر این هجوم خواهند ایستاد. سالروز شهادت شهید مطهری فرصتی است برای بازبینی تحرکات فکری دشمنان اسلام علیه ملت مسلمان و تمهیدی برای مقابله با آنها.
قانون‌دانان قانون‌شکن
روزنامه
جوان در یادداشت روز گذشته خود با اشاره به سخنان چهارشنبه گذشته رهبر فرزانه انقلاب در جمع هزاران تن از کارگران نوشت: حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در تبیین شاخصه‌ها و چشم‌انداز مطلوب از جامعه کارگری و ضرورت توجه به مقوله تولید در کشور بویژه تولیدات «دانش بنیان» به موضوع مهمی اشاره فرمودند. در کنار این خواسته، قطعا بیش از هر نکته دیگر موضوع «قانون‌گریزی قانون‌دانان» توجه قشر عظیم جامعه کارگری و کسانی که با حوزه تاثیرگذاری طبقه کارگر آشنایی دارند را به خود جلب کرد. اما چه اتفاقی در سنوات گذشته افتاده است که امروز بار دیگر رهبری معظم انقلاب تاکید مجدد بر آن را تکلیفی برای خویش می‌دانند. حسن رشوند در این مقاله نوشت: قانون‌دانان قانون‌گریزی که در کمترین زمان از تصمیمات دولتی مطلع می‌شدند و یک شبه سرمایه خویش را در بخش‌های مسکن و واردات فلان کالای لوکس متمرکز می‌کردند و در نهایت هم کشور را دچار مصرف‌گرایی صرف می‌کردند و هم صنعت نیمه‌‌تعطیل کشور را تعطیل می‌کردند. آنچه در دوران سازندگی و در ادامه آن در دوران اصلاحات اتفاق افتاد، محصول این سیاست و تصمیمات بود و اصولگرایان صرفا میراثدار سیاست‌هایی بودند که سایه شوم آن 16سال در کشور مستولی شده بود و امروز چه وقیحانه آن سیاست و برنامه‌ها را به‌رغم تذکرات مکرر رهبری معظم انقلاب مبنایی برای توسعه پایدار کشور معرفی می‌کنند. آنچه رهبر فرزانه انقلاب در دیدار با کارگران در چهارشنبه گذشته بیان فرمودند، بغض‌های فروخورده کارگرانی بود که این بار نیز از حلقوم مبارک رهبری تراوش می‌کرد. آیا تاکنون از خویش پرسیده‌ایم که چرا برخورداران رانت‌های ویژه اقتصادی و خانواده‌های هزار فامیل مقابل برخی سیاست‌ها که روزگاری شعار آتشین آن را سر می‌دادند، گارد می‌گیرند. شعارهایی همچون «هدفمند کردن یارانه» و بسیاری سیاست‌ها و برنامه‌های اصولی که در گذشته نه چندان دور، شاه بیت همه سخنرانی‌های دولت‌های
گذشته بود.
جنبش بیانیه
روزنامه
کیهان در ستون یادداشت روز خود با اشاره به بهبود وضع شاخص‌های امنیت ملی ایران نوشت: در سال 88 وقتی جرقه‌های فتنه زده شد، بسیاری از تحلیلگران امور ایران در سرویس‌های اطلاعاتی و موسسات تحقیقات استراتژیک در غرب تصور کردند آرزوهای دیرینه آنها درباره ایران در زمانی کوتاه محقق خواهد شد، آن هم توسط جریانی درون ایران که هدفگذاری‌هایی کاملا مشترک با آنها دارد. کیهان در این یادداشت با تحلیل ارزیابی طرف‌های غربی درباره ایران تصریح کرد: آنچه طرف غربی محاسبه نکرده بود این بود که ایران بتواند در زمانی کوتاه مشکلات داخلی خود در 3 حوزه سیاسی، امنیتی و اجتماعی را حل و فصل کند و نه فقط قدرت پیشین را باز یابد، بلکه بر اقتدار خود به گونه‌ای معجزه‌گون نیز بیفزاید. در حوزه سیاسی سرمایه‌گذاری غربی‌ها بیش از هر چیز روی این بود که اختلافات خواص سیاسی در ایران را تبدیل به نزاع‌هایی آشتی‌ناپذیر کنند یا اگر نشد لااقل در محیط رسانه‌ای به افکار عمومی ایران چنین القا کنند که نظام همبستگی درونی و انسجام خود را از دست داده است. كیهان در این یادداشت افزود: جریان فتنه که اکنون در محافل داخلی خود مرگ را به طور کامل پذیرفته است، تلاش می‌کند در سال 89 با یک برنامه‌ریزی جدید لااقل در بخش رسانه‌ای خود را احیا کند. مجموعه اطلاعات موجود نشان می‌دهد این جریان اکنون روی 3پروژه متمرکز است: 1- تلاش برای حرکت به سمت طبقه محروم 2- بهره‌برداری از اختلافات قوای سه‌گانه و 3- تبدیل شدن به بخشی از استراتژی جدید آمریکا در ایران.